செய்தியைக் கேட்க / Listen to News
மனித நாகரிகத்தின் மிக அரிய பண்பாட்டு அடையாளங்களில் ஒன்று கடிதம் எழுதும் பழக்கமாகும். ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர் 1 ஆம் தேதி உலகக் கடிதம் எழுதும் தினம் உலகளவில் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. வேகமான டிஜிட்டல் உலகில், ஒரு கடிதத்தை தன் சொந்தக் கையால் எழுதுவதிலும், அதை தபாலில் அனுப்புவதிலும், பிறரிடமிருந்து வரும் கடிதத்தைப் பெற்றுப் படிப்பதிலும் உள்ள எளிய அழகையும் மனநிறைவையும் மக்களுக்கு நினைவூட்டுவதே இந்நாளின் முக்கிய நோக்கமாகும்.
செப்டம்பர் 1 — உணர்வுகளின் உன்னதப் பயணம்
ஒரு காலத்தில் மனிதர்களின் மகிழ்ச்சி, துயரம், காதல், பிரிவு, நன்றி, கோபம், ஏக்கம் என அத்தனை உணர்வுகளுக்கும் காகிதமே சாட்சியாக இருந்தது. இன்று ஒரு சில விநாடிகளில் உலகின் மறுமுனையில் இருப்பவருக்கு செய்தி அனுப்பிவிட முடிகிறது. ஆனால், அவசரமாக தட்டச்சு செய்து அனுப்பப்படும் ஒரு குறுஞ்செய்திக்கும், ஒருவருக்காக நேரம் ஒதுக்கி அமர்ந்து கையால் எழுதப்படும் ஒரு கடிதத்திற்கும் இடையே மிகப் பெரிய உணர்ச்சி வேறுபாடு இருக்கிறது. கடிதம் எழுதும் பழக்கத்தை மீண்டும் நினைவுபடுத்துவதும், ஒருவரின் எண்ணங்களையும் உணர்வுகளையும் எழுத்துகளாகப் பதிவு செய்து மற்றொருவரிடம் கொண்டு சேர்ப்பதில் இருக்கும் தனித்துவமான அழகை உணர்த்துவதுமே இந்த நாளின் மையப் புள்ளியாகும்.

தகவல்தொடர்பின் பரிணாம வளர்ச்சி
மனித குலம் தனது தகவல்தொடர்பு முறைகளில் மிகப்பெரிய பரிணாம வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளது. தொடக்க காலத்தில் சைகை மொழியிலும் குகை ஓவியங்களிலும் தொடங்கிய மனிதனின் தகவல் பரிமாற்றம், பின்னர் களிமண் பலகைகள், பாப்பிரஸ், தோல், மரத்தகடுகள், பனை ஓலைகள் மற்றும் தாள்களில் எழுதப்பட்ட கடிதங்களாக உருப்பெற்றது. தொடர்ந்து வந்த தொலைபேசி கண்டுபிடிப்பு, குறுஞ்செய்திகள், மின்னஞ்சல்கள் மற்றும் இன்றைய காணொளி அழைப்புகள் வரை தகவல்தொடர்பை மிக வேகமாகவும், நொடிப் பொழுதில் சாத்தியப்படுபவையாகவும் மாற்றியுள்ளன. தொழில்நுட்பத்தின் இந்த அதிவேக வளர்ச்சி நமது வேலைகளையும் தொடர்புகளையும் வசதியாக்கியுள்ளது என்பதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை.
வேகமான உலகில் மெதுவான ஒரு அழகு
இன்றைய தகவல் தொடர்பு உலகில் வேகம் என்பது மிகப்பெரிய அளவுகோலாகிவிட்டது. ஒரு செய்தியை அனுப்ப சில விநாடிகள் போதும். புகைப்படம், குரல் பதிவு, காணொளி என தகவல் பரிமாற்றத்தின் வடிவங்களும் எண்ணற்றதாகிவிட்டன. ஆனால் கடிதம் முற்றிலும் வேறுபட்டது. கடிதம் எழுதுவதற்கு ஒருவர் உட்கார வேண்டும், என்ன எழுதுவது என்று யோசிக்க வேண்டும், வார்த்தைகளைத் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும், எழுத வேண்டும், உறையில் வைத்து முகவரியை எழுத வேண்டும், பின்னர் அதை அஞ்சல் பெட்டியில் போட வேண்டும். அதன் பிறகு தொடங்குகிறது அந்தக் காத்திருப்பு. அந்த அமைதியான காத்திருப்புதான் கடிதத்தின் அழகில் மிக முக்கியமான பகுதியாகும்.
