மை லார்ட்: விமர்சனம்!- எளியவனின் வலியும்…அதிகாரத்தின் அரசியலும்!

வெள்ளிதிரையில் வெறும் பொழுதுபோக்கு சித்திரங்களை மட்டும் தந்துவிட்டு நகர்ந்து விடும் இயக்குநர்கள் மத்தியில், ஒவ்வொரு படைப்பிலும் சமூகத்தின் ஏதோ ஒரு வலியை உரக்கப் பேசும் இயக்குநர்களில் முக்கியமானவர் ராஜு முருகன். அந்த வரிசையில், ‘மை லார்ட்’ திரைப்படம் அப்பாவி ஏழை மக்களின் கடன் சுமை, அதன் பின்னணியில் ஒளிந்திருக்கும் கிட்னி மாஃபியா மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தின் அரசியல் விளையாட்டு என ஒரு கனமான கதையைத் தாங்கி வந்திருக்கிறது.

கதைக்களம்: ஒரு ரேஷன் கார்டுக்காக நடக்கும் உயிர்ப்போராட்டம்!

கோவில்பட்டி தீப்பெட்டி தொழிற்சாலையில் வேலை செய்யும் முத்துச்சிப்பி (சசிகுமார்), தன் மனைவி சுசீலாவின் (சைத்ரா ஆச்சார்) மருத்துவச் செலவுக்காகக் கந்துவட்டிக்காரரிடம் கடன் வாங்குகிறான். அந்த வட்டித் திமிங்கிலமும், அதற்குத் துணைபோகும் சிஸ்டமும் அவர்களை மெல்ல மெல்ல விழுங்கத் தொடங்குகின்றன. ஒருகட்டத்தில் இவர்கள் இருவரும் ஒரு விபத்தில் இறந்துவிட்டதாகப் போலிச் சான்றிதழ் தயாரிக்கப்பட்டு, இவர்களது அடையாளங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன.

அதேசமயம், இரு சிறுநீரகங்களும் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு மத்திய அமைச்சருக்கு (ஆஷா சரத்) அரிய வகை ரத்தப் பிரிவைக் கொண்ட ஒருவரின் கிட்னி தேவைப்படுகிறது. அந்த ‘மேட்ச்’ முத்துச்சிப்பியிடம் மட்டுமே இருக்கிறது. இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்ட ஒருவன், தன் அடையாளத்தை மீட்கவும், தன் உயிரைக் காக்கவும் நடத்தும் போராட்டமே இந்தப் படத்தின் கதை.

நடிப்பு: யதார்த்தத்தின் முகம்!

• சசிகுமார்: வழக்கம் போல் வெகுளித்தனம் மாறாத, படிப்பறிவில்லாத, ஆனால் நேர்மை தவறாத கிராமத்து மனிதனாகச் சசிகுமார் வாழ்ந்திருக்கிறார். பிணவறையில் இருந்து அவர் உயிரோடு எழும் அந்த அறிமுகக் காட்சியிலேயே ரசிகர்களைத் தன் பக்கம் ஈர்த்துவிடுகிறார்.

• சைத்ரா ஆச்சார்: தந்தையின் ஆவி புகுந்தது போல நடித்து, முத்துச்சிப்பியைத் திருமணம் செய்யும் இடங்களில் சைத்ராவின் நடிப்பு அற்புதம். கணவனுக்காகத் துடிக்கும் எளிய பெண்ணின் உணர்வுகளைச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கிறார்.

• ஆஷா சரத்: அதிகாரத் திமிர் பிடித்த மத்திய அமைச்சராகக் கண்கள் மூலமே மிரட்டுகிறார். படுக்கையில் கிடந்தாலும் அந்தப் பாத்திரத்தின் கனம் குறையாமல் பார்த்துக் கொள்கிறார்.

• குரு சோமசுந்தரம்: நியாயத்தின் பக்கம் நிற்கும் பத்திரிகையாளராக வரும் குரு சோமசுந்தரம், தன் பாத்திரத்தில் ‘ஜோக்கர்’ சாயல் தெரியாதபடி ஒரு புதிய பரிமாணத்தைக் காட்டியிருக்கிறார்.

தொழில்நுட்பம்: கதையோடு பயணிக்கும் கேமரா!

நீரவ் ஷாவின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். எளிய மனிதர்களின் வாழ்க்கையை எந்தவொரு ஆர்ப்பாட்டமும் இல்லாமல் எதார்த்தமாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார். ஷான் ரோல்டனின் இசை எளிய மக்களின் வலியைச் சொல்லும் பாடல்களோடும், கதையின் வேகத்தைக் கூட்டும் பின்னணி இசையோடும் கச்சிதமாகப் பொருந்திப் போகிறது.

இயக்கம்: ராஜு முருகனின் சமூகப் பார்வை!

இயக்குநர் ராஜு முருகன், அதிகார வர்க்கம் சாதாரண மக்களை எப்படி ஒரு காகிதத்தைப் போலக் கசக்கி எறிகிறது என்பதைத் தோலுரித்துக் காட்டியிருக்கிறார். கிட்னி திருட்டுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அரசியலைத் தைரியமாகப் பேசியிருக்கிறார். நையாண்டிக் காட்சிகள் படத்தின் வேகத்திற்கு உதவுகின்றன.

இருப்பினும், சில இடங்களில் கதாபாத்திரங்கள் ஒரு மனிதராகத் தெரியாமல், இயக்குநரின் கருத்துகளைச் சொல்லும் சதுரங்கக் காய்களாகத் தெரிவது பலவீனம். கிளைமாக்ஸ் திருப்பம் எதிர்பாராத ஒன்றாக இருந்தாலும், சில கதாபாத்திரங்களின் திடீர் மாற்றங்கள் சற்று நெருடலாக இருக்கின்றன.

ப்ளஸ்:

• சசிகுமார் – சைத்ராவின் எதார்த்த நடிப்பு.

• அதிர்ச்சியூட்டும் கிட்னி மாஃபியா பின்னணி.

• நீரவ் ஷாவின் ஒளிப்பதிவு மற்றும் ஷான் ரோல்டனின் இசை.

• எதிர்பாராத கிளைமாக்ஸ்.

மைனஸ்:

• சில இடங்களில் செயற்கையான வசனங்கள்.

• கதாபாத்திர வடிவமைப்பில் இருந்த சில தொய்வுகள்.

எளியவர்களின் அடையாளத்தை அழிக்கும் இந்தச் சமூகக் கட்டமைப்பிற்கு எதிராக ‘மை லார்ட்’ ஒரு வலிமையான கேள்வியை எழுப்புகிறான். ராஜு முருகனின் இந்த முயற்சி நிச்சயம் கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று.

மார்க்: 3.5 / 5