ரத்தத்தால் எழுதப்பட்ட வரலாறு:சர்வதேச தொழிலாளர் நினைவு தினம்!

கட்டுமானப் பணிகள், தொழிற்சாலைகள், சுரங்கங்கள் என அபாயகரமான சூழல்களில் உழைத்து, அங்கேயே தங்கள் இன்னுயிரைத் துறந்த தொழிலாளர்களின் நினைவாக இன்று ஏப்ரல் 28-ம் தேதி உலகம் முழுவதும் மெழுகுவர்த்திகள் ஏந்தி அஞ்சலி செலுத்தப்படுகிறது. “மரித்தோரை நினைவுகூர்வோம்; வாழ்வோருக்காகப் போராடுவோம்” என்ற முழக்கம் இன்று உலகெங்கும் எதிரொலிக்கிறது.

விபத்துகளின் சாம்பலிலிருந்து பிறந்த போராட்டம்

இந்த நாள் ஒரு மேஜையில் அமர்ந்து உருவாக்கப்பட்டதல்ல; இது பல ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் இழப்பால் உருவானது. 1914-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் 28-ல் கனடாவில் முதன்முதலாகத் தொழிலாளர் இழப்பீட்டுச் சட்டம் (Workers’ Compensation Act) நிறைவேற்றப்பட்டது. அந்தச் சட்டத்தைப் பெறுவதற்குப் பின்னணியில் பல தசாப்த கால போராட்டங்களும், விபத்துகளும் இருந்தன.

இதனைத் தொடர்ந்து, 1984-ல் கனடிய பொது ஊழியர் சங்கம் (CUPE) இந்தத் தேதியை அதிகாரப்பூர்வ நினைவு தினமாக அறிவித்தது. பின்னர் 1989-ல் சர்வதேச தொழிற்சங்கக் கூட்டமைப்பு (ITUC) இதில் இணைந்து, இதனை ஒரு சர்வதேச இயக்கமாக மாற்றியது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏப்ரல் 28-ம் தேதி, பணியிடப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யத் தவறிய அரசுகளையும், நிறுவனங்களையும் நோக்கி கேள்விகளை எழுப்பும் நாளாக மாறியது.

2026-ன் புதிய சவால்: மனோ-சமூகப் பாதுகாப்பு

தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துவிட்ட இன்றைய 2026-ம் ஆண்டில், உடல் ரீதியான காயங்களை விட ‘மனோ-சமூகப் பாதிப்புகள்’ (Psychosocial Risks) தொழிலாளர்களை அதிகம் அச்சுறுத்துகின்றன. இதை மையப்படுத்தியே இந்த ஆண்டின் கருப்பொருளாக “ஆரோக்கியமான மனோ-சமூக பணியிட சூழல்” என்பதை சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) முன்வைத்துள்ளது.

• டிஜிட்டல் அடிமைத்தனம்: செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு (Surveillance) காரணமாகத் தொழிலாளர்கள் சந்திக்கும் அளவுக்கதிகமான மன அழுத்தம்.

• பாகுபாடும் பாதுகாப்பற்ற வேலையும்: பணியிடத்தில் நிலவும் பாகுபாடு மற்றும் வேலை பறிபோய்விடுமோ என்ற அச்சத்தால் ஏற்படும் மனநலச் சிதைவுகள்.

ஊதா நிறத்தின் வலிமை

இன்று உலகம் முழுவதும் உள்ள தொழிலாளர்கள் ஊதா நிற ஆடைகளையோ அல்லது அந்த நிறத்திலான ரிப்பன்களையோ அணிந்து தங்களின் ஒற்றுமையை வெளிப்படுத்துகின்றனர். இது காயமடைந்த தொழிலாளர்களுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படும் ஒரு கௌரவம். மெழுகுவர்த்தி ஏந்துவது என்பது வெறும் சடங்கு மட்டுமல்ல; “ஒவ்வொரு தொழிலாளிக்கும் பாதுகாப்பாக வீடு திரும்புவதற்கான உரிமை உண்டு” என்பதை உலகுக்கு உரக்கச் சொல்லும் ஒரு புரட்சிகரமான செயல்.

தொழிலாளர்கள் ஒரு சமூகத்தின் முதுகெலும்பு என்பதைத் தாண்டி, அவர்கள் உணர்வுகளும் உரிமைகளும் கொண்ட மனிதர்கள். அவர்களின் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் பெறும் எந்த வளர்ச்சியும் ஒரு தேசத்திற்குப் பெருமை சேர்க்காது. இன்று நாம் செலுத்தும் அஞ்சலி, நாளை ஒரு தொழிலாளியின் உயிரைக் காப்பதற்கான ஆயுதமாக மாறட்டும்.