மிராய் – விமர்சனம்!

கார்த்திக் கட்டம்னேனி இயக்கத்தில், தேஜா சஜ்ஜா நடிப்பில் வெளியாகி இருக்கும் ‘மிராய்’ திரைப்படம், இந்திய சூப்பர் ஹீரோ ஜானரில் ஒரு முக்கியமான முயற்சி. ‘ஹனு-மேன்’ படத்திற்குப் பிறகு, தேஜா சஜ்ஜாவின் மற்றொரு ஃபேன்டசி திரைப்படம் இது. அதிக பொருட்செலவில், பிரம்மாண்டமான காட்சி அமைப்புகளுடன் உருவாகி இருக்கும் இந்தப் படம், சில இடங்களில் ஈர்க்கிறது; சில இடங்களில் சறுக்குகிறது.

கதைக்களம்: ரசனைக்குரிய ஆனால் அரைகுறையான பார்வை

அசோக மன்னர் பல நாடுகளைப் போரிட்டு பிடிக்கிறார். ஒரு கட்டத்தில் அவருக்கு அரிதான கடவுள் சக்தி கிடைக்கிறது. அந்த சக்தியை 9 புத்தகங்களில் பிரித்து வைத்து அதை 9 வீரர்களிடம் கொடுத்து வைக்கிறார். காலகட்டங்கள் மாறுகிறது. 21ம் நூற்றாண்டில் அந்த ஒன்பது புத்தகங்களை கைப்பற்றி கடவுள் சக்தியை அடைய முயற்சிக்கிறான் தீய எண்ணம் கொண்ட மகாவீர ராமா (மனோஜ் மன்ச்சு) இந்நிலையில் இந்த அசம்பாவிதத்தை தடுக்க எதிர்காலத்தை கணிக்க கூடிய அம்பிகா (ஸ்ரேயா) தான் பெற்றெடுக்கும் குழந்தை வேதாவை அகத்தியர் சொல்படி புண்ணிய சேத்திரத்தில் விட்டு செல்கிறாள். அனாதையாக வளரும் வேதா (தேஜா சஜ்ஜா ) கிடைத்த வேலையை கொண்டு வாழ்க்கை ஓட்டுகிறான். ஒரு கட்டத்தில் அவனை தேடி இமாலயாவிலிருந்து பெண் ஒருவர் வருகிறார். ஏற்கனவே ஆறு புத்தகங்களை கைப்பற்றி விட்ட மகாவீர ராமா அடுத்த 3 புத்தகங்களையும் கைப்பற்றி விட்டால் அவன் சாகா வரம் பெற்று விடுவான். அதன் பிறகு மக்கள் மடிவார்கள். எனவே அவனிடம் ஒன்பதாவது புத்தகமான அமர புத்தகத்தை கிடைக்க விடாமல் செய்ய வேண்டும் என்று கூறுகிறார். முதலில் அதை நம்ப மறுக்கும் வேதா பின்னர் சில அபூர்வ சம்பவங்களை கண்டு மகாவீராவை எதிர்க்க துணிகிறான். அதற்காக ராமரின் அருள் பெற்ற மிராய் என்ற ஆயுதம் கொண்டு வர செல்கிறான். அதனை வேதாவால் கொண்டுவர முடிந்ததா? மகா வீராவை எதிர்கொள்ள முடிந்ததா? என்பதுதான் கதை

கதைக்கான கருத்தாக்கம் சுவாரஸ்யமாகத் தோன்றினாலும், திரைக்கதை பல இடங்களில் ஆழமற்றதாக இருக்கிறது. பல்வேறு கதாபாத்திரங்கள் படத்தில் ஆங்காங்கே வந்து போகின்றன. ஆனால், அவர்களின் முக்கியத்துவம் மற்றும் அச்சுறுத்தல் முழுமையாகப் பார்வையாளர்களிடம் சென்று சேரவில்லை. கதையின் வேகத்தைக் கூட்ட, முக்கியமான சம்பவங்கள் அவசரமாகக் கடந்து செல்வது ஒரு பலவீனம்.