கையெழுத்தின் உயிரோட்டமும் தனித்துவமும்
தொழில்நுட்பம் உலகைச் சுருக்கிவிட்ட போதிலும், நமக்கு நெருக்கமானவர்களுக்காக நமது உணர்வுகளைக் காகிதத்தில் சொந்தக் கையெழுத்தில் பதிவு செய்வதில் உள்ள மகிழ்ச்சிக்கு ஈடு இணை எதுவுமே இல்லை. ஒரு திரையில் தட்டச்சு செய்யப்படும் சொற்களுக்கும், காகிதத்தில் வடிக்கப்படும் எழுத்துகளுக்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது. தட்டச்சு செய்யப்படும் எழுத்துகள் அனைவருக்கும் பொதுவான வடிவத்தைக் கொண்டிருக்கும். ஆனால் ஒருவரின் கையெழுத்து என்பது அவருடைய ஆளுமையையும், அதை எழுதும்போது அவர் உணர்ந்த உணர்ச்சிகளையும் அப்படியே சுமந்து நிற்கும் ஒரு தனித்துவமான முத்திரையாகும். ஒரே குடும்பத்தில் பிறந்தவர்களுக்குக் கூட கையெழுத்து வேறுபடும். எழுத்தின் அளவு, சாய்வு, இடைவெளி, பேனாவை அழுத்திப் பயன்படுத்தும் விதம் என ஒவ்வொருவரின் எழுத்திலும் ஒரு ஜீவன் இருக்கும்.
வரலாற்றையும் அரசர்களையும் இணைத்த பாலமாக
கடிதம் என்பது வெறும் தனிப்பட்ட தொடர்பு மட்டுமல்ல, அது மனித நாகரிகத்தின் தொன்மையான வரலாற்று ஆவணமாகவும் விளங்குகிறது. பண்டைய உலகில் அரசர்கள் தங்கள் உத்தரவுகளைத் தொலைதூரப் பகுதிகளுக்கு அனுப்பவும், ஆட்சியாளர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தகவல்களைப் பரிமாறிக்கொள்ளவும் எழுத்துச் செய்திகள் முக்கிய பங்கு வகித்தன. பண்டைய காலத்தில் ஓலைச்சுவடிகளிலும், தூதுவர்கள் மூலமும் அனுப்பப்பட்ட கடிதங்கள் பேரரசுகளின் எல்லையையும் போர்களின் முடிவுகளையும் தீர்மானித்தன. பின்னர் அஞ்சல் அமைப்புகள் வளர்ந்தபோது, கடிதம் அரசர்களின் தகவல் தொடர்பு கருவியாக மட்டும் இல்லாமல் சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையிலும் அசைக்க முடியாத இடம் பிடித்தது.
காதலின் நித்தியத் தூதுவன்
கடிதத்தின் வரலாற்றில் காதலுக்கு எப்போதுமே முதன்மை இடம் உண்டு. தொலைவில் இருக்கும் காதலர்கள் சந்திக்க முடியாத காலங்களில் அவர்களின் ஒரே குரலாக இருந்தது கடிதம்தான். நேரில் சொல்ல முடியாத நாணமும் வார்த்தைகளும் காகிதத்தில் துணிச்சலுடன் எழுதப்பட்டன. ஒரு கடிதம் எழுதும்போது, ஒருவரின் மனதில் நீண்ட நாட்களாக தேக்கி வைத்த உணர்வுகள் கவிதைகளாகவும் வார்த்தைகளாகவும் மாறின. அதனால் காதல் கடிதங்கள் வெறும் தகவல் பரிமாற்றமாக இல்லாமல் தனிப்பட்ட வரலாற்றின் கருவூலங்களாகவும் மாறின. இன்றும் பல குடும்பங்களில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட காதல் கடிதங்கள், திருமணத்திற்கு முன் பரிமாறப்பட்ட கடிதங்கள் நினைவுகளின் பொக்கிஷங்களாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன.

போர்க்களத்திலிருந்து வந்த நம்பிக்கையின் வரிகள்
கடிதத்தின் மிக ஆழமான மனிதநேயப் பயன்பாடுகளில் ஒன்று போர்க்கால தகவல் தொடர்பு. போரில் ஈடுபட்ட வீரர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினருக்கு எழுதிய கடிதங்கள், அவர்களின் வாழ்க்கை, அச்சம், நம்பிக்கை, பிரிவு, குடும்பப் பாசம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. ஒரு போர்வீரன் தனது வீட்டிற்கு அனுப்பிய ஒரு சிறிய கடிதம், பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்த குடும்பத்தின் வரலாற்று ஆவணமாக மாறக்கூடும். அதனால்தான் பழைய கடிதங்கள் வரலாற்றாசிரியர்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானவை. அரசாங்க ஆவணங்கள் ஒரு காலத்தின் அரசியல் வரலாற்றைச் சொல்லலாம், ஆனால் தனிப்பட்ட கடிதங்கள் அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்களின் உண்மையான உணர்வுகளையும் அன்றாட வாழ்க்கையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
தபால் தலை முதல் அஞ்சல்காரரின் வருகை வரை
கடிதத்தின் பயணத்தில் தபால் தலைக்கும் தனி வரலாறு உள்ளது. கடிதத்தின் மீது ஒட்டப்பட்ட சிறிய தபால் தலை வெறும் அஞ்சல் கட்டணத்தின் அடையாளம் மட்டுமல்ல. பல நாடுகளில் தபால் தலைகள் மூலம் அரசர்கள், தலைவர்கள், வரலாற்றுச் சம்பவங்கள், விலங்குகள், தாவரங்கள், கலை, அறிவியல் மற்றும் பண்பாடு போன்றவை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. இதனால் தபால் தலை சேகரிப்பும் உலகின் பல பகுதிகளில் ஒரு தனித்துவமான பொழுதுபோக்காக வளர்ந்தது. மேலும், ஒரு காலத்தில் அஞ்சல்காரரின் சைக்கிள் மணி சத்தம் தெருவில் கேட்கும்போது ஒவ்வொரு வீட்டிலும் உருவாகும் மகிழ்ச்சியும் எதிர்பார்ப்பும் டிஜிட்டல் யுகத்தில் காணக் கிடைக்காத அரிய அனுபவமாகும்.
