பசி தீர்க்கும் சிறுநீரகங்கள்: நாமக்கல் மாவட்ட சோகம்!
வறுமை ஒரு மனிதனை எத்தகைய எல்லைக்கும் தள்ளும் என்பதற்கு நாமக்கல் மாவட்டத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி சாட்சியாக நிற்கிறது. தென்னிந்தியாவின் முட்டை மற்றும் லாரி தொழிலுக்குப் பெயர் போன இந்த மாவட்டத்தில், திரைமறைவில் ஒரு வேதனை கலந்த வியாபாரம் பல ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வருகிறது. அங்குள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும், தன் சிறுநீரகத்தை விற்ற யாரோ ஒருவரைத் தெரிந்திருக்கிறது அல்லது அவர்களே அந்த வலியின் சாட்சியாக இருக்கிறார்கள்.
வறுமையின் பிடியில் விலைபோகும் உடல் உறுப்புகள்
நாமக்கல் மாவட்டத்தின் இந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் சாமானிய மக்களின் வறுமையைச் சிறுநீரகத் தரகர்கள் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். கடன் சுமை, குடும்ப வறுமை அல்லது அவசர மருத்துவத் தேவைக்காகப் பணமில்லாமல் தவிக்கும் அப்பாவி மக்களைக் குறிவைத்து இந்த வலை பின்னப்படுகிறது.

“எங்க தெருவுல நாலு வீட்டுக்கு ஒருத்தர் கிட்னிய வித்தவங்க தான்” என்று அந்தப் பகுதி மக்கள் சொல்லும் போது, அது வெறும் தகவலாகத் தெரியவில்லை; அந்தச் சமூகத்தின் தீராத வலியாக ஒலிக்கிறது.
தரகர்களின் வலைப்பின்னல்
சிறுநீரக தானம் என்பது சட்டப்படி உறவினர்களுக்குள்ளோ அல்லது உரிய அனுமதி பெற்றோ நடக்க வேண்டிய ஒன்று. ஆனால், இங்கு நடப்பதோ முழு வீச்சிலான வணிகம்.
-
ஆசை வார்த்தைகள்: சில லட்சங்களை ஆசையாகக் காட்டி, வறுமையில் வாடுபவர்களை மூளைச்சலவை செய்கிறார்கள்.
-
போலி ஆவணங்கள்: தானம் செய்பவரைப் பயனாளியின் உறவினர் போலக் காட்டப் போலி ஆவணங்கள் தயார் செய்யப்படுகின்றன.
-
பாதுகாப்பற்ற சூழல்: அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு அந்த நபர்களின் உடல்நிலை குறித்து யாரும் கவலைப்படுவதில்லை.
அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் தொடரும் துயரம்
சிறுநீரகத்தை விற்றுப் பெறும் பணம் சில மாதங்களிலேயே செலவாகிவிடுகிறது. ஆனால், அதன் பிறகு ஏற்படும் உடல்நலக் குறைபாடுகள் அந்த மனிதர்களை வாழ்நாள் முழுவதும் முடக்கிவிடுகின்றன. பாரமான வேலைகளைச் செய்ய முடியாமல், சரியான மருத்துவப் பராமரிப்பு இல்லாமல் அவர்கள் மீண்டும் வறுமைக்குள்ளேயே தள்ளப்படுகிறார்கள்.
அரசு மற்றும் சமூகத்தின் கடமை
இது போன்ற சட்டவிரோத உறுப்பு விற்பனையைத் தடுக்கக் காவல் துறையும், சுகாதாரத் துறையும் இன்னும் தீவிரமாகக் கண்காணிக்க வேண்டும். குறிப்பாக, நாமக்கல் போன்ற பகுதிகளில் சிறுநீரகத் தரகர்களின் நடமாட்டத்தை அறவே ஒழிக்க வேண்டும். அதேசமயம், மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளையும், வேலைவாய்ப்புகளையும் உறுதி செய்வதே இதற்கு நிரந்தரத் தீர்வாகும்.
முடிவுரை:
உயிரைக் காக்க வேண்டிய மருத்துவம், ஒருவனின் வறுமையைப் பயன்படுத்தி அவனது உடலையே சிதைக்கும் வியாபாரமாக மாறுவது நாகரிக சமூகத்தின் வீழ்ச்சி. நாமக்கல் மாவட்டத்தின் அந்த வீதிகளில் வீசும் காற்று வறுமையின் வாடையோடு, சிறுநீரகத்தை இழந்தவர்களின் வலியையும் சுமந்து வருகிறது. இந்தச் சங்கிலி உடைக்கப்பட வேண்டும்.


