சிங் கீதம்: விமர்சனம்!

சிங்  கீதம்:  விமர்சனம்!

மைக்கேல் மதன காமராஜன்’, ‘பேசும் படம்’, ‘மகளிர் மட்டும்’ எனத் தமிழ் சினிமாவின் ஆகச்சிறந்த கிளாசிக் திரைப்படங்களை நமக்குக் கொடையாகக் கொடுத்த மாபெரும் இயக்குநர் சிங்கீதம் சீனிவாச ராவ். தற்போது 94 வயதில், “வயது வெறும் எண்கள் மட்டும்தான், என் கற்பனைக்கு இன்னும் 25 வயதுதான்” என்று நிரூபிக்கும் வகையில் ‘சிங்கீதம்’ என்ற முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு மியூசிகல் ஃபேண்டஸி (Musical Fantasy) திரைப்படத்தை இயக்கி ஒட்டுமொத்தத் திரையுலகையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியிருக்கிறார்.

வழக்கமான வசனங்களுக்குப் பதிலாகப் பாடல்களையே படத்தின் முதுகெலும்பாக மாற்றும் விநோத ஐடியாவை, அசாத்தியமான திரைமொழி மூலம் சாத்தியப்படுத்தியுள்ளது இந்தத் திரைப்படக் குழு.

கதைக்களம்: குபேரபுரமும்.. சங்கீத சாபமும்!

மோசடி குற்றத்திற்காகப் போபால் சிறையில் தண்டனை அனுபவித்து விடுதலையாகும் நாயகன் அயானுக்கு, அவனது குடும்பச் சொத்துப் பத்திரம் ஒன்று கிடைக்கிறது. அதில் தனக்குச் சொந்தமாகச் சுமார் 100 ஏக்கர் நிலம் இருப்பது தெரியவர, அந்த நிலத்தைத் தேடிக் ‘குபேரபுரம்’ என்ற ஊருக்குச் செல்கிறான். வறண்ட பாலைவனம் போல் காட்சியளிக்கும் அந்த ஊர் மக்கள், அங்கு தோண்டப்பட்டிருக்கும் இரண்டு தங்கச் சுரங்கங்களை மட்டுமே தங்களின் வாழ்வாதாரமாக நம்பி வாழ்கிறார்கள்.

அங்கு சென்ற பிறகுதான், அந்தத் தங்கச் சுரங்கத்தின் மற்றொரு பார்ட்னர் தனது தந்தைதான் என்ற உண்மை அயானுக்குத் தெரியவருகிறது. கிடைத்த வரை லாபம் என்று நினைத்து, தனது நிலத்திற்கான பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு அங்கிருந்து ஓடிவிடத் திட்டம் போடுகிறான். ஆனால், அவனது திட்டங்களை எல்லாம் தலைகீழாக மாற்றி, அவனால் அந்த ஊரை விட்டு வெளியேற முடியாதபடி ஒரு விநோதமான சம்பவம் நடக்கிறது.

அந்த ஊரில் உள்ள மனிதர்கள் அனைவரும் சாதாரணமாகப் பேசும் வார்த்தைகளைக் கூடப் பேச முடியாமல், பாடலாக மட்டுமே பாடும் ஒரு விநோதமான சிக்கலில் மாட்டிக்கொள்கிறார்கள். மக்கள் மட்டுமன்றி, அந்த ஊரில் இருக்கும் கோழி கூட அதிகாலையில் கூவும்போது சங்கீத பாணியில்தான் ராகம் போடுகிறது! மக்கள் அனைவரும் இதனைத் தங்களுக்குக் குபேர கடவுள் கொடுத்த சாபம் என்று கருத, அந்தச் சாபத்திலிருந்து அவர்கள் விடுபட்டார்களா? பணத்தோடு ஓட நினைத்த நாயகன் அயானின் திட்டம் என்னவானது? என்பதைச் சமூகப் பொறுப்புடன் விவரிப்பதே ‘சிங்கீதம்’ படத்தின் கதை.

நடிப்புத் தரம்: பிரெஷ்ஷான கூட்டணியின் அசாத்தியப் பங்களிப்பு

கதையின் நாயகனாக நடித்திருக்கும் அயான், கலகலப்பான ஒரு கதாபாத்திரத்தில் ஜாலியாக வலம் வந்து ரசிக்க வைக்கிறார். அதே சமயம், அம்மா செண்டிமெண்ட் காட்சிகளிலும், இறுதியாகத் தன் தவறை உணர்ந்து மனம் மாறும் எமோஷனல் காட்சிகளிலும் நடிப்பில் மிக நன்றாக ஸ்கோர் செய்துள்ளார்.

மரங்களையும், இயற்கையையும் காப்பதற்காகப் போராடும் ‘கௌரி’ என்ற கதாபாத்திரத்தில் அஹல்யா பம்ரூ நடித்துள்ளார். இவரது துறுதுறுப்பான நடிப்பும், எதார்த்தமான பாவங்களும் பார்வையாளர்கள் மனதில் எளிதில் இடம்பிடித்து விடுகின்றன. தங்கச் சுரங்கத்தின் உரிமையாளராக வரும் ஷாலினி கொண்டேபூடி, தனது அளவான நடிப்பு மற்றும் அழகான எக்ஸ்பிரஷன்கள் மூலம் கவர்கிறார்.

