அருள்வான்- விமர்சனம்!

அருள்வான்- விமர்சனம்!

லையக மக்களின் கல்வி உரிமையையும், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் அதிகார வர்க்கத்தின் அடக்குமுறைகளையும் தமிழ் சினிமா பெரும்பாலும் மேலோட்டமாகவே கடந்து சென்றிருக்கிறது. காடுகளையும் மலைகளையும் கடந்து, அங்கிருக்கும் குழந்தைகளுக்கு அத்தியாவசியக் கல்வி என்பது இன்றும் எட்டாக்கனியாக நீடிப்பதற்குப் பின்னால் புவியியல் சார்ந்த தடைகள் மட்டுமே காரணமல்ல; மாறாக, எளிய மக்களின் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பறிக்கத் துடிக்கும் அதிகாரிகளின் சுரண்டல்களும், கார்ப்பரேட் சதிகளும் மிக முக்கியக் காரணியாக அமைந்துவிடுகின்றன. கல்வி கற்றால் மட்டுமே தங்களின் உரிமைகளை நிலைநாட்ட முடியும் என்ற விழிப்புணர்வு அவர்களிடம் இப்போதுதான் துளிர்விடத் தொடங்கியிருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட ஒரு முக்கியமான சமூகப் பின்னணியில், பழங்குடியின மக்களின் கல்விக்கான தீராத ஏக்கத்தையும், அதற்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்கும் பிற்போக்கான சமூகக் கட்டுப்பாடுகளையும் எவ்வித சமரசமும் இன்றித் திரையில் பேசியிருக்கிறது இத்திரைப்படம். வெறும் பொழுதுபோக்கு மசாலாவாக இல்லாமல், உண்மைச் சம்பவங்களின் அடிப்படையில் நெஞ்சை உலுக்கும் ஒரு முழுமையான வாழ்வியல் பதிவாகவும், அதே சமயம் அதிகார வர்க்கத்தின் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்பும் ஒரு படைப்பாகவும் திரைக்குக் கொண்டு வந்துள்ளது தான் இந்த ‘அருள்வான்’.

கதைக்களம்

பச்சைப்பசேல் என்ற பூங்குடி மலைக் கிராமத்தில் வசிக்கும் ஆரவ், தன் மனைவி ரம்யா பாண்டியன் மற்றும் மகள் கிருத்திகாவுடன் எளிய வாழ்க்கை வாழ்ந்து வருகிறார். காடுகளின் உச்சியிலிருந்து தேன் சேகரிப்பதே இவர்களது வாழ்வாதாரம். அதே பகுதியில், வெளிநாட்டு கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்குச் சாதகமாகச் செயல்பட்டு, பழங்குடியின மக்களைக் காலி செய்யத் துடிக்கும் வன அதிகாரி ஜான் விஜய்க்கும் ஆரவிற்கும் இடையே தொடர் மோதல் வெடிக்கிறது.

இந்த நெருக்கடிக்கு நடுவிலும், தன் கிராமத்தில் பள்ளி இல்லாததால் தினமும் 15 கிலோமீட்டர் தூரம் ஆபத்தான மலைப்பாதையில் நடந்து செல்லும் தன் மகள் கிருத்திகாவை எப்படியாவது படிக்க வைக்க வேண்டும் என்பதில் ஆரவ் உறுதியாக இருக்கிறார். கிராமத்திற்குப் பள்ளி வர வேண்டுமானால், மாவட்ட ஆட்சியரை நேரில் சந்தித்து மனு அளிக்க வேண்டும் என்று அங்குள்ள பள்ளி ஆசிரியை வழிகாட்டுகிறார்.

இதற்கிடையில், அப்பாவி ஊர்தலைவரின் கைரேகையைப் போலியாகப் பெற்று, ஒட்டுமொத்த மக்களையும் மலையை விட்டு வெளியேற்றச் சதி நடக்கிறது. இதனால் மனமுடைந்து போகும் மாமா தற்கொலை செய்து கொள்கிறார். இந்த அநீதிக்கு எதிராக மக்களைத் திரட்டிக்கொண்டு ஆட்சியரைச் சந்திக்க ஆரவ் கிளம்பும் வேளையில், அவரது மகள் கிருத்திகா பருவமடைகிறார். உடனடியாகப் பெண்ணிற்குத் திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டும் என்ற கிராமத்துக் கட்டுப்பாட்டையும் மீறி, கல்விக்காகக் கலெக்டரைச் சந்திக்க ஓடும் அந்தச் சிறுமி ஒரு விபத்தில் சிக்குகிறார். அதன்பின், அவளது கல்விக் கனவு நனவானதா, கிராமத்திற்கு விடிவுகாலம் பிறந்ததா என்பதே நெஞ்சை நெகிழ வைக்கும் மீதிக்கதை.

