முகத்தைப் போல பாதங்களைப் பேணுவோம்: சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கான ஒரு சிறப்பு வழிகாட்டி!
இந்தியாவில் இன்றைய நிலவரப்படி, சுமார் 8 கோடி மக்கள் நீரிழிவு நோயாளிகளாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். இவர்களில் இன்னும் சில கோடி மக்கள், தங்களுக்கு இந்த நோய் இருப்பதே தெரியாமல் இருக்கின்றனர். நீரிழிவு நோயின் பல பக்கவிளைவுகளில், கால்களில் ஏற்படும் புண்கள் (Diabetic foot ulcer) மிகவும் முக்கியமானதும், ஆபத்தானதும் ஆகும். மற்றவர்களுக்கு ஏற்படும் சாதாரண புண்ணுக்கும், ஒரு நீரிழிவு நோயாளிக்கு ஏற்படும் புண்ணுக்கும் மிகப் பெரிய வித்தியாசம் உண்டு. இந்த வித்தியாசத்தின் பின்னணியில், நாம் கட்டாயம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய சில முக்கிய விஷயங்கள் இருக்கின்றன.
உணர்ச்சி இழக்கும் பாதங்கள்: நீரிழிவு நரம்பியல் பாதிப்பு (Diabetic Peripheral Neuropathy)
சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு ஏற்படும் புண்கள் எளிதில் ஆறாததற்கு முக்கியக் காரணம், ரத்த சர்க்கரை அளவை சரியாகக் கட்டுக்குள் வைக்காததுதான். ஆனால், இதைவிட பெரிய ஆபத்து என்னவென்றால், பலருக்கு தங்கள் கால்களில் புண் ஏற்பட்டதே பல நாட்கள் தெரியாமல் போவதுதான். இது எப்படி நடக்கிறது?
சர்க்கரை நோய் முற்றிய நிலையில், பாதங்களில் உள்ள நரம்பு மண்டலத்திற்குத் தேவையான ரத்த ஓட்டம் படிப்படியாகக் குறைந்து முற்றிலும் நின்றுவிடுகிறது. இதனால், பாதங்களில் உள்ள நரம்புகள் வலி, தொடுதல், மற்றும் வெப்பத்தை உணரும் தன்மையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழக்கின்றன. முதலில் கால் லேசாக எரிச்சல் எடுக்கத் தொடங்கி, பிறகு மரமரப்பு உணர்வாக மாறி, இறுதியில் உணர்ச்சியற்ற நிலைக்குச் சென்றுவிடும். இந்த நிலையைத்தான் ‘Diabetic Peripheral Neuropathy’ அதாவது, ‘நீரிழிவு நோயால் ஏற்படும் பாத நரம்பு மண்டல அழற்சி’ என்கிறோம். ஒருமுறை இந்த உணர்ச்சியற்ற நிலை வந்துவிட்டால், தற்போதைய மருத்துவத் தொழில்நுட்பங்கள் கொண்டு உணர்ச்சியை மீட்டெடுப்பது இயலாத காரியம்.
கிராமப்புறங்களில் உள்ள சவால்கள்
இந்தியாவில், குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில், சுமார் 4 கோடி நீரிழிவு நோயாளிகள் வசிக்கின்றனர். இவர்கள் பெரும்பாலும் செருப்பு அணியாத நிலையில் பாதசாரிகளாக இருக்கின்றனர். இந்த நிலையில், அவர்களின் கால்களில் ஆணியோ, முள்ளோ குத்தினால் அவர்களுக்குத் தெரியாது. உணர்ச்சியற்ற பாதங்களில் ஏற்படும் காயங்கள் கவனிக்கப்படாமல் பல நாட்கள் இருக்கும். சில நேரங்களில், காலில் சீழ் வைத்து துர்நாற்றம் அடிக்க ஆரம்பித்த பிறகோ, அல்லது அந்த கிருமி இடுப்புப் பகுதிக்கு பரவி நெறி கட்டிய பின்னரோ, அல்லது குளிர் காய்ச்சல் வந்த பின்னரோதான் அந்த புண் பற்றி அவர்களுக்குத் தெரிய வரும். இந்த அலட்சியம் நிலைமை கைமீறிப்போக ஒரு சில நாட்களே போதுமானதாக இருக்கும்.
இந்தக் காயங்கள் சரியான நேரத்தில் கண்டறியப்படாததால், கிருமிகள் தோலுக்கு அடியில் சென்று பல்கிப் பெருகிவிடும். சாதாரண புண், அழுகிய புண்ணாக மாறிவிடும். மேலும், சிலரின் கால்களில், இறந்த திசுக்களை தின்னும் ‘மேகாட்ஸ்’ எனும் புழுக்கள் மண்டிக்கிடப்பதையும் காண முடிகிறது.
‘கேன்க்ரீன்’ (Gangrene) எனும் ஆபத்தான நிலை
கிருமிகள் கட்டுப்படுத்தப்படாமல் விட்டால், அவை தசைகளையும், எலும்புகளையும் தாக்கி அழுக ஆரம்பிக்கும். அடுத்த கட்டமாக, ரத்த ஓட்டம் முற்றிலும் பாதிக்கப்பட்டு, கால் விரலோ அல்லது முழு பாதமோ கருப்பாக மாறிவிடும். இந்த நிலையைத்தான் ‘கேன்க்ரீன்’ என்கிறோம். இந்த நிலையை அடைந்தால், அந்த விரலையோ அல்லது கணுக்காலுக்குக் கீழோ அறுவை சிகிச்சை செய்து அகற்றியாக (salvage amputation) வேண்டும். இல்லாவிட்டால், கிருமிகள் ரத்தத்தில் கலந்து உடல் முழுவதும் பரவி (Septicemia), உயிருக்கே ஆபத்தாகிவிடும். நாளுக்கு நாள் அறுவை சிகிச்சை அரங்குகளில் கால் விரல்களையோ, காலையோ அகற்ற அனுமதிக்கப்படும் நீரிழிவு நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது.
