ஆதாரும் பொய்…பாஸ்போர்ட்டும் பொய்!-அம்பலமாகும் இந்தியக் குடியுரிமை மர்மம்!

“நான் ஓர் இந்தியக் குடிமகன்” என்று பெருமையுடன் சொல்லிக் கொள்ளும் கோடிக்கணக்கான இந்தியர்களிடம், “அதற்கான அசைக்க முடியாத ஒற்றை ஆதாரம் உங்களிடம் உள்ளதா?” என்று கேட்டால், பெரும்பாலானோரிடம் துல்லியமான பதில் இருக்காது. நம்மிடம் இருக்கும் ஆதார் கார்டு, வாக்காளர் அடையாள அட்டை அல்லது சர்வதேசப் பயணங்களுக்குப் பயன்படுத்தும் பாஸ்போர்ட் ஆகியவையே நம் குடியுரிமைக்கான சான்றுகள் என்று நாம் பரவலாக நம்பிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஆனால், சமீபத்தில் இந்திய வெளியுறவு அமைச்சகம் (Ministry of External Affairs – MEA) பாஸ்போர்ட் என்பது முதன்மையாக ஒரு பயண ஆவணம் (Travel Document) மட்டுமே தவிர, அது ஒரு நபருக்குத் தானாகவே இந்தியக் குடியுரிமையை வழங்கவோ அல்லது அதற்கான முழுமையான ஆதாரமாகவோ அமையாது என்று திட்டவட்டமாகத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. இந்த அறிவிப்பு, இந்தியாவில் ஒரு நபரின் உண்மையான குடியுரிமைக்கான சான்று எது என்பதில் இருக்கும் நீண்டகாலக் குழப்பத்தை மீண்டும் பொதுவெளியில் விவாதப் பொருளாக்கியுள்ளது. எந்தவொரு ஒற்றை ஆவணமும் உலகளாவிய ரீதியில் இந்தியக் குடியுரிமையை நிரூபிப்பதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டும், இதனால் பொதுமக்கள் பெரும் குழப்பத்திற்கு ஆளாகியுள்ளனர் என்பதும் தற்போதைய நிதர்சனமாகும்.

அன்றாட ஆவணங்களின் நிஜ முகம்: ஆதாரும் வாக்காளர் அடையாள அட்டையும்

நமது அன்றாடப் பயன்பாட்டில் உள்ள மிக முக்கியமான ஆவணங்கள் எவையுமே சட்டப்பூர்வமாகக் குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் தகுதி கொண்டவை அல்ல என்பதைப் பொதுமக்கள் முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்:

• ஆதார் கார்டு (Aadhaar): இந்தியாவில் வசிக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் வழங்கப்படும் ஆதார் என்பது வெறும் அடையாள ஆவணமே (Proof of Identity / Proof of Residence) தவிர, அது எவ்விதத்திலும் குடியுரிமைக்கான ஆதாரம் அல்ல என்று அதன் சட்டவிதிகளிலேயே தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் குறிப்பிட்ட காலம் வசிக்கும் வெளிநாட்டவர் கூட ஆதார் பெற தகுதியுடையவர் என்பதால், இதை வைத்துக் குடியுரிமை கோர முடியாது.

• வாக்காளர் அடையாள அட்டை (Voter ID): ஜனநாயகக் கடமையான வாக்குச் செலுத்துவதற்கும், தேர்தல் நோக்கங்களுக்கும் மட்டுமே இது முதன்மையாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வாக்காளர் பட்டியலில் பெயர் சேர்ப்பதற்குப் பல்வேறு அடையாளங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதால், இதுவும் ஒருவரின் குடியுரிமையைச் சட்டப்பூர்வமாக 100% நிரூபிக்கும் ஆவணமாகக் கருதப்படுவதில்லை.