வியக்க வைக்கும் கதாபாத்திரங்களின் நடிப்பு

  • அருள்நிதி (மாவட்ட ஆட்சியர்): ஆர்ப்பாட்டமில்லாத, நேர்மையான அரசு அதிகாரியாக வந்து படத்தின் கனத்தைக் கூட்டியிருக்கிறார் அருள்நிதி. வழக்கமான ஹீரோ பிம்பத்தை முழுமையாகக் கைவிட்டு, கதைக்கு என்ன தேவையோ அதைத் தனது பக்குவப்பட்ட உடல் மொழியாலும் அமைதியான நடிப்பாலும் வழங்கியிருக்கிறார்.

  • ஆரவ்: முரட்டுத்தனமும் பாசமும் நிறைந்த பழங்குடியினத் தந்தையாகத் தன்னை முழுமையாக உருமாற்றியிருக்கிறார். ஒரு சில உணர்ச்சிவசப்படும் காட்சிகளில் இன்னும் கூடுதல் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம் என்றாலும், அவரது உழைப்புத் திரையில் பளிச்சிடுகிறது.

  • ரம்யா பாண்டியன்: குறைவான காட்சிகளே என்றாலும், ஒரு மலைவாழ் பெண்ணின் எதார்த்தமான வாழ்வியலையும், தாயின் தவிப்பையும் நேர்த்தியாகப் பிரதிபலித்துள்ளார்.

  • கிருத்திகா (சிறுமி): படத்தின் மிக முக்கியமான தூண் இந்தச் சிறுமி தான். படிப்பு மீதான தீராக்காதல், பெற்றோரைப் பிரியும்போது ஏற்படும் பயம், உடல் உபாதைகளால் ஏற்படும் தவிப்பு என அத்தனையையும் தன் கண்களாலேயே கடத்தி ஒட்டுமொத்தப் பார்வையாளர்களின் அனுதாபத்தையும் அள்ளுகிறார்.

  • இதர நடிகர்கள்: காளி வெங்கட், வில்லத்தனத்தில் மிரட்டிய ஜான் விஜய் மற்றும் விடிவி கணேஷ் ஆகியோர் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணிகளைக் கச்சிதமாகச் செய்துள்ளனர்.

தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் உன்னத உழைப்பு

ஒளிப்பதிவாளர் எம்.சுகுமாரின் கேமரா, காடுகளின் இயற்கை எழிலைக் காட்டுவதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், அங்குள்ள மக்களின் வறுமையையும், கரடுமுரடான வாழ்க்கையையும் மிக எதார்த்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

ஜி.வி.பிரகாஷ் குமாரின் இசை படத்தின் ஆன்மாவாகச் செயல்படுகிறது. வலி நிறைந்த காட்சிகளில் அவரது பின்னணி இசை நம் கண்களைக் குளமாக்குகிறது. லாரன்ஸ் கிஷோரின் படத்தொகுப்பு கதையை நிதானமாக நகர்த்தினாலும், உண்மைச் சம்பவங்களின் தீவிரத்தை நம் மனதில் ஆழமாகப் பதிய வைக்க உதவுகிறது.

இயக்குநரின் சமூக அக்கறை

இயக்குநர் கணேஷ் விநாயகம், வெறும் பொழுதுபோக்குத் திரைப்படமாக மட்டுமில்லாமல், கல்வி என்பது இன்னும் எட்டாக்கனியாக இருக்கும் விளிம்புநிலை மக்களின் வலியை உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளார். எந்தவொரு இடத்திலும் தேவையில்லாத மசாலாத்தனங்களையோ, வணிக ரீதியான சமரசங்களையோ செய்யாமல் நேர்மையாகக் கதையைச் சொல்லியிருக்கிறார்.

திரைக்கதை சில இடங்களில் ஆவணப் படம் போன்ற மெதுவான போக்கில் நகர்வது மட்டுமே சிறு தொய்வு. எனினும், அதிகார வர்க்கத்தின் அலட்சியத்தை உடைத்தெறியும் விதமாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ள உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகள் பார்வையாளர்களை உலுக்கி எடுக்கின்றன.

சுருக்கமாகச் சொன்னால்: ‘அருள்வான்’ – வெறும் படமல்ல, அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் கண்களைத் திறக்க வைக்கும் உரத்தக் குரல்!

மார்க் 4/5

Related Posts