எல்லையின் காவல் தெய்வங்கள்: பி.எஸ்.எஃப் (BSF) உருவான கதை – ஒரு சிறப்புப் பார்வை!
“நாடு உறங்கிக் கொண்டிருக்கையில், விழித்திருந்து காவல் காக்கும் கண்கள்” என்று ராணுவத்தைப் பற்றிச் சொல்வார்கள். அந்த வரிகளுக்கு மிகச்சரியான உதாரணம், இந்தியாவின் முதல் தற்காப்பு அரணான எல்லைப் பாதுகாப்புப் படை (Border Security Force – BSF). பனி படர்ந்த இமயமலைச் சிகரங்கள் முதல், தார் பாலைவனத்தின் சுட்டெரிக்கும் வெயில் வரை, குஜராத்தின் ரான் ஆஃப் கட்ச் முதல் வங்கதேசத்தின் சதுப்பு நிலங்கள் வரை… புவியியல் சவால்களைத் தாண்டி, எதிரிகளின் ஊடுருவலைத் தடுத்து நிறுத்தும் இரும்பு மனிதர்களைக் கௌரவிக்கும் நாள் இன்று. டிசம்பர் 1 – எல்லைப் பாதுகாப்புப் படை தினம்.
ஏன் உருவானது இந்த இரும்புச் சுவர்?
சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்தியாவின் எல்லைகளை அந்தந்த மாநிலங்களின் ஆயுதப்படை போலீசாரே பாதுகாத்து வந்தனர். ஆனால், 1965-ம் ஆண்டு பாகிஸ்தான் நடத்திய அத்துமீறல், இந்த அமைப்பில் இருந்த போதாமையை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது.
1965 ஏப்ரல் 9-ம் தேதி, குஜராத்தின் கட்ச் பகுதியில் உள்ள சர்தார் போஸ்ட், சார் பெட் மற்றும் பெரியா பெட் ஆகிய இடங்களில் பாகிஸ்தான் ராணுவம் திடீர் தாக்குதல் நடத்தியது. மாநில போலீசாரால் அந்த ராணுவத் தாக்குதலை முழுமையாகச் சமாளிக்க முடியவில்லை. ஒரு மத்தியக் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும், பிரத்யேகமான, அதிநவீனப் பயிற்சி பெற்ற ஒரு படைப்பிரிவு அவசியம் என்பதை இந்திய அரசு உணர்ந்தது.
அதன் விளைவாக, 1965 டிசம்பர் 1-ம் தேதி, ஐ.பி.எஸ் அதிகாரி கே.எஃப். ருஸ்தம்ஜி (K.F. Rustamji) தலைமையில் எல்லைப் பாதுகாப்புப் படை உருவாக்கப்பட்டது. வெறும் 25 பட்டாலியன்களுடன் தொடங்கப்பட்ட இந்த விதை, இன்று 2.65 லட்சம் வீரர்களுடனும், 195 பட்டாலியன்களுடனும் உலகின் மிகப்பெரிய எல்லைப் பாதுகாப்புப் படையாக விஸ்வரூபம் எடுத்து நிற்கிறது.
சாகுமளவும் கடமை (Duty Unto Death)
“சாகுமளவும் கடமை” என்பதே பி.எஸ்.எஃப்-இன் தாரக மந்திரம். 1971-ம் ஆண்டு நடந்த இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரின் போது, வங்கதேச விடுதலைப் போராட்டத்தில் பி.எஸ்.எஃப் ஆற்றிய பங்கு மகத்தானது. முக்தி வாஹினிக்கு பயிற்சி அளித்ததில் தொடங்கி, எதிரிகளின் மன உறுதியை உடைத்தது வரை இவர்களின் பங்களிப்பு வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டியது.
அதேபோல், 1999 கார்கில் போரின் போது, மிக உயர்ந்த மலைச் சிகரங்களில் நிலைகொண்டு, எதிரிகளை விரட்டியடித்ததில் இவர்களின் பங்கு முக்கியமானது.
எல்லை தாண்டிய மனிதம்
வெறும் துப்பாக்கி ஏந்திய வீரர்களாக மட்டுமல்லாமல், பேரிடர் காலங்களில் மனிதநேயத்தின் கரங்களாகவும் இவர்கள் மாறியிருக்கிறார்கள். 2001 குஜராத் பூகம்பத்தின் போது, மீட்புப் பணிகளில் முதலில் களமிறங்கியது பி.எஸ்.எஃப் தான். 2002 கலவரத்தின் போது சட்டம் ஒழுங்கை நிலைநாட்டியதிலும் இவர்களுக்குப் பங்குண்டு. ஐ.நா சபையின் அமைதிப் படைகளிலும் ஆண்டுதோறும் பங்கேற்று இந்தியாவின் பெருமையை உலக அரங்கில் நிலைநாட்டி வருகின்றனர்.
பெண் சிங்கங்கள்
ஆண்கள் மட்டுமே கோலோச்சிய இந்தத் துறையில், இன்று வீராங்கனைகளும் தோளோடு தோள் நிற்கின்றனர். வாகா எல்லையில் மிடுக்குடன் அணிவகுப்பதில் தொடங்கி, எல்லைப் பாதுகாப்பில் ரோந்து செல்வது வரை பெண்கள் ஆற்றிவரும் பணி, பாலின சமத்துவத்திற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
முடிவுரை
இன்று (டிசம்பர் 1), பி.எஸ்.எஃப் தினத்தைக் கொண்டாடும் வேளையில், 6,386 கிலோமீட்டர் சர்வதேச எல்லையை இமை மூடாமல் பாதுகாக்கும் அந்த வீரர்களுக்கு ஒரு சல்யூட் வைப்போம். அவர்களின் தியாகமும், அர்ப்பணிப்பும் தான் நமது பாதுகாப்பான உறக்கத்திற்கு உத்தரவாதம்!
