ஐந்து நிமிடங்களுக்கு முன் நீங்கள் யார்? வாழ்க்கையை மாற்றப்போகும் ஒரு விசித்திர உண்மை!

நமது வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஒரு விசித்திரமான, அதே சமயம் பிரிக்க முடியாத உண்மை ஒன்று இருக்கிறது. அதை நாம் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளும்போது, உலகையும் நம்மை நாமும் பார்க்கும் கோணமே முற்றிலும் மாறிப்போகிறது. “நீங்கள் ஐந்து நிமிடங்களுக்கு முன்பு எப்படி இருந்தீர்களோ, அதே நபராக இப்போதும் இருக்க வேண்டும் என்ற எந்தக் கட்டாயமும் உங்களுக்கு இல்லை” என்கிறார் புகழ்பெற்ற தத்துவஞானி ஆலன் வாட்ஸ் (Alan Watts). நாம் நேற்றைய பழக்கவழக்கங்கள், பழைய தவறுகள், கடந்த காலச் செயல்கள் அல்லது அதே வழக்கமான நடைமுறைகளைத் தான் இன்றும் திரும்பத் திரும்பச் செய்ய வேண்டும் என்று எந்த விதியும் இல்லை. ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக நம்மில் பெரும்பாலானோர் நேற்றைய நாளின் ‘ஆட்டோபைலட்’ (Autopilot) முடிவுகளின்படியே இன்றைய வாழ்க்கையையும் நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிறோம். நாம் யார் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் இந்த விசித்திரமான உளவியல் உண்மையை உடைத்து, நமக்கான சரியான பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உன்னதப் பார்வையை தாமஸ் ஓப்பாங் (Thomas Oppong) ஒரு கட்டுரையில் மிக ஆழமாக விவரிக்கிறார்.

பழகிப்போன வாழ்க்கையின் போலிப் பாதுகாப்பு வலயங்கள் (Status Quo Bias)

நமது தற்போதைய வாழ்க்கை என்பது நாம் பெரும்பாலும் சிந்தித்துத் தேர்ந்தெடுத்தது அல்ல, மாறாக அது ‘டிஃபால்ட்’ (Defaults) எனப்படும் தானாக அமைந்த பழக்கவழக்கங்களால் கட்டமைக்கப்பட்டது. காலையில் எழுவது முதல், நமது வேலை, மனித உறவுகள், ஏன், நம்மைப் பற்றி நாமே என்ன நினைக்கிறோம் என்பது வரை அனைத்தும் ஒரு சங்கிலித் தொடர் போன்ற வழக்கமான சடங்குகளாக (Auto rituals) மாறிவிட்டன. பெரும்பாலான மனிதர்கள் இந்த ‘பழக்க தோஷத்திற்கு’ (Status Quo Bias) மிக எளிதாக அடிமையாகி விடுகிறார்கள். தங்களின் தற்போதைய செயல்பாடுகள் தங்களுக்கு எந்த நன்மையையும் செய்யவில்லை என்று தெரிந்தாலும், அதை அவர்கள் மாற்றுவதோ அல்லது கேள்வி கேட்பதோ இல்லை. ஏனெனில், அந்தப் பழைய பழகிப்போன வாழ்க்கையே அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பான உணர்வைத் தருகிறது. பிடிக்காத வேலை, மாற்ற நினைக்கும் கெட்ட பழக்கங்கள் என அனைத்தையும் “அடுத்த மாதம் பார்த்துக் கொள்ளலாம்” என்று தள்ளிப் போடுவதற்கு இந்த போலிப் பாதுகாப்பு உணர்வே முக்கியக் காரணம்.

மாற்றத்தை நோக்கிய முதல் படி: அசௌகரியங்களை எதிர்கொள்ளுதல்

நாம் விரும்பும் ஒரு சிறந்த வாழ்க்கை என்பது, தற்போதைய பழக்கவழக்கங்களுக்கு எதிராக நாம் கொடுக்கும் அழுத்தத்திலிருந்தே தொடங்குகிறது. மனநல அறிவியலின் படி, மனித மூளையானது நாம் எப்போதும் செய்யும் காரியங்களையும், வழக்கமாகச் சிந்திக்கும் எண்ணங்களையுமே மீண்டும் மீண்டும் செய்யத் தூண்டும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால், நீங்கள் ஒரு புதிய மாற்றத்திற்கு முயலும்போது, உங்கள் மூளை அந்த மாற்றத்தை ஒரு சிறிய அச்சுறுத்தலாகவோ அல்லது ஆபத்தாகவோ பார்க்கத் தொடங்குகிறது. புதிய வடிவங்கள் எப்போதுமே ஒரு நிச்சயமற்ற தன்மையைக் (Uncertainty) கொண்டு வரும். இந்த நிச்சயமற்ற தன்மை உங்கள் மன அழுத்தத்தை தற்காலிகமாக அதிகரிக்கும். நீங்கள் ஒரு புதிய பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது ஏற்படும் அந்த ஆரம்பக்கட்ட அசௌகரியத்தையும், தயக்கத்தையும் சகித்துக் கொண்டு கடப்பதே, நீங்கள் மாற நினைக்கும் புதிய மனிதனாக உருவெடுப்பதற்கான அதிவேகப் பாதையாகும்.

