மருத்துவமும் மனிதநேயமும் – இந்தியா கவனிக்க வேண்டிய கியூபா மாடல்!

“இந்தியாவின் மருத்துவக் கல்வித் துறையானது, நோயாளிகளின் நல்வாழ்வை விடத் தனிப்பட்ட லாபத்திற்கே முன்னுரிமை அளிக்க மாணவர்களைப் பழக்குகிறது” என்று சமூகச் செயற்பாட்டாளர் ஹர்ஷ் மந்தர் முன்வைத்துள்ள விமர்சனம்,  இன்றைய சூழலில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. “இந்திய மருத்துவர்கள் ஏன் வெளிநாடுகளுக்குப் பறக்கிறார்கள்? ஆனால் கியூபா மருத்துவர்கள் மட்டும் ஏன் ஏழைகளைத் தேடிச் செல்கிறார்கள்?”  அவரது கேள்வி, நம் மருத்துவக் கட்டமைப்பின் மீதான ஒரு கூர்மையான விமர்சனமாகும்.

அதிர்ச்சியளிக்கும் புள்ளிவிவரங்கள் இந்தக் கூற்றை மெய்ப்பிக்கும் வகையில் புள்ளிவிவரங்களும் அமைந்துள்ளன. பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பு (OECD) வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையின்படி, வளர்ந்த நாடுகளில் பணிபுரியும் வெளிநாட்டு மருத்துவர்களில் இந்தியர்களே முதலிடத்தில் உள்ளனர். சுமார் 75,000-க்கும் மேற்பட்ட இந்தியப் பயிற்சி பெற்ற மருத்துவர்கள் அயல்நாடுகளில் சேவையாற்றி வருகின்றனர்.

அமெரிக்காவில் உள்ள ஒவ்வொரு 10 மருத்துவர்களில் ஒருவர் இந்தியக் கல்லூரியில் பயின்றவர். இங்கிலாந்தின் தேசிய சுகாதார சேவையிலும் (NHS) கணிசமான பங்களிப்பு நம் மருத்துவர்களுடையது. ஆண்டுதோறும் சராசரியாக 2,000 முதல் 4,000 மருத்துவர்கள் வெளிநாடு செல்வதற்கான சான்றிதழ்களைக் கோரி விண்ணப்பிப்பது, நம் நாட்டின் ‘அறிவுசார் வெளியேற்றத்தின்’ (Brain Drain) வேகத்தைக் காட்டுகிறது.

வணிகமாகும் கல்வி – விலகும் சேவை இந்தியாவில் மருத்துவக் கல்வி என்பது இன்று ஒரு மிகப்பெரிய முதலீடாக மாறிவிட்டது. கோடிக்கணக்கில் செலவழித்துப் படிக்கும் ஒரு மாணவர், வெளியே வந்ததும் அந்தப் பணத்தை எப்படித் திரும்ப ஈட்டுவது என்பதிலேயே குறியாக இருக்கிறார். இதனால் கிராமப்புறச் சேவை என்பது புறக்கணிக்கப்பட்டு, மருத்துவம் ‘லாபகரமான தொழிலாக’ மட்டுமே பார்க்கப்படுகிறது. இந்தியாவில் 1,000 மக்களுக்கு 0.7 மருத்துவர்கள் மட்டுமே உள்ள நிலையில், இது பெரும் பின்னடைவாகும்.

கியூபா: மாறுபட்ட பாதை இதற்கு நேர்மாறாக, கியூபாவில் மருத்துவக் கல்வி முற்றிலும் இலவசம். அங்கு மருத்துவம் என்பது சமூகப் பொறுப்பு. இதனால்தான், கியூபா மருத்துவர்கள் உலகின் மிக ஏழ்மையான நாடுகளுக்கும், பேரிடர் காலங்களில் ஆபத்தான இடங்களுக்கும் சென்று தயக்கமின்றிச் சேவையாற்றுகின்றனர்.

மாற்றம் தேவை மருத்துவம் என்பது வெறும் அறிவியலோ, தொழில்நுட்பமோ மட்டுமல்ல; அது அடிப்படையில் ஒரு மனிதாபிமானச் செயல். மருத்துவக் கல்வியை வணிகப் பிடியிலிருந்து விடுவித்து, சமூக நலனை மையமாகக் கொண்டதாக மாற்றாதவரை, ஏழைகளுக்கான மருத்துவம் எட்டாக்கனியாகவே இருக்கும். கியூபாவிடமிருந்து நாம் கற்க வேண்டியது மருத்துவத் தொழில்நுட்பத்தை மட்டுமல்ல, அந்த ‘அர்ப்பணிப்பு உணர்வை’யும்தான்!

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்