பாஜகவில் அதிக வாரிசு எம்.பி., எம்.எல்.ஏ.க்கள்: ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலம் குறித்த அச்சம்!
இந்திய அரசியலில், “வாரிசு அரசியல்” (Dynasty Politics) என்ற விவாதம் காலங்காலமாகத் தொடர்ந்து வருகிறது. ஒரு அரசியல் தலைவர் அல்லது குடும்பத்தின் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி, அவர்களின் வாரிசுகள் நேரடியாக அதிகாரப் பதவிகளைப் பெறுவதுதான் இந்த வாரிசு அரசியல். இது ஒருபுறம் குடும்பத் தலைவரின் மக்கள் செல்வாக்கின் நீட்சியாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், மறுபுறம் ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைத் தூண்களை அசைக்கும் மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தலாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
சமீபத்தில் ஒரு ஆங்கிலப் பத்திரிகை நடத்திய ஆய்வு, இந்த வாரிசு அரசியல் இந்திய அளவில் எந்தக் கட்சியில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது என்பதைப் பட்டவர்த்தனமாக வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.
ஆய்வறிக்கை வெளிப்படுத்தும் அதிர்ச்சித் தகவல்
நாடு முழுவதும் உள்ள சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் (எம்.எல்.ஏ.) மற்றும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் (எம்.பி.) குறித்த புள்ளிவிவரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த ஆய்வில், முக்கிய அரசியல் கட்சிகளில் பதவியில் உள்ள வாரிசு உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
ஆய்வின் சுருக்கம்:
வாரிசு அரசியலைத் தீவிரமாக விமர்சித்து வரும் பாரதிய ஜனதா கட்சிதான் (பா.ஜ.க.) நாட்டிலேயே அதிகபட்சமாக 387 வாரிசு உறுப்பினர்களைப் பதவிகளில் கொண்டுள்ளது என்பது இந்த ஆய்வின் மிக முக்கியமான முரண்பாடாக உள்ளது. இதன் மூலம், வாரிசு அரசியல் என்பது காங்கிரஸ் அல்லது மாநிலக் கட்சிகளுக்கு மட்டும் உரியது அல்ல; இந்திய அரசியலின் அமைப்பிலேயே ஆழமாக வேரூன்றி விட்டது என்பது தெளிவாகிறது.
வாரிசு அரசியல் என்றால் என்ன? அதன் ஆபத்துகள் என்ன?
வாரிசு அரசியல்: ஓர் அரசியல் குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவர் அல்லது ஒரு முக்கியத் தலைவரின் நேரடி உறவினர், மக்களின் அடிப்படைப் பணியாளராகப் பணியாற்றத் தகுதியோ, அனுபவமோ இல்லாமல், வெறும் குடும்பப் பின்னணி காரணமாகப் பதவிகளைப் பெறுவதே வாரிசு அரசியல் ஆகும்.
வாரிசு அரசியலின் விளைவுகள் (Impacts of Dynasty Politics):
- திறமைக்கு இடமில்லை: குடும்பப் பின்னணிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பதால், கட்சிக்குள் கடுமையான உழைப்பால், களத்தில் சாதிக்கும் சாதாரணத் தொண்டனுக்கும், திறமைசாலிகளுக்கும் தலைமைப் பதவி அல்லது அதிகாரம் கிடைப்பது தடுக்கப்படுகிறது.
- அதிகாரக் குவிப்பு: அதிகாரம் ஒரு சில குடும்பங்களுக்குள்ளேயே சுழல்வதால், கட்சி என்பது ஒரு தனிப்பட்ட குடும்பத்தின் தனிச் சொத்தாகவோ அல்லது தனியார் நிறுவனமாகவோ மாறுகிறது.
- ஜனநாயகப் பண்பு சிதைவு: “மக்களுக்கான, மக்களால் ஆளப்படும் அரசு” என்ற ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடு கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகிறது.
- ஊழல் மற்றும் பொறுப்பின்மை: வாரிசு உறுப்பினர்கள் தங்களுக்கு வாக்களித்த மக்களுக்கு அல்லாமல், தங்கள் குடும்பத் தலைவருக்கே விசுவாசமாக இருக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருப்பதால், பொறுப்புணர்வும், மக்கள் நலன் சார்ந்த பார்வையும் குறைந்து போகிறது.
