அதிமுக வாக்குறுதிகள் 2026: நிதியியல் ‘காமெடி’யும்… தமிழகத்தின் ‘கணக்கு’ வழக்கும்!

தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தல் 2026-க்கான களம் இப்போதே சூடுபிடிக்கத் தொடங்கிவிட்டது. பிரதான எதிர்க்கட்சியான அதிமுக, தனது முதல்கட்ட தேர்தல் வாக்குறுதிகளை அதிரடியாக அறிவித்துள்ளது. மகளிர் நலன், இலவசப் போக்குவரத்து, வீட்டு வசதி எனப் பல முனைகளிலும் கவர்ச்சிகரமான அறிவிப்புகள் அணிவகுக்கின்றன. ஆனால், இந்த வண்ணமயமான வாக்குறுதிகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் கசப்பான உண்மை என்னவென்றால், ஏற்கனவே கடன் சுமையில் தத்தளிக்கும் தமிழகத்தின் நிதி நிலைமை இந்த அறிவிப்புகளைத் தாங்குமா என்பதுதான்.

9 லட்சம் கோடி கடன்: அபாய நிலையில் தமிழகம்!

தமிழக அரசின் 2025-26 பட்ஜெட் அறிக்கையின்படி, மாநிலத்தின் மொத்த கடன் வரும் 2026 மார்ச் இறுதிக்குள் ₹9.29 லட்சம் கோடியைத் தொடும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது மாநிலத்தின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GSDP) சுமார் 26.07% ஆகும். அதாவது, தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு குடிமகனின் தலையிலும் ஒரு பெரும் கடன் சுமை ஏற்றப்பட்டுள்ளது. அதாவது பெரும்பாலான அதிகாரப்பூர்வ கணிப்புகளின்படி, ஒவ்வொரு தமிழக குடிமகனின் தலையிலும் சுமார் ₹1.2 லட்சம் (₹1,20,000) அரசு கடன் சுமை உள்ளது என்று கூறலாம்.அந்த வகையில் 2025-26-க்கான வருவாய் பற்றாக்குறை மட்டும் ₹41,635 கோடியாக இருக்கும் சூழலில், இவ்வளவு பிரம்மாண்டமான புதிய திட்டங்களுக்கு நிதி எங்கிருந்து வரும் என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறி.

அதிமுகவின் வாக்குறுதிகளும் – நிதியியல் சவால்களும்:

அதிமுகவின் முதல்கட்ட வாக்குறுதிகளை ஒவ்வொன்றாக ஆராய்ந்தால், அதன் நிதியியல் தாக்கம் மலைக்க வைக்கிறது:

1. குல விளக்குத் திட்டம் (மாதம் ₹2,000): தமிழகத்தில் சுமார் 2 கோடி ரேஷன் கார்டுகள் உள்ளன. இத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்தினால் ஆண்டுக்குக் குறைந்தபட்சம் ₹48,000 கோடி தேவைப்படும். இது தமிழக அரசின் ஓராண்டு டாஸ்மாக் வருவாய்க்கு (₹48,344 கோடி – 2024-25) இணையானது. ஒரு திட்டத்திற்காக ஒட்டுமொத்த மதுபான வருவாயையும் செலவிடுவது சாத்தியமா?

2. அனைவருக்கும் இலவசப் பேருந்து: தற்போது பெண்களுக்கு மட்டும் வழங்கப்படும் இலவசப் பயணத்திற்கே அரசு பெருமளவு மானியம் வழங்குகிறது. இதை ஆண்களுக்கும் விரிவுபடுத்தினால், ஏற்கனவே நஷ்டத்தில் இயங்கும் போக்குவரத்துக் கழகங்கள் மேலும் முடங்கும் அபாயம் உண்டு. கூடுதல் சுமையாக சுமார் ₹10,000 – 15,000 கோடி தேவைப்படலாம்.

3. அம்மா இல்லம் திட்டம்: லட்சக்கணக்கான வீடுகளைக் கட்டித் தரும் இத்திட்டத்திற்குப் பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் மூலதனம் தேவைப்படும். தற்போதைய பட்ஜெட்டில் உள்கட்டமைப்புக்கான மூலதனச் செலவு (Capital Expenditure) ₹57,231 கோடியாக மட்டுமே இருக்கும் நிலையில், ஒரு வீட்டு வசதித் திட்டமே ஒட்டுமொத்த நிதியையும் விழுங்கிவிடும்.

4. 100 நாள் வேலைவாய்ப்பு 150 ஆக உயர்வு: மத்திய அரசு ஏற்கனவே 125 நாட்களாக உயர்த்தியுள்ள நிலையில், மாநில அரசு கூடுதல் 25 நாட்களுக்குப் பொறுப்பேற்றால், அதுவும் பல ஆயிரம் கோடி கூடுதல் செலவை உண்டாக்கும்.

நிர்வாகச் சிக்கலும் வரிச் சுமையும்:

தமிழகத்தின் வரி வருவாயில் பெரும்பகுதி டாஸ்மாக்கை நம்பியே இருக்கிறது. வட்டிச் செலவுகளுக்கே பட்ஜெட்டில் 14% நிதி செலவிடப்படுகிறது. இத்தகைய சூழலில், புதிய திட்டங்களுக்கான நிதியைத் திரட்ட வேண்டுமானால், அரசு வரியை உயர்த்த வேண்டும் அல்லது மேலும் கடன் வாங்க வேண்டும். கடன் வாங்கினால் வட்டி ஏறும்; வரியை உயர்த்தினால் மக்கள் அதிருப்தி அடைவார்கள். இது ஒரு முடிவில்லாத நச்சுச் சுழற்சியாகும் (Debt Trap).

முடிவுரை: யதார்த்தமும் அரசியலும்

தேர்தல் நேரங்களில் மக்களைக் கவரும் வாக்குறுதிகள் என்பது தவிர்க்க முடியாதது என்றாலும், அவை மாநிலத்தின் எதிர்காலத்தைப் பலியிடும் வகையில் அமையக்கூடாது. அதிமுகவின் வாக்குறுதிகள் முதல் பார்வையில் ஈர்க்கக்கூடியதாகத் தெரிந்தாலும், நிதியியல் ரீதியாக அவை தமிழகத்தை ஒரு மீள முடியாத கடன் நெருக்கடிக்குத் தள்ளக்கூடும்.

அரசியல் கட்சிகள் நிதிப் பொறுப்புணர்வை (Fiscal Responsibility) உணர்ந்து செயல்பட வேண்டிய தருணம் இது. வாக்குறுதிகள் என்பது வெறும் காகித அறிவிப்புகளாக இருக்கக்கூடாது; அவை நடைமுறைப்படுத்தக்கூடிய நிதியாதாரங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இல்லையெனில், “இலவசங்கள்” என்ற போர்வையில் நாம் வாங்கும் கடன்கள், அடுத்த தலைமுறையின் வாழ்வாதாரத்தையே அடகு வைப்பதாக அமைந்துவிடும்.

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்