போர் மற்றும் ஆயுத மோதலில் சுற்றுச்சூழலை சுரண்டுவதைத் தடுக்கும் சர்வதேச நாள்!

மனித வரலாற்றில் போர்கள் நிகழும் போதெல்லாம் மனித உயிர்களும், கட்டிடங்களும், பொருளாதாரமும் அடையும் இழப்புகளே பெரிய செய்திகளாக உருவெடுக்கின்றன. ஆனால், யாருடைய கவனத்திற்கும் வராமல் அமைதியாகப் பலியாகும் மிகப்பெரிய காரணி நமது பூமியின் இயற்கைச் சூழல்தான். விளைநிலங்களில் நச்சுகளைக் கலப்பது, குடிநீர் ஆதாரங்களை விஷமாக்குவது, காடுகளை எரிப்பது, வனவிலங்குகளைக் கொன்றுகுவிப்பது எனப் போரின் கொடூர கரங்கள் இயற்கையைத் தொடர்ச்சியாகச் சிதைத்து வருகின்றன. இந்த அச்சுறுத்தலை உலகிற்கு உணர்த்தவும், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை அமைதிக்கான முதன்மை நிபந்தனையாக மாற்றவும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஆண்டுதோறும் நவம்பர் 6 ஆம் தேதியை சிறப்பு நாளாக அனுசரிக்கிறது.

வரலாற்றின் மறக்கப்பட்ட தீர்மானமும் அமைதி நாளும்

கடந்த 2001 ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபையில் நிறைவேற்றப்பட்ட A/RES/56/4 தீர்மானத்தின் அடிப்படையில் இந்த சர்வதேச நாள் முறைப்படி நடைமுறைக்கு வந்தது. போர்க் காலங்களில் சுற்றுச்சூழலுக்கு உருவாக்கப்படும் சேதங்கள், போருக்குப் பிந்தைய காலத்திலும் தலைமுறை தலைமுறையாக மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கும் என்பதை உலக நாடுகளுக்கு நினைவூட்டுவதே இதன் பிரதான நோக்கமாகும். ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அதிகாரப்பூர்வ தரவுகளின்படி, இந்த நாளுக்கு ஆண்டுதோறும் தனிப்பட்ட முறையில் எந்தவொரு பிரத்தியேக கருப்பொருளோ அல்லது தீம் அறிவிப்போ வெளியிடப்படுவதில்லை. சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பைத் தொடர் இயக்கமாக முன்னெடுப்பதே இதன் அடிப்படையாகும்.

இயற்கை வளங்களின் சுரண்டலும் நீடிக்காத அமைதியும்

உலகளவில் இயற்கை வளங்கள் எவ்வாறு ஆயுத மோதல்களுக்கு வித்திடுகின்றன என்பது குறித்து ஐக்கிய நாடுகள் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் அதிர்ச்சியூட்டும் புள்ளிவிவரங்களை முன்வைக்கிறது. கடந்த 60 ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற உள்நாட்டு மோதல்களில் குறைந்தது 40 சதவீதமானவை இயற்கை வளங்களைச் சுரண்டுவதோடு நேரடித் தொடர்புடையவை. தங்கம், வைரம், மரம், கனிமங்கள் மற்றும் எண்ணெய் போன்ற மதிப்புமிக்க வளங்களைக் கைப்பற்றவே பல போர்கள் தொடங்கப்பட்டுள்ளன.

இவை மட்டுமல்லாமல், இயற்கை வளங்கள் சம்பந்தப்பட்ட மோதல்கள் போரின் முடிவுக்குப் பிறகும் மீண்டும் உருவெடுப்பதற்கான வாய்ப்புகள் இரண்டு மடங்காக அதிகரிக்கின்றன. வளங்கள் சமமாகப் பங்கீடப் படாத வரை அல்லது அவை சட்டவிரோதமாகச் சுரண்டப்படும் வரை ஒரு நாட்டில் உண்மையான அமைதியை ஏற்படுத்த முடியாது என்பதை இந்த ஆய்வுகள் திட்டவட்டமாக நிரூபிக்கின்றன.

போர்க்களத்தில் இயற்கைக்கு நேரும் பேரழிவு

போரின் போது பயன்படுத்தப்படும் நவீன வெடிமருந்துகள், ரசாயன ஆயுதங்கள் மற்றும் ராணுவ வாகனங்கள் மண்ணிலும் வளிமண்டலத்திலும் கொடூரமான நச்சுகளைக் கலக்கின்றன. எண்ணெய் கிணறுகள் தீக்கிரையாக்கப்படும் போது வெளியேறும் கரும்புகை பருவநிலை மாற்றத்தை வேகப்படுத்துகிறது. நிலத்தடி நீரில் கலக்கும் வெடிபொருட்களின் கதிர்வீச்சும் நச்சுகளும் பல தலைமுறைகளுக்குப் புற்றுநோய் போன்ற உயிர்க்கொல்லி நோய்களை உருவாக்குகின்றன. காடுகள் அழிக்கப்படுவதால் கோடிக்கணக்கான உயிரினங்களின் இயற்கை வாழிடங்கள் நிரந்தரமாக முடங்கிப்போகின்றன.

நிலையான அமைதியை நோக்கிச் செல்லும் வழி

இயற்கைப் பாதுகாப்பு என்பது ஏதோ போருக்குப் பிந்தைய விருப்பத் தேர்வு அல்ல; அது மோதல் தடுப்பு மற்றும் அமைதிக்கான மிக முக்கியமான அடித்தளம். ஆயுத மோதல்களுக்குப் பிந்தைய மறுசீரமைப்புப் பணிகளில் சுற்றுச்சூழல் சீரமைப்பிற்கு முதல் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும். சர்வதேச சட்டங்கள் வலுப்படுத்தப்பட்டு, போர்க் காலத்தில் இயற்கையைச் சூறையாடுவது சர்வதேசக் குற்றமாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.

இயற்கை என்பது எல்லைகளற்ற உலகப் பொதுச்சொத்து. போரின் வடுக்கள் மனித உடல்களோடு மறைந்துவிடலாம், ஆனால் இயற்கை அடையும் காயங்கள் பூமியின் எதிர்காலத்தையே கேள்விக்குறியாக்கும். நவம்பர் 6 சர்வதேச நாள் உணர்த்தும் உண்மையும் இதுவே: இயற்கையைப் பாதுகாத்தால் மட்டுமே இந்த பூமியில் அமைதியை நிலைநாட்ட முடியும்.