இருளில் கரையும் எதிர்காலம்: சர்வதேச காணாமல் போன குழந்தைகள் தினமின்று!

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மே 25-ம் தேதி, உலகம் முழுவதும் சர்வதேச காணாமல் போன குழந்தைகள் தினமாக (International Missing Children’s Day) அனுசரிக்கப்படுகிறது. ஒரு நாட்டின் உண்மையான சொத்துக்களும், எதிர்காலத் தூண்களுமாக விளங்குபவர்கள் குழந்தைகளே. அப்படிப்பட்ட எதிர்காலத் தலைமுறையினர் தடம் தெரியாமல் மறைந்து போவதும், கடத்தப்படுவதும் ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்திற்கும் விடப்பட்ட பெரும் சவாலாகும்.

குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டியது அரசு, பெற்றோர் மற்றும் சமூகத்தின் கூட்டுப் பொறுப்பு என்பதை உணர்த்தும் நாளாக இந்த தினம் அமைகிறது.

இந்த தினம் உருவான வரலாற்றுப் பின்னணி

இந்த சர்வதேச தினம் உருவானதற்குப் பின்னால் ஒரு நெஞ்சை உலுக்கும் துயரமான கதையும், ஒரு தந்தையின் தீராத போராட்டமும் ஒளிந்திருக்கிறது.

இட்டன் பாட்ஷ் என்ற 6 வயது சிறுவன்

1979-ம் ஆண்டு மே 25-ம் நாள், அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரைச் சேர்ந்த இட்டன் பாட்ஷ் (Etan Patz) என்ற 6 வயது சிறுவன், முதன்முதலாக தனியாக பள்ளிப் பேருந்தைப் பிடிக்க நடந்து சென்றான். ஆனால், அவன் பள்ளிக்கும் செல்லவில்லை; வீடு திரும்பவும் இல்லை. வழியிலேயே அவன் மர்மமான முறையில் காணாமல் போனான்.

ஊடகங்களின் உலகளாவிய கவனம்

புகைப்படக் கலைஞராக இருந்த இட்டனின் தந்தை, தன் மகனின் புகைப்படத்தை எங்கும் பரப்பி, தீவிரமாகத் தேடத் தொடங்கினார். பால் பாக்கெட்டுகள், சுவரொட்டிகள் என அனைத்து இடங்களிலும் அக்குழந்தையின் முகம் அச்சிடப்பட்டது. ஊடகங்கள் இச்செய்தியைத் தலைப்புச் செய்தியாக்கி உலக அளவில் விவாதப் பொருளாக மாற்றின.

இந்தத் தீவிர விழிப்புணர்வின் விளைவாக, 1979 முதல் 1981 வரையிலான காலகட்டத்தில் குளம், ஆறு மற்றும் மறைவான இடங்களில் சுவடு தெரியாமல் காணாமல் போயிருந்த 29 குழந்தைகளின் உடல்கள் மற்றும் தடயங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, பல வழக்குகளுக்கு தீர்வு காணப்பட்டது.

அதிபர் ரானல்ட் ரேகனின் பிரகடனம்

இந்தத் துயர சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, 1983-ம் ஆண்டு அப்போதைய அமெரிக்க அதிபர் ரானல்ட் ரேகன், இட்டன் பாட்ஷ் காணாமல் போன மே 25-ம் தேதியை “தேசிய காணாமல் போன குழந்தைகள் நாளாக” அறிவித்தார். காலப்போக்கில், இந்த முயற்சி சர்வதேச நாடுகளாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, இன்று உலகளாவிய தினமாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

2026-ன் முக்கிய தீம் மற்றும் பிரச்சாரம்: #BlueForHope

ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தத் தினம் ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கோடும் விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரத்தோடும் அணுகப்படுகிறது. அந்த வகையில், 2026-ஆம் ஆண்டுக்கான சர்வதேச காணாமல் போன குழந்தைகள் தினத்தின் முக்கிய கருப்பொருள் (Theme) மற்றும் பிரச்சாரம்: #BlueForHope (நம்பிக்கைக்கான நீலம்) என்பதாகும்.

• இதன் நோக்கம் என்ன? காணாமல் போன குழந்தைகள் ஏதோ ஒரு இடத்தில் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள், அவர்கள் மீண்டும் தங்கள் குடும்பத்தோடு இணைவார்கள் என்ற ‘நம்பிக்கை’யின் அடையாளமாக இந்த நீல நிறப் பிரச்சாரம் முன்னெடுக்கப்படுகிறது.

