அனல்மின் நிலையங்களும் ஆதிவாசிகளின் கண்ணீரும்!

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, தொழில்மயமாக்கல் என்ற பெயரில் நாட்டின் பல பகுதிகளில் பிரம்மாண்டமான அனல்மின் நிலையங்கள் கட்டப்பட்டன. தேசத்தின் முன்னேற்றத்திற்காகத் தங்கள் நிலங்களையும், வாழ்வாதாரத்தையும் தாராளமாக வழங்கியவர்கள் ஆதிவாசிகள். ஆனால், பல தசாப்தங்கள் கடந்த பின்னரும், இந்தியாவுக்கே வெளிச்சம் கொடுக்கும் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும் அந்தத் திட்டங்களின் நிழலில் வாழும் ஆதிவாசிகளின் வாழ்க்கை இன்றும் இருளில் மூழ்கிக்கிடப்பதுதான் மிகப்பெரிய முரண்பாடு.

நிலமும் போனது… நிம்மதியும் போனது!

இந்தியாவின் ஆரம்பகால அனல்மின் திட்டங்களுக்காக (உதாரணமாக, ஜார்கண்ட் அல்லது சத்தீஸ்கர் பகுதிகளில் உள்ள பழைய திட்டங்கள்) பல்லாயிரக்கணக்கான ஆதிவாசிகள் வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டனர். “உங்களுக்கு வேலை கிடைக்கும், உங்கள் வீடுகளில் மின்சாரம் ஜொலிக்கும்” என்று வழங்கப்பட்ட வாக்குறுதிகள் காகிதத்தோடு நின்றுவிட்டன. பிழைப்புக்காகவும், இருப்பிடத்திற்காகவும் அவர்கள் அனல்மின் நிலையங்களுக்கு அருகிலேயே குடியேற வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டனர். ஆனால், அதிகாரப்பூர்வமாக அவர்களுக்கு மின் இணைப்பு வழங்கப்படவே இல்லை.

‘திருடப்பட்ட’ மின்சாரம்: இது குற்றமா அல்லது உரிமையா?

தங்கள் நிலத்தில் உருவான மின்சாரத்தைத் தங்களுக்கு வழங்காத நிலையில், பல ஆதிவாசி குடும்பங்கள் உயிர் பிழைக்க வேறு வழியின்றி ‘கொக்கி’ (Hooking) போட்டு மின்சாரத்தைத் திருடும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

• அடிப்படைத் தேவை: சமைப்பதற்கும், இரவில் காட்டு விலங்குகளிடம் இருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவும் ஒரு சிறு மின்விளக்கு அவர்களுக்கு அத்தியாவசியமாகிறது.

• கல்விச் சவால்: மின் இணைப்பு இல்லாத வீடுகளில் வளரும் ஆதிவாசி குழந்தைகள் மண்ணெண்ணெய் விளக்குகளின் புகையிலேயே படிக்க வேண்டியுள்ளது. இது அவர்களின் ஆரோக்கியத்தையும் பாதிக்கிறது.

• சட்டச் சிக்கல்கள்: மின்சாரத்தைத் திருடுவதாகக் கூறி இவர்கள் மீது அடிக்கடி வழக்குகள் பதியப்படுகின்றன. ஒரு காலத்தில் நிலத்தின் உரிமையாளர்களாக இருந்தவர்கள், இன்று தங்கள் சொந்த நிலத்தில் உருவான மின்சாரத்தைத் திருடியதாகக் குற்றம் சுமத்தப்படுவது பெரும் சமூக அவலமாகும்.

தொடரும் வாழ்வாதாரப் போராட்டம்

மின்சாரம் என்பது இன்று ஒரு மனிதனின் அடிப்படை உரிமை. ஆனால், ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சிக்குத் தியாகம் செய்தவர்கள் அதே வளர்ச்சியிலிருந்து ஓரங்கட்டப்படுவது வேதனையானது. நிலக்கரித் துகள்களாலும், சாம்பலாலும் சூழப்பட்ட பகுதியில் வாழும் இவர்களுக்கு மின்சாரம் என்பது ஆடம்பரம் அல்ல, அது அவர்களின் உரிமை. அந்த உரிமையை முறையாக வழங்காத வரை, ‘திருடப்பட்ட மின்சாரம்’ என்பது ஒரு சட்டவிரோதச் செயலாக இல்லாமல், ஒரு இனத்தின் வாழ்வாதாரப் போராட்டமாகவே பார்க்கப்படும்.