1955ஆம் ஆண்டின் குடியுரிமைச் சட்டமும் முதன்மை ஆதாரங்களும்

1955ஆம் ஆண்டின் இந்தியக் குடியுரிமைச் சட்டத்தின் (Citizenship Act, 1955) கீழ் நிர்வகிக்கப்படும் இந்தியக் குடியுரிமையைச் சட்டப்பூர்வமாக நிரூபிக்க, தற்போதைய விதிகளின்படி மிகச் சில ஆவணங்களே முதன்மை ஆதாரங்களாகக் கருதப்படுகின்றன:

1. பிறப்புச் சான்றிதழ் (Birth Certificate): பிறப்பால் இந்தியக் குடியுரிமை பெற்றவர்களுக்கு (Citizenship by Birth), தங்களின் பிறப்புச் சான்றிதழ் மற்றும் தங்களின் பெற்றோரின் குடியுரிமை நிலை ஆகியவையே முதன்மை ஆதாரமாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

2. மத்திய உள் துறை அமைச்சகத்தின் சான்றிதழ் (MHA Citizenship Certificate): பதிவு செய்தல் (Registration) அல்லது இயல்பியலாக்கம் (Naturalisation) போன்ற முறைகளின் கீழ் இந்தியக் குடியுரிமை பெற்ற வெளிநாட்டவர்களுக்கு, மத்திய உள் துறை அமைச்சகம் வழங்கும் அதிகாரப்பூர்வ குடியுரிமைச் சான்றிதழே இறுதி ஆதாரமாகும்.

இவை தவிர, சாதாரணப் பொதுமகன் ஒருவரிடம் நாட்டின் மிக உயரிய ஆவணமாகக் கருதப்படும் பாஸ்போர்ட் இருந்தும், அதுவும் வெறும் பயண ஆவணமே என்று வெளியுறவு அமைச்சகம் கூறுவதுதான் தற்போதைய குழப்பத்தின் உச்சப்புள்ளி.

சீரான விதிமுறைகள் இல்லாத அவலம்: அரசின் பொறுப்பு என்ன?

இந்தியாவில் நிலவும் இந்தச் சூழல், சாதாரண குடிமகனைப் பெரும் சட்டச் சிக்கல்களுக்குள்ளும், மன உளைச்சலுக்குள்ளும் தள்ளுகிறது. அரசுத் துறைகளே ஒரு சேவையைப் பெற பாஸ்போர்ட்டையோ அல்லது ஆதாரையோ கேட்கும் நிலையில், குடியுரிமை என்று வரும்போது “எந்தவொரு ஒற்றை ஆவணமும் உலகளாவிய ரீதியில் குடியுரிமையை நிரூபிப்பதில்லை” என்று கைகளைக் கழுவிக் கொள்வது எந்த வகையில் நியாயம் என்ற கேள்வி எழுகிறது.

அசாம் போன்ற மாநிலங்களில் நடைபெற்ற தேசியக் குடிமக்கள் பதிவேடு (NRC) போன்ற சோதனைகளின் போது, பல தலைமுறைகளாக இந்தியாவில் வாழும் ஏழை எளிய மக்கள் தகுந்த பிறப்புச் சான்றிதழ்கள் அல்லது ஆவணங்கள் இல்லாமல் தங்களின் குடியுரிமையை நிரூபிக்க முடியாமல் தவித்த வரலாற்றுத் துயரங்களை நாம் அறிவோம். டிஜிட்டல் இந்தியாவைப் பேசும் இந்தத் தற்காலச் சூழலில், ஒரு குடிமகனின் குடியுரிமையை உறுதி செய்ய ஏன் இன்னும் ஒரு தெளிவான, எளிமையான, ஒற்றை டிஜிட்டல் ஆவண முறையைக் கொண்டு வர முடியவில்லை என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வியாகும்.

சீரான விதிமுறைகளோ அல்லது தெளிவான வழிகாட்டுதல்களோ இல்லாத இந்த விவகாரத்தில் மத்திய அரசு உடனடியாகத் தலையிட்டு உரிய பொறுப்பேற்க வேண்டும். இந்தியக் குடிமகன் ஒவ்வொருவருக்கும் தங்களின் குடியுரிமையை எவ்விதச் சிரமமுமின்றி நிரூபிக்கும் வகையில், நாடு தழுவிய அளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரேயொரு அதிகாரப்பூர்வ ‘குடியுரிமை அடையாள அட்டை’ அல்லது அதற்கான தெளிவான சட்டப்பூர்வ நெறிமுறைகளை அரசு போர்க்கால அடிப்படையில் உருவாக்க வேண்டும். அதுவே 140 கோடி மக்களின் அடையாளக் குழப்பத்திற்கு நிரந்தரத் தீர்வாக அமையும்.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்