‘ஐ நோபடி’ – விமர்சனம்!

வங்கி கொள்ளையை மையமாக வைத்து வரும் திரைப்படங்கள் பொதுவாகவே திருடன்-போலீஸ் கண்ணாமூச்சி ஆட்டமாகவோ அல்லது கொள்ளையர்களின் மாஸ்டர் பிளான் பற்றியதாகவோ மட்டுமே சுருங்கிவிடும். ஆனால், அந்தப் பொதுவான பாதையிலிருந்து முற்றிலும் விலகி, கொள்ளையர்களுக்கும் காவல்துறைக்கும் இடையில் மாட்டிக்கொள்ளும் ஒரு சாமானியனின் நிலையை விறுவிறுப்புடன் விவரிக்கும் படம்தான் பிரித்விராஜ் நடிப்பில் வெளியாகியிருக்கும் ‘ஐ நோபடி’.

திடீர் திருப்பமும் தொடரும் ஆபத்தும்

யாரும் எதிர்பாராத ஒரு இக்கட்டான சூழலில், நாயகன் கையில் துப்பாக்கியுடன் வங்கிக்குள் நுழைகிறான். அவன் என்ன செய்யப் போகிறான் என்று பார்ப்பதற்குள், எதிர்பாராத விதமாகக் கொள்ளையர்கள் மூவர் அங்கு புகுந்து தங்களின் கைவரிசையைக் காட்டுகின்றனர். அங்கிருந்து தப்பிக்கும்போது நாயகனைப் பிணைக் கைதியாக இழுத்துச் செல்லும் அவர்கள், ஒரு வெறிச்சோடிய இடத்தில் அவரை இறக்கிவிட்டுச் செல்கின்றனர்.

அடுத்த சில நிமிடங்களில் கொள்ளையர்கள் மூவரும் ஒரு கோர விபத்தில் சிக்கி உயிரிழக்கின்றனர். ஆனால், அவர்கள் இறங்குவதற்கு முன் எதிர்பாராமல் ஒரு முக்கிய ஆதாரம் நாயகனிடம் சிக்கிவிடுகிறது. மறுபுறம், கொள்ளையர்கள் இறந்ததால் திருடப்பட்ட பணம் எங்குள்ளது என்ற விடை தெரியாமல் போலீஸ் திணறுகிறது. அதே நேரத்தில், அந்த வங்கியில் கணக்கே இல்லாத நாயகன் ஏன் அந்த நேரத்தில் துப்பாக்கியுடன் அங்கு சென்றார் என்ற சந்தேகம் எழ, விசாரணை வளையம் அவர் பக்கம் திரும்புகிறது. இந்த நெருக்கடியிலிருந்து அவரும் அவரது குடும்பத்தினரும் எப்படித் தப்பினர், அந்தப் பெரும் பணம் யாரிடம் சேர்ந்தது என்பதே விறுவிறுப்பான மீதிக்கதை.

காட்சிக்கு காட்சி பதற்றம் கூட்டும் திரைக்கதை ஓட்டம்

ஒரு மாபெரும் குற்றத்தின் பின்னணியில், அதற்கு எவ்வித தொடர்புமில்லாத ஒரு நடுத்தர வர்க்கத்து மனிதனின் குடும்பச் சிக்கல்களையும் அவனது அன்றாடப் பயத்தையும் இணைத்து சுவாரசியமான ஸ்கிரிப்ட்டை எழுதியுள்ளார் எழுத்தாளர் சமீர் அப்துல். நாயகன் ஒரு ஆபத்திலிருந்து தப்பிக்கும் போதே அடுத்த ஆபத்து வந்து கதவைத் தட்டும் விதம், பார்வையாளர்களைத் தடையற்ற பதற்றத்துடனேயே பயணிக்க வைக்கிறது.

எழுத்தில் உள்ள இந்த வேகத்தைக் கொஞ்சமும் குறைக்காமல், தியேட்டர் ரசிகர்களுக்கான விறுவிறுப்புடன் திரையில் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் இயக்குநர் நிசாம் பஷீர். வழக்கமான மசாலாப் படங்களின் ஃபார்முலாவைப் பயன்படுத்தாமல், யதார்த்தமான சூழலில் நிலவும் பதற்றத்தை மட்டுமே பிரதானமாக வைத்து கதையை நகர்த்தியிருப்பது இயக்குநரின் புத்திசாலித்தனம்.

நடிப்பில் ஜொலிக்கும் நட்சத்திரங்கள்

சிக்கலான, அதே சமயம் ஆக்‌ஷன் கலந்த இந்தச் சாமானியன் கதாபாத்திரத்தில் பிரித்விராஜ் தனது அசாத்தியமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். சிக்கலில் தவிக்கும் ஒரு குடும்பத் தலைவனின் பயத்தையும், அதிலிருந்து மீளத் துடிக்கும் ஆக்ரோஷத்தையும் அவரது கண்கள் கச்சிதமாகப் பிரதிபலிக்கின்றன. அவருக்குச் சமமான பங்களிப்பைத் தந்து, ஒரு சராசரி மனைவியின் தவிப்பையும் துணிச்சலையும் திரையில் காட்டி கதையின் முக்கியத் தூணாக நிற்கிறார் பார்வதி திருவோத்து.

கொள்ளைப் பணத்தைத் தேடி அலையும் அமைதியான, அதே சமயம் கண்டிப்பான போலீஸ் அதிகாரியாக வரும் ஹக்கிம் ஷாஜகானின் நடிப்பு மிக நேர்த்தியானது. ஆர்ப்பாட்டமில்லாத அவரது உடல்மொழி கதாபாத்திரத்திற்குப் பெரும் பலம். இவர்களுடன் அசோகன், விஜயராகவன், சங்கர் ராமகிருஷ்ணன் உள்ளிட்ட மற்ற துணை கதாபாத்திரங்களும் கதைக்குத் தேவையான அழுத்தத்தைச் சேர்த்துள்ளனர்.

தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் அசாத்திய பங்களிப்பு

தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் படம் மிக உயர்தரமாக அமைந்துள்ளது. சண்டைக் காட்சிகளில் அசுர வேகத்தைக் காட்டிய தினேஷ் புருஷோத்தமனின் ஒளிப்பதிவும், அதற்கு இணையாக விறுவிறுப்பைக் கூட்டிய ரமீஸ் எம்.பி-யின் படத்தொகுப்பும் படத்திற்குப் பெரும் பலம் சேர்த்துள்ளன. ஜேக்ஸ் பிஜாயின் பின்னணி இசை காட்சியின் தீவிரத்தை உணர்த்தி, ரசிகர்களின் இதயத் துடிப்பை எகிற வைக்கிறது.

யானிக் பென் வடிவமைத்துள்ள சண்டைக் காட்சிகளும், கிங்சன் மற்றும் அமித் ஜாலி பாஸ்டினின் கலை இயக்கமும் படத்திற்கு நம்பகத்தன்மையைத் தருகின்றன. படத்தின் நீளத்தில் சண்டைக் காட்சிகள் சற்றே அதிகமாகத் தெரிந்தாலும், அது கமர்சியல் ரசிகர்களைக் கவரும் வகையில் நேர்த்தியாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மலையாளத் திரையுலகின் தரமான திரைக்கதை உழைப்பிற்கும் மாற்றுச் சிந்தனைக்கும் இந்தத் திரைப்படம் மீண்டுமொரு சிறந்த உதாரணம்.

மார்க்: 3.25 / 5