- நவீன இந்தியாவிற்குத் தடையாய்: நவீன இந்தியா, திறமை, புதுமை மற்றும் சமத்துவத்தை நோக்கி நகரும் போது, வாரிசுகள் அரசியலில் ஆதிக்கம் செலுத்துவது மாற்றத்திற்கான வேகத்தைக் குறைக்கிறது.
தமிழகத்தில் வாரிசு அரசியல்: அலசலும் ஆதிக்கமும்
இந்தியாவிலேயே அரசியல் தலைவர்கள் கடவுளுக்கு நிகராகப் பார்க்கப்பட்ட மாநிலங்களில் தமிழ்நாடும் ஒன்று. திராவிட இயக்க அரசியல் பாரம்பரியம் கொண்ட தமிழகத்தில், வாரிசு அரசியல் என்பது நீண்ட காலமாகவே ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது.
- தி.மு.க.வின் ஆதிக்கம்: தமிழகத்தில் வாரிசு அரசியல் பேசப்படும்போது, உடனடியாக நினைவுக்கு வருவது தி.மு.க.வின் (திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்) குடும்ப ஆதிக்கம் தான். முதலமைச்சர் முதல் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் வரை பல முக்கியப் பதவிகள் ஒரே குடும்பத்தைச் சுற்றியோ அல்லது அதன் கிளைகளைச் சுற்றியோ கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன.
- அ.தி.மு.க.வின் மாறுபட்ட வடிவம்: அ.தி.மு.க. (அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்) ஜெயலலிதாவின் காலத்தில் வாரிசு அரசியலை எதிர்த்தாலும், கட்சித் தலைமை குறித்த முடிவுகள் ஒரு சிலரால் (சசிகலா குடும்பம், ஓ.பி.எஸ், ஈ.பி.எஸ். என) மட்டுமே எடுக்கப்படும் சூழலும், அதிகாரப் பகிர்வு குறித்த குழப்பங்களும் கட்சிக்குள் நிலவியது.
- மற்ற கட்சிகள்: காங்கிரஸ் போன்ற தேசியக் கட்சிகள் மற்றும் சில சிறிய மாநிலக் கட்சிகளிலும் வாரிசுகளின் ஆதிக்கம் தமிழகத்தில் பரவலாக உள்ளது.
தமிழகத்தில் சினிமா, அரசியல் மற்றும் குடும்பப் பின்னணி ஆகியவை நெருங்கிய தொடர்புகளைக் கொண்டிருப்பதால், தலைமைப் பண்புகளைத் தாண்டி வெறும் கவர்ச்சி அல்லது உறவுமுறை மூலமாகவே அரசியலில் நுழைவது இங்குச் சாதாரணமானதாகி விட்டது.
முடிவுரை: ஜனநாயகத்தின் சோதனை
வாரிசு அரசியல் என்பது கட்சி, கொள்கை அல்லது மாநில எல்லைகளைத் தாண்டி இந்திய அரசியலின் ஒரு பொதுவான அம்சமாக உருவெடுத்துள்ளது என்பதை பா.ஜ.க. ஆய்வறிக்கை தெளிவுபடுத்துகிறது.
ஒரு பக்கம், “வாரிசு அரசியல் கூடாது” என்று தேசியக் கட்சி உரக்கப் பேசினாலும், அதன் உறுப்பினர்களில் அதிகபட்சமாக வாரிசுகள் இடம்பெறுவது, இந்திய ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலம் குறித்த அச்சத்தை விதைக்கிறது. திறமைசாலிகள் அரசியலுக்குள் நுழைந்து மக்களுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டுமானால், கட்சிகளுக்குள்ளான ஜனநாயகம் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும். குடும்பப் பின்னணியை விடத் திறமை, களப்பணி, மக்களின் நம்பிக்கை ஆகியவையே ஒரு தலைவரைத் தீர்மானிக்க வேண்டும். இல்லையேல், மக்கள் நலத் திட்டங்கள் அல்ல, தலைவர்களின் குடும்ப நலத் திட்டங்களே இந்திய அரசியலின் நிரந்தரத் தலைவிதியாக மாறும் அபாயம் உள்ளது.
நிலவளம் ரெங்கராஜன்
