ஆட்டி – விமர்சனம்!

டைரக்டர் டி. கிட்டுவின் இயக்கத்தில், 1970-களின் காலகட்ட பின்னணியில் ஒரு பீரியட் க்ரைம் டிராமாவாக உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம்தான் ‘ஆட்டி’. அடர்ந்த காட்டுப் பகுதி, பனிமூட்டமான தேயிலைத் தோட்டம், மர்மமான மரணம் என ஒரு நல்ல இன்வெஸ்டிகேஷன் த்ரில்லருக்கான அத்தனை மூலப்பொருட்களும் இருந்தும், திரைக்கதை எழுதிய விதத்தில் படம் சற்றே சறுக்கியுள்ளது.

ஒன்லைன்: காடுகளுக்குள் நடக்கும் கொலை மர்மம்

மதுரைக்கு அருகில் உள்ள ஒரு மலைக்கிராமத்திற்குத் தண்டனையாக மாற்றலாகி வருகிறார் முரட்டுத்தனமான இன்ஸ்பெக்டர் அமைதி ராஜ் (இசக்கி கார்வண்ணன்). அதே பழங்குடியின மக்கள் வாழும் பகுதியில், குழந்தைகளுக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் ஒரே படித்த பெண்ணாக வலம் வருகிறார் அழகு (அபி நட்சத்திரா).

இந்தச் சூழலில், அந்த ஊருக்குச் செல்வம் (பிரவீன் பழனிச்சாமி) என்ற புதிய ஆசிரியர் ஒருவர் வருகிறார். வந்த சில நாட்களிலேயே அழகு மீது தவறான கண் வைக்கும் ஒரு ‘கிரீப்’ (Creep) ஆக அவர் நடந்துகொள்கிறார். ஆனால், திடீரென ஒரு நாள் செல்வம் கொடூரமான முறையில் கொலை செய்யப்பட்டு பிணமாகக் கிடக்கிறார். இந்த வழக்கின் விசாரணை இன்ஸ்பெக்டர் அமைதி ராஜ் கைக்கு வருகிறது. செல்வத்தைக் கொன்றது யார்? அதன் பின்னணி என்ன? என்பதே படத்தின் கதை.

பிளஸ் பாயிண்டுகள்: தரமான மேக்கிங்கும், கேமரா மேஜிக்கும்

• அட்மாஸ்பியரிக் மேக்கிங் (Atmospheric Filmmaking): 1970-களின் காலக்கட்டத்தை மிக நேர்த்தியாகத் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளனர். சிபி சதாசிவத்தின் கேமரா, பனிமூட்டம் சூழ்ந்த தேயிலைத் தோட்டங்களையும், அடர்ந்த காடுகளையும் காட்சிப்படுத்திய விதம் படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலம். ஒரு தரமான சினிமாவுக்கான மேக்கிங் வேல்யூ இதில் தெரிகிறது.

• கச்சிதமான நீளம்: தொளதொளவென இழுக்காமல், 90 நிமிடங்களுக்குள் ஒட்டுமொத்தப் படத்தையும் சுருக்கமாக முடித்திருப்பது புத்திசாலித்தனம்.

• நடிப்பு: அமைதியான, அதே சமயம் அழுத்தமான நடிப்பை அபி நட்சத்திரா வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இன்ஸ்பெக்டராக வரும் இசக்கி கார்வண்ணன் அந்தப் பாத்திரத்திற்குப் பொருத்தமாக இருக்கிறார். வில்லனாக வரும் பிரவீன் பழனிச்சாமி தனக்குக் கிடைத்த சில நிமிடங்களிலேயே மிரட்டி அப்ளாஸ் வாங்குகிறார்.

மைனஸ் பாயிண்டுகள்: பாதியில் நலிந்த திரைக்கதை

• முக்கியக் கதாபாத்திரம் சீக்கிரம் காலியாவது: படத்தின் கதையை விறுவிறுப்பாக நகர்த்திய ஒரே ஒரு ‘லைவ் ஒயர்’ கதாபாத்திரம் ஆசிரியர் செல்வம் மட்டும்தான். ஆனால், படத்தின் பாதியிலேயே அவர் கொல்லப்பட்டு விடுவதால், அதன் பிறகு படம் அப்படியே டல்லடிக்கத் தொடங்குகிறது.

• விளக்க பயன்முறை (Explanation Mode): கொலை நடந்த பிறகு, மதுரையில் இருக்கும் ஒரு செல்வாக்கு மிக்க புள்ளியின் அழுத்தம் காரணமாகப் போலீஸ் விசாரிப்பது, ஏன் எதற்கு என்று பிளாஷ்பேக் கதைகளை விவரிப்பது எனப் படம் வழக்கமான பாணிக்கு மாறிவிடுகிறது. எனர்ஜியான வில்லன் போன பிறகு, சலிப்பான விசாரணையும், வெறும் பார்வையாளராக மட்டுமே கடந்து போகும் நாயகியின் பாத்திரமும் படத்தின் வேகத்தைக் குறைக்கின்றன.

• மிஸ்ஸான திகில்: 1880-களில் ஏமாற்றப்பட்ட பெண்கள், பழிவாங்கும் ஆவிகளாக அந்தக் காடுகளில் உலாவுவதாக ஒரு உள்ளூர் ஐதீகம் படத்தில் சொல்லப்படுகிறது. அதை ஒரு கதையாகப் படம் நமக்குச் சொல்கிறதே தவிர, காட்சிகளின் மூலமாக அந்தப் பயத்தையோ அல்லது திகிலையோ (Dread) நமக்குக் கடத்தத் தவறுகிறது. பின்னணி இசையும் காட்சிகளுக்குத் தகுந்தவாறு சீட் எட்ஜ் த்ரில்லைத் தரவில்லை.

இறுதித் தீர்ப்பு

‘ஆட்டி’ தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும், நடிகர்களின் பங்களிப்பிலும் தரம் குறையாமல் நேர்த்தியாக எடுக்கப்பட்ட ஒரு படம்தான். ஆனால், ஒரு த்ரில்லர் படத்திற்கு மிக முக்கியமாகத் தேவைப்படும் ‘அடுத்தது என்ன?’ என்ற நிமிர்ந்து உட்கார வைக்கும் சுவாரசியம் (Reason to lean forward) இரண்டாம் பாதியில் மிஸ் ஆகிவிடுகிறது. தாராளமாக ஒருமுறை பார்க்கலாம், ஆனால் இன்னும் கொஞ்சம் மெனக்கெட்டிருந்தால் ஒரு மாஸ்டர்பீஸ் த்ரில்லராக அமைந்திருக்கும்!

மொத்தத்தில்  லொகேஷனும் பின்னணியும் அருமை; ஆனால் கதையின் ‘மெயின் ஆன்மா’ பாதியிலேயே காலியாவதால் சுவாரசியம் காணாமல் போய்விட்டது!

மார்க்: 2.5 / 5