• செயல்பாடு: உலகம் முழுவதும் உள்ள மக்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் அமைப்புகள் சமூக ஊடகங்களில் #BlueForHope என்ற ஹேஷ்டேக்கைப் பயன்படுத்தி விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகின்றனர். மேலும், குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான உலகளாவிய உறுதிமொழியை மீளாய்வு செய்ய இது தூண்டுகோலாக அமைகிறது.

குடும்பங்களின் கடமை: விழிப்புணர்வும் பாதுகாப்பும்

குழந்தைகள் காணாமல் போவதற்குப் பின்னால் கடத்தல், திசைமாறிச் செல்லுதல், குடும்பப் பிணக்குகள் எனப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. இதில் குடும்பங்களின் பங்கு மிக முக்கியமானது:

• நெருக்கமான உறவு: பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுடன் தினசரி உரையாடல்களைப் பேண வேண்டும். அவர்களின் நண்பர்கள் வட்டம் யார், அவர்கள் எங்குச் செல்கிறார்கள் என்பதை கனிவோடு கண்காணிக்க வேண்டும்.

• அடிப்படை விவரங்களைக் கற்பித்தல்: குழந்தைகளுக்குத் தங்களின் பெயர், பெற்றோரின் பெயர், கைபேசி எண் மற்றும் வீட்டு முகவரியை மிகச் சிறிய வயதிலேயே நினைவில் வைக்கக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

• அறிமுகமில்லாதவர்களிடம் எச்சரிக்கை: முன்பின் தெரியாதவர்களிடம் இருந்து சாக்லேட்டுகளோ, பொம்மைகளோ வாங்கக் கூடாது என்றும், அவர்களுடன் தனியாகச் செல்லக் கூடாது என்றும் குழந்தைகளுக்குப் புரிய வைக்க வேண்டும்.

அரசின் கடமைகளும் தொழில்நுட்பத்தின் பங்களிப்பும்

குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதில் தனிநபர்களை விட அரசாங்கத்தின் கட்டமைப்பு மற்றும் சட்ட அமலாக்கத் துறையின் பங்கு முதன்மையானது.

• உடனடி நடவடிக்கை (Ambers Alert): குழந்தை காணாமல் போனதாகப் புகார் வந்தவுடன், ‘முதல் சில மணி நேரங்கள்’ (Golden Hours) மிக முக்கியமானவை. அமெரிக்காவின் ‘ஆம்பர் அலர்ட்’ போன்ற அவசர எச்சரிக்கை அமைப்புகளைப் போல, அனைத்து நாடுகளிலும் அதிநவீனத் தொழில்நுட்பத்துடன் கூடிய கட்டமைப்பு வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

• இரயில் மற்றும் பேருந்து நிலைய கண்காணிப்பு: கடத்தப்படும் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் பொதுப் போக்குவரத்து மூலமாகவே வேறு இடங்களுக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறார்கள். எனவே, இரயில் மற்றும் பேருந்து நிலையங்களில் சிசிடிவி (CCTV) கண்காணிப்பையும், காவல் சோதனையையும் தீவிரப்படுத்த வேண்டும்.

• மறுவாழ்வு மற்றும் உதவி எண்கள்: இந்தியாவில் இயங்கி வரும் ‘Childline 1098’ போன்ற அவசர உதவி எண்கள் குறித்த விழிப்புணர்வை அடித்தட்டு மக்கள் வரை கொண்டு சேர்க்க வேண்டும். மீட்கப்படும் குழந்தைகளுக்குத் தகுந்த உளவியல் ஆலோசனைகளும், மறுவாழ்வும் அளிக்கப்பட வேண்டும்.

முடிவற்ற தேடலும் சமூகத்தின் பார்வையும்

காணாமல் போன ஒரு குழந்தையின் குடும்பம் அனுபவிக்கும் வலி வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது. அது மரணத்தை விடக் கொடிய ஒரு ‘முடிவற்ற காத்திருப்பு’.

இந்த நாளில், நாம் வெறும் அனுதாபம் காட்டுவதோடு நின்றுவிடாமல், நம்மைச் சுற்றியுள்ள குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் அரணாக மாற வேண்டும். பேருந்து நிலையங்களிலோ, சாலையோரங்களிலோ ஆதரவற்று அல்லது சந்தேகத்திற்குரிய வகையில் ஏதேனும் ஒரு குழந்தை காணப்பட்டால், உடனடியாகக் காவல் துறைக்கோ அல்லது குழந்தை நல அமைப்பிற்கோ தகவல் கொடுப்பது ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமையாகும்.

#BlueForHope என்ற முழக்கத்தோடு, குழந்தைகள் அச்சமின்றி வாழக்கூடிய பாதுகாப்பானதொரு உலகை உருவாக்க நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து செயல்படுவோம்!

நிலவளம் ரெங்கராஜன்