பெருமைப் போர்: பெற்றோரின் எதிர்பார்ப்புகளும் குழந்தைகளின் மன அழுத்தமும்!

“என் பிள்ளை கலெக்டர் ஆகணும்” அல்லது “டாக்டருக்குப் படிக்கணும்” என்ற தமிழகப் பெற்றோர்களின் தீராத ஆசைகள், பெரும்பாலும் குழந்தைகளின் பிஞ்சுத் தோள்களில் தாங்க முடியாத பெரும் சுமையாகவே இறங்குகின்றன; சமூகத்தில் தங்களின் கௌரவத்தை நிலைநாட்டவும், உறவினர்கள் மத்தியில் தங்களைப் பெருமைப்படுத்திக் கொள்ளவும் பிள்ளைகளை ஒரு கருவியாகக் கருதும் போக்கு அதிகரித்து வரும் சூழலில், பெற்றோரின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்ற ‘கண்ணுக்குத் தெரியாத அழுத்தமானது’ (Invisible Pressure) இன்று குழந்தைகளின் இயல்பான மழலைத்தனத்தையும் படைப்பாற்றலையும் சிதைக்கும் ஒரு தீவிரமான சமூகப் பிரச்சினையாக உருவெடுத்துள்ளது.

1. எதிர்பார்ப்புகளின் சிறை: கௌரவப் போரில் சிதறும் மழலைகள்

தமிழகக் குடும்பச் சூழலில் கல்வி என்பது தனிமனித முன்னேற்றத்திற்கான வழியாக மட்டும் பார்க்கப்படாமல், ஒட்டுமொத்தக் குடும்பத்தின் கௌரவச் சின்னமாகவும், சமூக அந்தஸ்தைத் தீர்மானிக்கும் அளவுகோலாகவும் மாறிப்போயுள்ளது. “பக்கத்து வீட்டுப் பையன் இவ்வளவு மார்க் எடுத்துவிட்டான், நம் பிள்ளை ஏன் எடுக்கவில்லை?” என்ற ஒப்பீட்டு அரசியல், ஒவ்வொரு வீட்டு வரவேற்பறையிலும் ஒரு நிசப்தமான போரைத் தொடங்கிவிடுகிறது. உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்கள் மத்தியில் தங்களை ஒரு ‘வெற்றிகரமான பெற்றோர்’ எனப் பறைசாற்றிக் கொள்ள, பிள்ளைகளை ஒரு காட்சிப் பொருளாகவோ அல்லது போட்டிக் குதிரையாகவோ பயன்படுத்தும் போக்கு அதிகரித்து வருகிறது.

இந்தச் சூழலில் வளரும் குழந்தைகள், கல்வி மீதான ஆர்வத்தை விட, ‘ஒருவேளை நான் தோற்றுப்போனால் என் பெற்றோரின் முகம் சுருங்குமே, சமூகத்தில் அவர்கள் தலைகுனிய நேரிடுமே’ என்ற தீராத அச்சத்திலேயே காலத்தைக் கழிக்கின்றனர். இந்தத் தோல்வி பயம் அவர்களின் இயல்பான கற்கும் திறனை முடக்கி, ஒரு குறுகிய மதிப்பெண் சிறைக்குள் அவர்களை அடைத்துவிடுகிறது. பெற்றோர் காட்டும் இந்த அதீத எதிர்பார்ப்பு, அன்பு என்ற பெயரில் பிள்ளைகளின் சுதந்திரமான கனவுகளை நசுக்கும் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத இரும்புத் திரையாக மாறி நிற்கிறது

2. அன்பிற்கான நிபந்தனை: மதிப்பெண் தராசில் தவிக்கப்படும் பாசம்

“நீ முதலிடம் பிடித்தால் உனக்கு பிடித்ததை வாங்கித் தருகிறேன்” அல்லது “நல்ல மார்க் எடுத்தால் தான் நீ சமத்து பிள்ளை” என்பது போன்ற உரையாடல்கள் தமிழக வீடுகளில் மிகச் சாதாரணமாகக் கடந்து போகின்றன. ஆனால், இதன் பின்னணியில் “நீ சாதித்தால் மட்டுமே உனக்கு என் அன்பு கிடைக்கும்” என்ற மிக ஆபத்தான மறைமுகச் செய்தி (Conditional Love) குழந்தைகளுக்குக் கடத்தப்படுகிறது. இதனால், பெற்றோரின் நிபந்தனையற்ற அன்பைப் பெற வேண்டிய பிள்ளைகள், அந்த அன்பைச் சம்பாதிக்க வேண்டிய ஒரு கூலியாகப் பார்க்கத் தொடங்குகின்றனர்.

