சிறகுகள் முறிக்கப்படும் மொட்டுகள்: உலகக் குழந்தைத் தொழிலாளர் எதிர்ப்பு நாள்!

“ஒவ்வொரு குழந்தைத் தொழிலாளி உருவாகும் போதும், நாட்டின் ஆகச்சிறந்த சாதனையாளர் ஒருவரை நாம் இழக்கிறோம்; தேசத்தின் எதிர்காலம் இருண்டு போகிறது.”

புத்தகப்பையைச் சுமந்து, பள்ளிக்கூடம் நோக்கி ஓட வேண்டிய வயதில், குடும்ப வறுமையின் கோரப் பிடியால் பிஞ்சுக்கரங்களில் வேலைக்கருவிகளை ஏந்தும் அவலம் உலகெங்கும் தொடர்கிறது. குழந்தைகளின் எதிர்காலம் குப்பைத் தொட்டிக்குள் சுருண்டு போவதைத் தடுத்து, அவர்களுக்கு ஒளிரும் வாழ்வை மீட்டுத்தரவே ஆண்டுதோறும் ஜூன் 12 அன்று ‘உலகக் குழந்தைத் தொழிலாளர் எதிர்ப்பு நாள்’ உலகளாவிய ரீதியில் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

2026-ஆம் ஆண்டின் மையப்பொருள் (Theme)

சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை (UN) இணைந்து 2026-ஆம் ஆண்டுக்கான உலகக் குழந்தைத் தொழிலாளர் ஒழிப்பு தினத்தின் மையப்பொருளை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்துள்ளன:

“Red card to child labour: Fair play for children, decent work for adults”

(தமிழில்: குழந்தைத் தொழிலாளருக்கு ரெட் கார்டு: குழந்தைகளுக்கு நியாயமான விளையாட்டு, பெரியவர்களுக்கு தகுதியான வேலை)

குழந்தைத் தொழிலாளர் முறைக்கு முற்றிலுமாக முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கும் வகையில் ‘ரெட் கார்டு’ (சிவப்பு அட்டை) என்ற பதம் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது ‘Marrakech Global Framework for Action against Child Labour’ (குழந்தைத் தொழிலாளருக்கு எதிரான வினைகளுக்கான மாரகேஷ் உலகளாவிய கட்டமைப்பு) உடன் இணைந்து, உலகளாவிய ரீதியில் மிக வலுவான கூட்டு நடவடிக்கைகளை வலியுறுத்துகிறது.

வரலாற்றுப் பின்னணியும் ILO-வின் வரையறையும்

முதலாம் உலகப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்த 1919-ஆம் ஆண்டின் ‘வெர்சாய்ஸ் உடன்படிக்கை’, சமூக நீதியின் மூலமாக மட்டுமே உலகில் நிலையான அமைதியை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற உன்னதக் கொள்கையை முன்வைத்தது. இதன் தொடர்ச்சியாக, குழந்தைத் தொழிலாளர் முறைக்கு எதிராக உலக நாடுகளை ஒருங்கிணைக்க சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) தீவிரமாகச் செயல்படத் தொடங்கியது.

பன்னாட்டு தொழிலாளர் அமைப்பு குழந்தைத் தொழிலாளர்களின் வேலையை இவ்வாறு வரையறுக்கிறது:

“குழந்தைகளின் குழந்தைப் பருவம், அவர்களின் திறன், மாண்பு, உடல் மற்றும் மன வளர்ச்சிக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் எந்தவொரு வேலையும் குழந்தைத் தொழிலாளர் முறையே ஆகும்.”

கடந்த 2002-ஆம் ஆண்டு முதல், இந்த அவல நிலையை ஒழிக்க உலகச் சமூகத்திற்கு ILO விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகிறது. 2015-இல் ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் வகுக்கப்பட்ட ‘உலகளாவிய நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள்’ (SDG) இம்முயற்சிக்கு கூடுதல் வேகம் அளித்தன.

உலகளாவிய சூழலும் கசப்பான புள்ளிவிவரங்களும்

பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் உலகம் முன்னேறிச் சென்றாலும், அடிமட்டக் குழந்தைகளின் நிலை இன்னும் கவலைக்கிடமாகவே உள்ளது.

• வறுமையின் கோர முகம்: உலகின் ஏழ்மையான நாடுகளில், ஐந்தில் ஒரு குழந்தை ஏதோ ஒரு வடிவில் உழைப்பில் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளது.

