மானுடம் காக்க ஒரு நாள்: உலக எய்ட்ஸ் தினமின்று!

ஒவ்வொரு ஆண்டும் காலண்டரில் டிசம்பர் 1-ம் தேதி என்பது வெறும் நாளல்ல; அது ஒரு நினைவூட்டல். பல ஆண்டுகளாக உலகையே அச்சுறுத்தி வந்த ஒரு பெருந்தொற்றுக்கு எதிராகவும், அந்த நோயினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஆதரவாகவும் மனிதாபிமானத்துடன் கைகோர்க்கும் நாள். அறிவியல் எவ்வளவோ முன்னேறிவிட்டாலும், எச்.ஐ.வி (HIV) குறித்தான பயமும், அது சார்ந்த சமூகப் பாகுபாடுகளும் இன்றும் முழுமையாக நீங்கவில்லை. எச்.ஐ.வி தொற்றால் உயிரிழந்தவர்களை நினைவுகூரவும், நோயுடன் போராடுபவர்களுக்கு நம்பிக்கையூட்டவும் இந்த “உலக எய்ட்ஸ் தினம்” அனுசரிக்கப்படுகிறது.

வரலாற்றுப் பின்னணி: ஒரு யோசனையின் விதை

சுகாதாரம் சார்ந்த விழிப்புணர்வுக்காக உருவாக்கப்பட்ட முதல் சர்வதேச தினம் இதுவே என்பது இதன் வரலாற்றுச் சிறப்பு. இந்த நாளின் உருவாக்கம் சுவாரஸ்யமானது.

1987-ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம், சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவாவில் உள்ள உலக சுகாதார நிறுவனத்தில் (WHO), எய்ட்ஸ் குறித்த உலகளாவிய திட்டத்தின் (Global Programme on AIDS) பொதுத் தகவல் அதிகாரிகளாகப் பணிபுரிந்து வந்தனர் தாமஸ் நெட்டர் (Thomas Netter) மற்றும் ஜேம்ஸ் பான் (James Bunn). எய்ட்ஸ் நோய் குறித்த விழிப்புணர்வை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கவும், அரசியல் ரீதியான கவனத்தை ஈர்க்கவும் ஒரு குறிப்பிட்ட நாளை ஒதுக்க வேண்டும் என்ற யோசனை இவர்களுக்குத் தோன்றியது.

தங்களது இந்த யோசனையை, எய்ட்ஸ் உலகளாவிய திட்டத்தின் இயக்குனரான டாக்டர். ஜொனாதன் மன் (Dr. Jonathan Mann) அவர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டனர். டாக்டர் மன் இந்த யோசனையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து உடனடியாக ஒப்புதல் அளித்தார். அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலுக்கும், கிறிஸ்துமஸ் விடுமுறைக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் ஊடகங்களின் கவனம் குறைவாக இருக்கும் என்பதால், டிசம்பர் 1-ம் தேதியைத் தேர்ந்தெடுத்தால் அதிக கவனம் கிடைக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டது. அதன்படி, 1988-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 1-ம் தேதி முதல் உலக எய்ட்ஸ் தினம் அதிகாரப்பூர்வமாக அனுசரிக்கப்பட்டது.

நோயை விடக் கொடுமையானது ‘பாகுபாடு’

எச்.ஐ.வி என்பது மனிதனின் நோய் எதிர்ப்புச் சக்தியைத் தாக்கும் ஒரு வைரஸ். ஆனால், அதைவிட ஆபத்தானது சமூகத்தில் இருக்கும் அறியாமை வைரஸ். ஆரம்ப காலங்களில் இது “மரண தண்டனை”யாகப் பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், இன்று மருத்துவ அறிவியல் அபரிமிதமான வளர்ச்சி கண்டுள்ளது. ஆன்ட்டி ரெட்ரோ வைரல் சிகிச்சை (ART) மூலம் எச்.ஐ.வி பாதிப்பு உள்ளவர்களும் சாதாரண மனிதர்களைப் போல நீண்ட காலம் ஆரோக்கியமாக வாழ முடியும்.

இருப்பினும், இன்றும் பல இடங்களில் நோயாளிகள் தீண்டத்தகாதவர்களாக நடத்தப்படுகிறார்கள். “தொடுதல் மூலமோ, ஒன்றாக அமர்ந்து உண்பதன் மூலமோ இந்நோய் பரவாது” என்ற அடிப்படை அறிவியலைக் கூட சமூகம் ஏற்க மறுப்பதுதான் வேதனை. இந்த தினம் நமக்குச் சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான்: “நோயை வெறுப்போம், நோயாளியை அல்ல.”

சிவப்பு ரிப்பன்: நம்பிக்கையின் அடையாளம்

1991-ம் ஆண்டு நியூயார்க்கைச் சேர்ந்த கலைஞர்கள் குழு ஒன்று, எய்ட்ஸ் விழிப்புணர்வுக்காக ஒரு குறியீட்டை உருவாக்க நினைத்தது. அதன் விளைவாக உருவானதுதான் “சிவப்பு ரிப்பன்” (Red Ribbon). இன்று உலகெங்கிலும் எச்.ஐ.வி விழிப்புணர்வின் சர்வதேச அடையாளமாக இது திகழ்கிறது. இது ரத்தத்தின் நிறத்தை மட்டுமல்ல, ஆபத்தில் இருக்கும் சக மனிதர்கள் மீதான அன்பையும் குறிக்கிறது.

இன்றைய தேவை என்ன?

ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் உலக சுகாதார நிறுவனம் நிர்ணயித்துள்ள இலக்கு “2030-க்குள் எய்ட்ஸ் நோயை முடிவுக்குக் கொண்டு வருதல்”. இதனை அடைய மூன்று விஷயங்கள் அவசியம்:

1. பரிசோதனை: தயக்கமின்றி ரத்தப் பரிசோதனை செய்துகொள்வது.

2. சிகிச்சை: பாதிப்பு இருந்தால் முறையான மருத்துவ சிகிச்சையைத் தொடர்ந்து எடுப்பது.

3. சமூக மாற்றம்: பாதிக்கப்பட்டவர்களை அரவணைக்கும் மனப்பக்குவம்.

முடிவுரை

கடந்த 37 ஆண்டுகளில் (1988-2025) எய்ட்ஸ் குறித்த விழிப்புணர்வு பெருகியிருந்தாலும், பயணம் இன்னும் முடியவில்லை. இளைஞர்கள் மத்தியில் பாதுகாப்பான வாழ்வியல் முறைகள் குறித்தான கல்வியைக் கொண்டு சேர்ப்பது நம் அனைவரின் கடமை. எச்.ஐ.வி இல்லாத சமூகத்தை உருவாக்குவோம்; பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குத் தோள் கொடுப்போம். அதுவே இந்த டிசம்பர் 1-ம் தேதி நாம் ஏற்கும் உறுமொழியாக இருக்கட்டும்.

அனாமிகா