சைலஜம்மாவாக வரும் நிவேதா பெத்துராஜ், நாயகனின் தந்தையாக ராகுல் ரவீந்திரன், நாயகியின் தந்தையாகச் சிவ நாராயணா மற்றும் பெனர்ஜி, வாம்சி ஆகியோர் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட திரை இடத்தை மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இவர்களுடன் சிறப்புத் தோற்றத்தில் வரும் விஜய் தேவரகொண்டா, சில நிமிடங்களே வந்தாலும் தியேட்டரில் மாஸ் காட்டி கவனத்தை ஈர்க்கிறார்.

தொழில்நுட்பக் கூட்டணி: பிரம்மாண்ட கலை இயக்கமும், தேவியின் மியூசிகல் மேஜிக்கும்!

வறண்ட பாலைவனக் கிராமமான ‘குபேரபுரம்’ உலகிற்குள் நுழையும்போதே காட்சி ரீதியாகப் பெரிய ஆச்சரியம் நமக்காகக் காத்திருக்கிறது. இந்த வறண்ட நிலப்பரப்பைக் கலை இயக்குநர் அரவிந்த் மூலே செதுக்கிய விதம் அசாத்தியமானது. கலை இயக்கம் என்றே தெரியாதவாறு இரண்டு பிரம்மாண்ட சுரங்கங்கள், கிராமத்து வீடுகள், பங்களாக்கள், மலைக் கோயில் மற்றும் மலையின் உச்சியில் பௌத்த வழக்கப்படி அமைக்கப்பட்டிருக்கும் குபேரனின் வாகனமான கீரிப்பிள்ளையின் சிலை என அனைத்தையும் நம்பகத்தன்மையுடன் உருவாக்கியுள்ளார். இதனுடன் வி.எஃப்.எக்ஸ் (VFX) தொழில்நுட்பத்தைக் கலந்த விதம் படத்திற்குப் பிரம்மாண்டத்தைக் கூட்டியுள்ளது. ஒளிப்பதிவாளர் அங்கூர்.சி, உண்மை எது, செட் எது என்று கண்டுபிடிக்க முடியாதபடி வறண்ட நிலத்தையும் மண்ணின் மைந்தர்களையும் அழகாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.

சாதாரணமாகப் பேசும் வார்த்தைகளைப் பாடல்களாக மாற்றும் அசாத்தியப் பொறுப்பை இசையமைப்பாளர் தேவி ஸ்ரீ பிரசாத் மிகச் சிறப்பாகச் செய்துள்ளார். வசனங்களையே பாடல்களாக ஒலிக்கச் செய்த அவரது தனித்துவமான பணியும், பின்னணி இசையும் காட்சிகளுக்குப் பெரும் உயிரூட்டியுள்ளன. சிங்கீதம் ஸ்ரீனிவாச ராவ் உள்ளிட்ட எழுத்தாளர் குழுவினர், ஃபேண்டஸியையும் பக்தியையும் கலந்து, மனிதர்களின் பேராசையால் இயற்கை எப்படி அழிகிறது என்ற மெசேஜைப் பிரச்சார நெடி இல்லாமல் திரைமொழியில் அழகியலோடு சொல்லியிருப்பது கூடுதல் சிறப்பு.

சுவாரசியங்களும் சில வேகத்தடைகளும்

‘பேசும் படம்’ மூலம் உரையாடல்களே இல்லாத ஒரு புதிய முயற்சியைச் சாத்தியமாக்கிய சிங்கீதம், இதில் உரையாடல்கள் அனைத்தையும் பாடல்களாக மாற்றித் தனது மாஸ்டர்பீஸ் கற்பனைத் திறனை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளார். படத்தின் மேக்கிங் தரம் மிக மிரட்டலாக இருப்பதால், திரையிலிருந்து நம்மால் கண்களை நகர்த்தவே முடிவதில்லை.

இருப்பினும், படத்தின் இரண்டாம் பாதித் திரைக்கதை நமக்கு ஏற்கனவே பழகிப்போன ஒரு பாதையில் பயணிப்பது போல் தோன்றுவது சற்றே பலவீனம். மேலும், அளவுக்கு அதிகமான வசனப் பாடல்கள் சில இடங்களில் திரைக்கதைக்குச் சிறிய வேகத்தடையாகவும் மாறுகின்றன. சில லாஜிக் குறைபாடுகள் இருந்தாலும், படத்தில் உள்ள நிறைகள் அந்தச் சிறிய மைனஸ்களை மறக்கடித்து விடுகின்றன.

ஒட்டுமொத்தமாக, சினிமா ரசிகர்களுக்கு முற்றிலும் புதியதொரு விஷுவல் மற்றும் மியூசிகல் எக்ஸ்பீரியன்ஸைத் தரும் இந்த ‘சிங்கீதம்’, தியேட்டரில் தவறவிடக்கூடாத ஒரு அரிய கலைப்படைப்பு!

மார்க்: 4 / 5