காட்சி அமைப்பும் கதாபாத்திரங்களும்

இயக்குநர் கார்த்திக் கட்டம்னேனி, ‘மிராய்’ படத்தை காட்சி ரீதியாக மிக பிரம்மாண்டமாக உருவாக்கி இருக்கிறார். நரேந்திர தாங்கலா, தாசிரெட்டி ஸ்ரீனிவாஸ் ஆகியோரின் கலை அமைப்பு மற்றும் திறமையான VFX குழுவின் உழைப்பு, படத்தின் காட்சிகளை ரசிக்க வைக்கிறது.

தேஜா சஜ்ஜா (வேதா): ஒரு சாமானிய ஹீரோவாக, தனது பலம் மற்றும் பலவீனங்களை சமன் செய்து சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார். ஆக்‌ஷன் காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு கவர்கிறது.
மஞ்சு மனோஜ்: வில்லன் கதாபாத்திரத்திற்குத் தேவையான உடல் பலத்துடன், தன் மிரட்டலான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
ஷ்ரேயா சரண்: கதையின் பிற்பகுதியில் வெளிப்படும் தாயின் கதாபாத்திரத்தில், உணர்ச்சிபூர்வமான நடிப்பால் நம்மை ஈர்க்கிறார். இவரே படத்தின் ஒரு முக்கிய பலம்.
ஜகபதி பாபு, ஜெயராம்: இவர்கள் தங்கள் கதாபாத்திரங்களுக்குக் கூடுதல் பலம் சேர்த்தாலும், அவர்களின் காட்சிகள் போதுமான ஆழம் இல்லாமல் அமைந்திருக்கின்றன.

படத்தின் நிறை குறைகள்

நிறைகள்:

பிரம்மாண்டமான காட்சி அமைப்புகள் மற்றும் VFX.
ஆக்‌ஷன் காட்சிகள் மற்றும் பின்னணி இசை (கௌர ஹரி).
ஷ்ரேயா சரணின் உணர்ச்சிபூர்வமான நடிப்பு.
புராணக் கதை அம்சங்களை நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் இணைத்த விதம்.

குறைகள்:

திரைக்கதையில் ஆழமின்மை. பல கதாபாத்திரங்கள், காட்சிகள் அரைகுறையாக இருப்பது போல் உணர்வு.
உலகக் கட்டுமானம் (World-building) போதிய தெளிவுடன் இல்லை. குறிப்பாக, கதாநாயகனின் வசிப்பிடமான இரும்புத் துண்டுகளால் ஆன பகுதி, ‘கல்கி 2898 AD’-யின் தாக்கத்தில் இருந்தாலும், அது ஒரு செயற்கையான செட் போல் தோன்றுகிறது.
சவால்கள் எளிதாகக் கடந்து செல்லப்படுவது, படத்தின் விறுவிறுப்பைக் குறைக்கிறது.

மொத்தத்தில் ‘மிராய்’ ஒரு பெரிய பட்ஜெட் முயற்சி, அது காட்சி ரீதியாக பார்வையாளர்களைக் கவர்கிறது. முதல் பாதி சறுக்கினாலும், இரண்டாம் பாதியில் கதை ஆழம் பெறும்போது, படம் ஈர்க்கத் தொடங்குகிறது. பலமான விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ் மற்றும் சில நடிகர்களின் சிறப்பான நடிப்பால், ‘மிராய்’ பார்க்கக்கூடிய படமாக அமைகிறது. ஆனால், இன்னும் வலுவான மற்றும் உணர்வுபூர்வமான கதைக்களம் இருந்தால், இது ஒரு தலைசிறந்த படைப்பாக மாறியிருக்கும். வரவிருக்கும் அடுத்த பாகத்திற்கு இது ஒரு வலுவான அடித்தளமாக இருக்கும் என நம்பலாம்.

மார்க் 3.25/5