இந்திய சமூக வரலாற்றில் கடிதங்கள்
இந்தியாவின் சமூக வரலாற்றிலும் விடுதலையிலும் கடிதங்கள் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளன. சுதந்திரப் போராட்ட காலத்தில் தலைவர்கள் எழுதிய கடிதங்கள் முதல் சாதாரண குடும்பங்கள் பரிமாறிக்கொண்ட கடிதங்கள் வரை ஏராளமான எழுத்து ஆவணங்கள் இந்தியாவின் கடந்தகாலத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. ஜவஹர்லால் நேரு தனது மகள் இந்திரா காந்திக்கு சிறையிலிருந்து எழுதிய கடிதங்கள் உலக வரலாற்றையும் உலக நாகரிகத்தையும் விளக்கும் அற்புத கருவூலமாக இன்றளவும் போற்றப்படுகின்றன. மகாத்மா காந்தி, ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், ஆபிரகாம் லிங்கன் போன்ற பல மாமனிதர்கள் எழுதிய கடிதங்கள் இன்றைக்கும் வரலாற்றின் முதன்மை ஆவணங்களாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன.
காலத்தை வென்ற நினைவுகளின் கருவூலம்
மின்னஞ்சல்களும் குறுஞ்செய்திகளும் தொழில்நுட்பக் கோளாறுகளாலோ அல்லது ஒரே பொத்தானை அழுத்துவதன் மூலமோ அழிந்துபோகக் கூடியவை. ஆனால், தாளில் எழுதப்பட்ட கடிதங்கள் காலத்தைக் கடந்து வாழ்பவை. ஒரு பழைய கடிதத்தின் உறையைத் திறக்கும் அனுபவத்துக்கும் ஒரு மின்னணு செய்தியைத் திறக்கும் அனுபவத்துக்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது. காகிதத்தைத் தொட முடியும், எழுத்தை விரலால் தடவ முடியும், அதை மடித்து வைத்திருந்த விதத்தையும் முகவரியையும் பார்க்க முடியும். நமது முன்னோர்கள் அல்லது நண்பர்கள் கைப்பட எழுதிய பழைய கடிதங்களை பல ஆண்டுகள் கழித்து எடுத்துக் படிக்கும்போது கிடைக்கும் உணர்வு, நம்மை அப்படியே அந்த பழைய காலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும்.
எழுதுங்கள்… ஒருவருக்காக
டிஜிட்டல் தகவல் தொடர்பு வளர்ந்ததால் தனிப்பட்ட கடிதம் எழுதும் பழக்கம் பெருமளவில் குறைந்துள்ளது என்பது உண்மைதான். ஆனால் வேகம் அதிகரித்ததால் உணர்வின் மதிப்பு குறைந்துவிடவில்லை. மாறாக, இந்த வேகமான உலகில் ஒரு கடிதம் எழுதுவதற்கு ஒருவர் எடுத்துக்கொள்ளும் நேரமே அதன் மதிப்பை பல மடங்கு உயர்த்துகிறது. இன்று நமக்கு மிகவும் நெருக்கமான ஒருவரை நினைத்துப் பாருங்கள். அவரிடம் நேரில் சொல்ல முடியாமல் போன ஏதோ ஒன்று இருக்கலாம்; நன்றி, மன்னிப்பு அல்லது அன்பின் வெளிப்பாடு.
இந்த உலகக் கடிதம் எழுதும் தினத்தில், நமது கைப்பேசிகளையும் மடிக்கணினிகளையும் சிறிது நேரம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, நமக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒருவருக்கு ஒரு தாளையும் பேனாவையும் எடுத்து நமது சொந்தக் கையெழுத்தில் அன்பைப் பகிர்வோம். ஏனெனில் சில வார்த்தைகள் உடனடியாகச் சென்றடைய வேண்டியவை அல்ல, அவை நீண்ட காலம் உயிருடன் இருக்க வேண்டியவை. கடிதம் என்பது வெறும் காகிதத்தில் எழுதப்பட்ட வார்த்தைகள் அல்ல, அது ஒருவருக்காக ஒதுக்கப்பட்ட நேரம், நினைவின் ஒரு துண்டு, கையெழுத்தில் பதிந்த மனிதத் தடம். காலம் மாறினாலும், மனிதர்கள் உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வரை கடிதத்திற்கும் ஒரு தனித்துவமான இடம் இருக்கவே செய்யும்.
வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்