• ஆப்பிரிக்காவின் அவலம்: ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தில் மட்டும் சுமார் 7 கோடியே 21 இலட்சம் குழந்தைகள் தொழிலாளர்களாக உள்ளனர். இதில் 3 கோடியே 15 இலட்சம் பிஞ்சுகள் மிகவும் ஆபத்தான, மோசமான சூழலில் வேலை செய்கிறார்கள்.

• பாலின வேறுபாடும் உழைப்பும்: சிறுவர், சிறுமியர் இருபாலருமே இதில் பாதிக்கப்பட்டாலும், பெண் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் எவ்வித ஊதியமும் இல்லாத, வெளி உலகிற்குத் தெரியாத வீட்டுச் சேவைகளில் (உள்நாட்டு வேலைகளில்) அதிகளவில் முடக்கப்படுகிறார்கள்.

இந்திய நிலவரம்: சவால்களும் தற்போதைய நிலையும்

இந்தியாவில் 18 வயதிற்குட்பட்ட சிறுவர், சிறுமியரை வீடு, உணவகங்கள், சாலையோரக் கடைகள் மற்றும் இதர வணிக நிறுவனங்களில் வேலைக்கு அமர்த்துவது சட்டப்படி தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், கள யதார்த்தம் இன்னும் சவாலானதாகவே உள்ளது.

ILO-வின் மதிப்பீட்டின்படி, இந்தியாவில் 5 முதல் 14 வயதுக்குட்பட்ட 1 கோடியே 1 இலட்சம் குழந்தைகள் இன்னும் குழந்தைத் தொழிலாளர்களாகவே இருக்கின்றனர்.

குழந்தைத் தொழிலாளர் முறைக்கு வித்திடும் காரணிகள்

நவீனச் சமூகத்தில் இக்கொடுமை இன்னும் நீடிப்பதற்குப் பின்வரும் காரணங்களே முதன்மையாக அமைகின்றன:

1. வறுமை: ஏழைக் குடும்பங்கள் தங்களின் அடிப்படைத் தேவைகளான உணவு, உடை, இருப்பிடத்தைப் பூர்த்தி செய்யப் போராடுவதால், குழந்தைகளை வருமானம் ஈட்டும் கருவியாக மாற்றுகின்றன.

2. கல்வியறிவின்மை மற்றும் விழிப்புணர்வின்மை: பெற்றோர்களிடையே கல்வியின் முக்கியத்துவம் பற்றிய விழிப்புணர்வு இல்லாததும், குழந்தைகளின் எதிர்காலம் குறித்த தொலைநோக்குப் பார்வை இன்மையும் முக்கியக் காரணங்கள்.

3. மாண்பற்ற வேலை வாய்ப்புகள்: பெரியவர்களுக்குத் தகுந்த வேலை மற்றும் போதிய ஊதியம் கிடைக்காத போது, குடும்பத்தைக் காப்பாற்றக் குழந்தைகள் உழைக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

விடியலை நோக்கிய கூட்டுப் பாதைகள்

187 உறுப்பு நாடுகளைக் கொண்டு, வளரும் நாடுகளின் உழைக்கும் மக்களிடையே அமைதியையும் நேர்மையையும் நிலைநாட்டியதற்காக 1969-ஆம் ஆண்டு அமைதிக்கான நோபல் பரிசைப் பெற்ற பெருமை ILO-வுக்கு உண்டு. இந்த அமைப்பு உலகெங்கும் உதவித்தொகை, குழந்தை பராமரிப்புத் திட்டங்கள் வழியே கோடிக்கணக்கான குழந்தைகளின் வாழ்வில் ஒளியேற்றியுள்ளது.

இந்தியாவிலும் பல மாநில அரசுகள் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து இக்கொடுமையைக் பெருமளவு குறைத்துள்ளன. ஆரம்பக் கல்வியின் தரம் உயரும் போதும், கல்வியின் அவசியம் குறித்த விழிப்புணர்வு மக்களிடம் சேரும் போதும் இச்சமூகக் காரணி நேர்மறையான மாற்றத்தைச் சந்திக்கும்.

எனினும், சட்டத்தைப் புறக்கணித்துத் தங்களின் சுயலாபத்திற்காகப் பிஞ்சுகளை வேலைக்கு அமர்த்தும் முதலாளிகள் மீது அரசு இன்னும் கடுமையான, சமரசமற்ற சட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். அதே நேரத்தில், வறுமையை வேரறுத்து, நாட்டின் மூலைமுடுக்கெல்லாம் தரமான இலவசக் கல்வி தடையின்றிக் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதே இக்கொடுமைக்கு வைக்கும் நிரந்தர ‘ரெட் கார்டு’ ஆகும்!

தனுஜா