👑நீதிக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்த நாள்: திராவிட இயக்கங்களுக்கு வித்திட்ட வரலாற்றுத் தொடக்கம்

இந்திய அரசியலமைப்பு வரலாற்றில், தென்னிந்தியாவின் முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைச்சரவை அமைந்த நாளான டிசம்பர் 17, 1920, இன்றுடன் நூற்றாண்டைக் கடந்துள்ளது. பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் காலத்தில் மாண்டேகு-செம்ஸ்போர்டு சீர்திருத்தங்களின்படி நடைமுறைக்கு வந்த இரட்டையாட்சி (Dyarchy) முறையின் கீழ், திராவிட இயக்கத்தின் முன்னோடியான நீதிக் கட்சி (Justice Party) சென்னை மாகாணத்தில் ஆட்சியைப் பிடித்தது.

இந்த முதல் அமைச்சரவையும், அன்றைய ஆளுநருடனான அதன் இணக்கமான உறவும், சட்டமியற்றும் அவைக்கும் நிர்வாகத் துறைக்கும் இடையிலான கண்ணியமான சுய கட்டுப்பாடுகளுக்குத் தமிழகத்தில் இன்றும் ஓர் உன்னத முன்னுதாரணமாக விளங்கிவருகிறது.

🏛️ அதிகாரப் பகிர்வு: இரட்டையாட்சியின் வரையறைகள்

இந்தியச் சட்டம் 1919-ன் கீழ் சென்னை மாகாணச் சட்டமன்றம் ‘லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சில்’ என அழைக்கப்பட்டது.

• குறைவான அதிகாரம்: அமைச்சரவையைக் காட்டிலும் நிர்வாக சபை உறுப்பினர்களும் அதிகாரிகளுமே மிகுந்த செல்வாக்கைப் பெற்றிருந்தனர். நிதி, நீதி, காவல், பாசனம், தொழிற்சாலைகள் போன்ற முக்கியத் துறைகள் நிர்வாக சபையின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன.

• அமைச்சரவையின் துறைகள்: கல்வி, உள்ளாட்சி, சுகாதாரம் போன்ற சில துறைகளைச் சார்ந்து மட்டுமே அமைச்சரவை முடிவெடுக்க அதிகாரம் பெற்றிருந்தது.

• ஆளுநரின் அதிகாரம்: அமைச்சரவையின் முடிவுகளுக்கு மாறாக முடிவெடுக்கும் முற்று முழுதான அதிகாரம் ஆளுநர் (Governor) வசம் இருந்தது. எனவே, அமைச்சரவை ஆளுநருடன் நட்புறவைப் பேண வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது.

🗳️ முதல் தேர்தல் மற்றும் காந்தியின் தாக்கம்

மாண்டேகு-செம்ஸ்போர்டு சீர்திருத்தங்களின் கீழ் நடைபெற்ற முதல் சட்டமன்றத் தேர்தல், சென்னை மாகாணத்தின் அரசியல் போக்கை நிர்ணயித்தது.

• வாக்காளர் எண்ணிக்கை: அன்றைய சென்னை மாகாணம் மிகப்பெரிய பரப்பளவைக் கொண்டிருந்தாலும், மொத்த மக்கள்தொகையில் 2.9% பேர் மட்டுமே வாக்களிக்கும் தகுதி பெற்றிருந்தனர். மொத்த வாக்காளர்கள் 16,555 பேர்.

• நீதிக் கட்சியின் வெற்றி: மொத்தமுள்ள 98 மக்கள் பிரதிநிதி இடங்களில் நீதிக் கட்சியினர் 63 இடங்களில் வெற்றிபெற்றனர். நியமன உறுப்பினர்களையும் சேர்த்து நீதிக் கட்சிக்கு 81 இடங்கள் கிடைத்தன.

• வெற்றிக்குக் காரணம்: மகாத்மா காந்தி அப்போது அறிவித்த ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை காங்கிரஸ் புறக்கணித்தது. அதே சமயம், நீதிக் கட்சித் தலைவர்கள் சென்னை மாகாணம் முழுவதும் தீவிரப் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டனர். குறிப்பாக, பி.டி.தியாகராயர் தமிழ், தெலுங்கு, ஆங்கிலம் என மூன்று மொழிகளிலும் பேசி வாக்குகளைச் சேகரித்தார்.