பெரிய இலக்குகளை விடுத்து சிறிய நெம்புகோல்களைப் பயன்படுத்துங்கள்

வாழ்க்கையில் பலரது மாற்றங்களுக்கான முயற்சிகள் தோல்வியடைவதற்குக் காரணம், அவர்கள் தங்களின் இலக்குகளை மிகப் பெரியதாகவும், தெளிவற்றதாகவும் (Too big and too vague) நிர்ணயிப்பதுதான். “நான் எனது வாழ்க்கையை மாற்ற விரும்புகிறேன்” என்று பொதுவாகச் சொல்வதில் எந்தப் பயனும் இல்லை. மாறாக, எந்தப் பகுதியில், என்ன மாற்றத்தைச் செய்யப் போகிறீர்கள் என்பதில் தெளிவு வேண்டும். மிக பிரம்மாண்டமான திட்டங்களை விட, மிகச் சிறிய தினசரி பழக்கவழக்கங்களே (Tiny habits) வாழ்க்கையை மாற்றும் வல்லமை கொண்டவை. நீங்கள் எத்தனை மணிக்கு உறங்கச் செல்கிறீர்கள், பகல் பொழுதில் உங்களுக்குக் கிடைக்கும் ஓய்வு நேரங்களை எப்படிக் கழிக்கிறீர்கள், உங்களுக்கு எரிச்சல் ஏற்படும் போது எப்படி எதிர்வினை ஆற்றுகிறீர்கள், உங்கள் மனதில் தோன்றும் எதிர்மறை எண்ணங்களை நீங்கள் கேள்வி கேட்கிறீர்களா இல்லையா போன்ற மிகச் சாதாரணமான, சிறிய விஷயங்களில்தான் மாற்றத்திற்கான உண்மையான நெம்புகோல்கள் (Leverage points) ஒளிந்துள்ளன.

சுய பரிணாம வளர்ச்சி: பழைய அடையாளங்களின் பிடியிலிருந்து விடுதலை

நம்மில் சிலர் தங்களை மாற்றிக் கொள்ளாமல் தேங்கிப் போவதற்குக் காரணம், தங்களை மாற்றிக் கொள்வது என்பது தங்களின் குடும்பத்திற்கோ, நண்பர்களுக்கோ அல்லது தங்களை இதுவரை பாதுகாத்து வந்த தங்களின் பழைய அடையாளத்திற்கோ செய்யும் துரோகம் என்று தவறாக நினைப்பதுதான். உளவியல் அறிஞர் டேனியல் கில்பர்ட் (Daniel Gilbert) கூறுவது போல, “மனிதர்கள் என்பவர்கள் தங்களை முழுமையாகச் செதுக்கி முடித்துவிட்டதாகத் தவறாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும், எப்போதும் வேலைப்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு தற்காலிகச் சிற்பங்கள்” (Works in progress). இருபது வயதில் நமக்குச் சரியாகத் தெரிந்த ஒரு விஷயம், முப்பத்தைந்து வயதில் அர்த்தமற்றதாகத் தோன்றலாம். அதற்காக கடந்த காலத்தில் நீங்கள் தவறாக இருந்தீர்கள் என்று அர்த்தமல்ல; நீங்கள் அடுத்த கட்டத்திற்குப் பரிணமிக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம். உங்களை அப்படியே ஒரே இடத்தில் வைத்திருக்க விரும்புபவர்களுக்காக, நீங்கள் மாறாமல் அப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை.

நம்மிடம் இருக்கும் தற்போதைய வாழ்க்கைக்கும், நாம் வாழ விரும்பும் வாழ்க்கைக்குமான இடைவெளியைக் குறைப்பது நமது கைகளில்தான் உள்ளது. ஐந்து நிமிடங்களுக்கு முன்பு நீங்கள் எப்படிப்பட்டவராக இருந்தீர்கள் என்பது முக்கியமல்ல, அடுத்த கணத்தில் உங்களால் ஒரு புதிய திசையை நோக்கிப் பயணிக்க முடியும் என்ற உண்மையை உணர்வதே ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் மாற்றுவதற்கான தொடக்கப் புள்ளியாகும்!

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்