அறிவியலும் மெய்ஞானமும் கைகோர்க்கும் புள்ளி!

பண்டைய ஞானத்திற்கும் நவீன அறிவியலுக்கும் இடையிலான எல்லைக்கோடுகள் மெல்ல மறைந்து வரும் ஒரு காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம். மொழிகள் வேறாக இருக்கலாம், ஆனால் அவை சுட்டிக்காட்டும் உண்மை வியக்கத்தக்க வகையில் ஒன்றாகவே இருக்கிறது. குவாண்டம் பிணைப்பு (Quantum Entanglement) மற்றும் உற்றுநோக்குபவனின் தாக்கம் (Observer Effect) குறித்து வாசிக்கும்போது, இவை ஏதோ புதிய கண்டுபிடிப்புகள் போலத் தோன்றவில்லை. மாறாக, உபநிடதங்களின் மந்திரங்களிலும், பகவத் கீதையின் ஸ்லோகங்களிலும், ஓஷோவின் மௌனமான உரையாடல்களிலும் நாம் ஏற்கனவே கேட்ட ஏதோ ஒரு பழைய செய்தியின் நவீன வடிவமாகவே இவை தெரிகின்றன. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நம் முனிவர்கள் எதை உணர்ந்தார்களோ, அதை இன்று இயற்பியல் மெய்ப்பித்துக் காட்டும் தருணம் இது.

நனவு மனமே பிரபஞ்சத்தின் அஸ்திவாரம்

நவீன குவாண்டம் இயற்பியலில் ‘உற்றுநோக்குபவன்’ (Observer) என்பவன் மிக முக்கியமானவன். ஒரு துகளை ஒருவன் கவனிக்கும் வரை அது ஒரு அலை போல எல்லா இடங்களிலும் பரவி இருக்கிறது; கவனித்தவுடன் அது ஒரு புள்ளியில் நிலைகொள்கிறது. இதைத்தான் ‘அப்சர்வர் எஃபெக்ட்’ என்கிறோம்.

இதைத்தான் வேதாந்தம் “த்ருக்-த்ருஷ்ய விவேகம்” என்கிறது. அதாவது, காண்பவன் இல்லாமல் காட்சி இல்லை. உபநிடதங்கள் சொல்வது போல, இந்தப் பிரபஞ்சம் என்பது ஒரு புறநிலை உண்மை மட்டுமல்ல; அது நம்முடைய ‘நனவு’ (Consciousness) மனதின் பிரதிபலிப்பு. ஓஷோ அடிக்கடி சொல்வது போல, “நீங்கள் உலகைப் பார்ப்பதில்லை, உங்கள் மனதின் வழியாக உலகைப் படைக்கிறீர்கள்.”

குவாண்டம் பிணைப்பும் அத்வைதமும்

இரண்டு அணுத்துகள்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பு கொண்டுவிட்டால், அவை பிரபஞ்சத்தின் வெவ்வேறு திசைகளில் இருந்தாலும், ஒன்றில் ஏற்படும் மாற்றம் மற்றொன்றில் உடனடியாக எதிரொலிக்கும் என்கிறது குவாண்டம் பிணைப்பு. இது காலத்தையும் தேசத்தையும் கடந்தது.

இந்தத் தத்துவம் பகவத் கீதையின் “சர்வபூதஸ்தமாத்மானம்” (அனைத்து உயிர்களிலும் உறையும் ஆத்மா) என்ற கருத்தோடு ஒத்துப் போகிறது. நாம் அனைவரும் தனித்தனியானவர்கள் என்பது ஒரு மாயை; உண்மையில் நாம் அனைவரும் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆற்றல் வலையமைப்பில் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். ஒரு சிறிய அசைவு கூட ஒட்டுமொத்த பிரபஞ்சத்திலும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

ஓஷோவின் மௌனமும் குவாண்டம் சூன்யமும்

குவாண்டம் இயற்பியல் அணுவின் மையத்தை ‘வெற்றிடம்’ (Vacuum) என்கிறது. ஆனால் அது ஒன்றுமில்லாத இடமல்ல, அது எல்லையற்ற ஆற்றல் பொதிந்துள்ள ஒரு தளம். ஓஷோ தனது உரைகளில் ‘மௌனம்’ மற்றும் ‘சூன்யம்’ குறித்து விளக்கும்போது இதையேதான் குறிப்பிடுகிறார். “சூன்யம் என்பது வெறுமையல்ல, அதுவே முழுமை” (Poornam). அந்த முழுமையிலிருந்துதான் அனைத்தும் தோன்றுகின்றன, இறுதியில் அங்கேயே மறைகின்றன.

அறிவியல் தேடும் ஆத்மார்த்த உண்மை

இன்று இயற்பியலாளர்கள் துகள்களைத் தேடி அணுவைத் துளைக்கும்போது, அங்கே ஒரு பெரும் அறிவாற்றல் (Intelligence) இயங்குவதைக் காண்கிறார்கள். அந்த அறிவாற்றலைத்தான் நம் முன்னோர்கள் ‘பிரம்மம்’ என்றனர்.

அறிவியல் புறக்கருவிகள் மூலம் எதை நெருங்குகிறதோ, அதை ஞானிகள் அகத்தரிசனம் மூலம் அடைந்தனர். இன்று பிளாங்க், ஐன்ஸ்டீன், மற்றும் ஷ்ரோடிங்கர் போன்ற விஞ்ஞானிகளின் தேடல், உபநிடத முனிவர்களின் பாடல்களோடு கைகோர்க்கிறது. இந்தப் பிரபஞ்சம் என்பது ஒரு இயந்திரம் அல்ல; அது ஒரு இசைவான நடனம். அந்த நடனத்தில் ஆடுபவனும் ஆடலும் வேறு வேறல்ல – அதுவே ‘சிவதாண்டவம்’.

ஈஸ்வர் பிரசாத்