🥇 முதல் அமைச்சரவை: நாடாளுமன்ற நெறிமுறைகள்

• ஆளுநர் வெல்லிங்டன்: அக்காலத்தில் பெரும்பான்மை பெற்ற கட்சியிலிருந்து மூவரை அமைச்சராகத் தேர்ந்தெடுக்கும் சிறப்பு அதிகாரம் ஆளுநருக்கு இருந்தது. ஆனால், ஆளுநர் வெல்லிங்டன் அந்தச் சிறப்பதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தவில்லை. மாறாக, பெரும்பான்மை பெற்ற கட்சியின் தலைவரையே ஆட்சியமைக்க அழைக்க வேண்டும் என்ற பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற நெறிமுறையை இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்தினார்.

• தியாகராயரின் பணிவு: பி.டி. தியாகராயர் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்க மறுத்தார். அதற்குப் பதிலாக சுப்பராயலு, பனகல் அரசர் ராமராயநிங்கர், கே.வி. ரெட்டி ஆகியோரில் ஒருவரை முதல்வராக்குமாறு பரிந்துரைத்தார்.

• முதல் முதல்வர்: இதன் அடிப்படையில், கடலூர் சுப்பராயலு சென்னை மாகாணத்தின் முதலாவது முதல்வராக டிசம்பர் 17, 1920 அன்று பொறுப்பேற்றார்.

✨ நீதிக் கட்சியின் சீர்திருத்தங்கள் (1920-1926)

நீதிக் கட்சியின் முதல் அமைச்சரவை பொறுப்பேற்றபோதே, அது பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற நெறிமுறைகளைக் கடைப்பிடித்தது. கூட்டுப் பொறுப்புடன் செயல்பட்டது.

• ஒடுக்கப்பட்டோருக்கான கல்வி: 1920 முதல் ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்குக் கல்வி உதவித்தொகைகள் வழங்கப்பட்டன.

• உள்ளாட்சிப் பிரதிநிதித்துவம்: உள்ளாட்சி அமைப்புகளில் பிற்படுத்தப்பட்ட மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினருக்குப் பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்பட்டது. (மொத்தமுள்ள 126 வட்டக் குழுக்களில் 75 குழுக்களிலும், 85 நகராட்சிகளில் 52 நகராட்சிகளிலும் தாழ்த்தப்பட்டோருக்குப் பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்பட்டது).

🤝 ஆளுநருடன் நல்லிணக்கம்

இத்தனை சீர்திருத்தங்களும் ஆளுநர் எந்த நேரத்திலும் சட்டங்களை நீக்க முடியும் என்ற பகுதியளவிலான அதிகாரங்களின் பெயரில்தான் நடந்தன.

பி.டி.ராஜன் நினைவுகூர்ந்தபடி, சட்டமன்றத்தில் உறுப்பினர்களிடையே கருத்தொருமிப்பு நிலவியது, வெளிநடப்புகள் இல்லை, கூட்டங்களில் முழுமையான பங்கேற்பு இருந்தது. இந்தச் சூழலை உருவாக்கி, பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற மரபுகள் மீறப்படாமல் பார்த்துக்கொண்டதில் அப்போதைய சட்டமன்றத் தலைவரான பி.இராஜகோபாலாச்சாரியார் (இவரும் நீதிக் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்) முக்கியப் பங்காற்றினார்.

அன்றைய ஆளுநர் வெல்லிங்டனுடன் சுப்பராயலுவும், அவருக்குப் பின் முதல்வரான ராமராயநிங்கரும் பேணிய இணக்கமான உறவு, அதிகாரப் பிரிவினைக் கோட்பாடுகளுக்கு இடையே ஓர் இலக்கணத்தைப் பதித்துச் சென்றது. இன்றும், மாநில முதல்வர்கள் மத்திய அரசின் பிரதிநிதிகளுடன் (ஆளுநருடன்) அதே இணக்கமான உறவைப் பேண வேண்டிய தேவையை இந்த வரலாற்றுச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்