இந்த மனநிலை, குழந்தைகளின் இயல்பான ஆர்வங்களான கலை, இசை அல்லது விளையாட்டு போன்ற தனிப்பட்ட விருப்பங்களை ஒரு தேவையற்ற சுமையாகக் கருத வைக்கிறது. பெற்றோரை மகிழ்விக்க வேண்டும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, தங்களுக்குத் துளியும் விருப்பமில்லாத பாடப்பிரிவுகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, ஒரு இயந்திரத்தைப் போலப் படிக்கத் தலைப்படுகின்றனர். தங்களுக்குப் பிடித்தமான விஷயங்களைத் துறந்துவிட்டு, பிடிக்காத பாதையில் பயணிக்கும்போது, அவர்கள் தங்களுக்குள்ளேயே ஒருவித வெறுமையையும், மன ரீதியான தனிமையையும் உணர்கின்றனர். பெற்றோரிடம் எதையும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், ஒரு ‘வெற்றி இயந்திரமாக’ மட்டுமே வாழப் பழகிக்கொள்ளும் இந்த நிலைக்கு, நாம் வைக்கும் இந்த அன்பு நிபந்தனைகளே முக்கியக் காரணம்.

3. ‘சைலண்ட்’ மனஅழுத்தம்: மௌனமாகச் சிதையும் மனங்கள்

பெற்றோரின் எதிர்பார்ப்புகளையும், சமூகத்தின் அழுத்தத்தையும் தாங்கிக்கொள்ளும் பிள்ளைகள், தங்களுக்குள் ஏற்படும் வலியை வெளியில் சொல்லத் தெரியாமல் ஒருவித ‘அமைதியான மனஅழுத்தத்திற்கு’ (Silent Stress) ஆளாகிறார்கள். “எல்லாம் சரியாகத்தான் இருக்கிறது” என்று வெளியில் காட்டிச் சிரித்தாலும், உள்ளுக்குள் தோல்வி குறித்த பயமும், எதிர்காலம் பற்றிய கவலையும் அவர்களை அரித்துக்கொண்டே இருக்கும். இந்த மன அழுத்தம் நேரடியாக அவர்களின் உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியத்தில் பிரதிபலிக்கத் தொடங்குகிறது.

உறக்கமின்மை, பசியின்மை, அடிக்கடி ஏற்படும் உடல்நலக் கோளாறுகள் மற்றும் எப்போதும் ஒருவித பதற்றத்துடனேயே இருப்பது போன்றவை இதன் வெளிப்படையான அறிகுறிகள். ஒரு கட்டத்தில், இந்த அழுத்தம் தாங்க முடியாமல் போகும்போது, குழந்தைகள் தங்களின் தன்னம்பிக்கையை முற்றிலுமாக இழந்து, ஒருவித விரக்தி நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர். தன் உணர்வுகளைப் பெற்றோரிடம் பகிர்ந்தால் அது அவர்களை வருத்தப்படுத்தும் என்று நினைத்து, எல்லா வலிகளையும் மௌனமாகச் சுமக்கும் இந்தப் பிள்ளைகளின் மனநிலை, எதிர்காலத்தில் ஒரு பெரிய மனநலப் பாதிப்பிற்கு வித்திடும் அபாயம் உள்ளது.

தீர்வு: என்ன செய்யலாம்?

• ஒப்பீட்டைத் தவிர்க்கவும்: உங்கள் குழந்தை ஒரு தனித்துவமான உயிர்; அவரை அடுத்த வீட்டுப் பிள்ளையுடன் ஒப்பிட்டு மதிப்பிடாதீர்கள்.

• அன்பே பிரதானம்: மதிப்பெண்களைக் கடந்து, அவர்கள் யாராக இருந்தாலும் எதற்காகவும் நேசிக்கப்படுவார்கள் என்ற உறுதியை அவர்களுக்கு வழங்குங்கள்.

• நண்பராக மாறுங்கள்: பிள்ளைகளின் பயங்கள் மற்றும் கனவுகளுக்குச் செவிசாய்க்கும் ஒரு பாதுகாப்பான இடமாகப் பெற்றோர் மாற வேண்டும்

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்