எனவே, இதுபோன்ற ஆபத்தான புண்கள் வராமல் தடுக்க, நாம் எடுக்க வேண்டிய சில முக்கிய நடவடிக்கைகளை டாக்டர் ஃபரூக் அப்துல்லா பரிந்துரைக்கிறார்.
பாதப் பாதுகாப்புக்கான வழிகாட்டுதல்கள்
- தினசரி சுத்தம் செய்தல்: தினமும் உறங்குவதற்கு முன், சோப் போட்டு கால்களைச் சுத்தமாகக் கழுவ வேண்டும்.
- கண்காணிப்பு (Inspection): நல்ல வெளிச்சமுள்ள இடத்தில் அமர்ந்து, ஒரு முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி கொண்டு உங்கள் பாதங்களைச் சோதிக்க வேண்டும். பாதவெடிப்புகள், புதிய புண்கள், முள் குத்திய தடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும்.
- அழுத்திப் பார்த்தல் (Palpation): விரல்களைக் கொண்டு பாதங்களை அழுத்திப் பார்க்க வேண்டும். முள் குத்திய காயம் வலியில்லாமல்கூட இருக்கலாம். ஆனால், அழுத்தும் போது வலி தெரிந்தால், உடனடியாக மருத்துவரை அணுக வேண்டும்.
- நகங்களை வெட்டுதல்: வாரம் ஒருமுறை நகங்களை வெட்டுங்கள். ஆனால், தோலோடு ஒட்ட வெட்டாதீர்கள். இதனால் புண் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.
- ஈரப்பதம் மற்றும் பூஞ்சை தொற்று: பாதங்கள் வறண்டு போகாமல் இருக்க, தேங்காய் எண்ணெய் அல்லது மாய்ஸ்சரைசர் கிரீம்களைப் பயன்படுத்தலாம். கால் விரல்களுக்கு இடையில் உள்ள ஈரப்பசையைத் துடைத்துவிட வேண்டும். தண்ணீரில் வேலை செய்பவர்களுக்குச் சேற்றுப்புண் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது. எனவே, அவர்கள் அதற்கான சிகிச்சையை உடனடியாக எடுக்க வேண்டும்.
- பார்வைத் திறன்: நீரிழிவு நோயாளிகளில் பலர் 50 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களாக இருப்பதால், அவர்களுக்கு கிட்டப்பார்வை குறைபாடு இருக்கலாம். எனவே, சரியான லென்ஸ் அல்லது கண்ணாடிகளை அணிந்து பாதங்களைப் பரிசோதிக்க வேண்டும்.
- புண் ஏற்பட்டால் உடனடி சிகிச்சை: பாதத்தில் புண் ஏற்பட்டால், உடனடியாக மருத்துவரிடம் சென்று போர்க்கால நடவடிக்கையில் சிகிச்சை எடுக்க வேண்டும். வெறும் காலில் புண்ணுடன் நடப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். தேவைப்பட்டால், மருத்துவமனையில் தங்கியும் சிகிச்சை எடுக்க வேண்டும்.
- சரியான காலணிகள்: நீரிழிவு நோயாளிகள் வெளியே எங்கும் செருப்பு அணியாமல் செல்லக்கூடாது. நரம்பு பாதிப்பு உள்ளவர்கள் ‘MCR செப்பல்’ போன்ற சிறப்பு காலணிகளை அணியலாம். குளிர் காலத்தில் வீடுகளில் சாக்ஸ் அணிவது, வெளியே ஷூக்கள் அணிந்து செல்வது சிறந்தது. முட்கள் அதிகம் இருக்கும் பகுதிகளில் வசிப்பவர்கள் ஷூ அணிந்து செல்வது மிகவும் அவசியம். காலை வாக்கிங் செல்லும்போதும் ஷூக்கள் கட்டாயம்.
- சர்க்கரை அளவைக் கட்டுக்குள் வைத்தல்: எல்லாவற்றையும்விட மிக முக்கியமான பரிந்துரை இதுதான். ரத்த சர்க்கரை அளவுகளை வீட்டிலேயே குளுக்கோமீட்டர் கொண்டு சோதித்து, மருத்துவரிடம் முறையாக ஆலோசனை பெற்று, மருந்துகளைச் சரியாக எடுத்து, சர்க்கரையை கட்டுக்குள் வைத்திருந்தால், இந்த நரம்பு அழற்சி பாதிப்பு வராமல் நம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளலாம்.
நாம் அனைவரும் முகத்தை கண்ணாடியைப் பார்த்து அழகாகப் பராமரிப்பதைவிட, பல மடங்கு கவனமாக நமது பாதங்களைப் பராமரிக்க வேண்டும். ஏனென்றால், நமது உடல் ஆரோக்கியத்தின் அடித்தளமே நமது பாதங்கள்தான்.
