தமிழ் குரல் / AI Voice
மனித நாகரிகம் மின்னல் வேக தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியையும் கான்கிரீட் காடுகளையும் நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் இந்தப் பொழுதில், நாம் எதை இழந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை ஆழமாக யோசிக்க வேண்டிய தருணம் இது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் அக்டோபர் 3 ஆம் தேதி அனுசரிக்கப்படும் உலக இயற்கை தினம், வெறும் காலண்டரில் குறிக்கப்பட்ட ஒரு நாளல்ல; மாறாக, நம் வாழ்வாதாரத்தின் ஆதார சுருதியான இயற்கையை நாம் எங்கு, எப்படிக் காயப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டும் எச்சரிக்கை மணியாகும். உலக இயற்கை அமைப்பான டபிள்யூ.என்.ஓ (World Nature Organization) அதிகாரப்பூர்வமாக முன்னெடுத்துள்ள இந்த அறைகூவல், பூமியின் சமநிலையைக் காக்க வேண்டிய வரலாற்றுப் பெருஞ் சுமையை நம் தோள்களில் சுமத்துகிறது.
சுவாசத்திற்குத் தட்டுப்பாடில்லாத காற்றையும், தாகத்திற்குத் தூய்மையான நீரையும், பசியாற இயற்கையான உணவையும் தடையின்றி வழங்கும் தாய் மடியை நாம் இன்று பல்வேறு வகைகளில் சிதைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். வரம்பற்ற நுகர்வு வெறி மற்றும் வணிக நோக்கங்களுக்காக காடுகள் மழிக்கப்படுவதும், மலைகள் குடையப்படுவதும் ஒட்டுமொத்த உயிரினச் சங்கிலியையும் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது.
பூகோள வெப்பமயமாதலும் பருவநிலை மாற்றமும்
இன்று உலகம் எதிர்கொள்ளும் மிக ஆபத்தான சவால்களில் பூகோள வெப்பமயமாதலும், தாறுமாறாக மாறிப்போன பருவநிலையும் முன்னணியில் நிற்கின்றன. புவி வெப்பமடைவதால் துருவப் பனிப்பாறைகள் கண்ணீராக உருகி கடல் மட்டம் உயர்ந்து வருகிறது; இதன் விளைவாகக் கடலோரப் பகுதிகள் காணாமல் போகும் அபாயம் எழுந்துள்ளது. எதிர்பார்த்த பருவத்தில் மழை பெய்யாமல் போவது, திடீர் மேக வெடிப்பு, தீவிர புயல்கள் மற்றும் கோடை காலத்தில் வெயில் வாட்டி வதைப்பது போன்ற பேரிடர்கள் அனைத்தும் இயற்கையின் சமநிலை குலைந்ததற்கான அப்பட்டமான சாட்சிகளாகும்.
காடுகளும் வன விலங்குகளும் சந்திக்கும் பேரழிவு
இயற்கையின் நுரையீரல்களாகத் திகழும் அடர்ந்த காடுகள் நாளுக்கு நாள் சுருங்கி வருவது மற்றொரு பெரும் சோகமாகும். மரங்கள் வெட்டப்படுவதால் மட்டும் காடுகள் அழிவதில்லை; மாறாக, அங்கு வாழும் ஆயிரக்கணக்கான தாவர மற்றும் விலங்கினங்கள் நிரந்தரமாக பூமியை விட்டு விடைபெறுகின்றன. பல அரிய உயிரினங்கள் அழியும் விளிம்பில் தள்ளப்பட்டுள்ளன. காடுகளின் பரப்பளவு குறையும்போது, மனிதனுக்கும் விலங்குகளுக்குமான எல்லைக் கோடுகள் உடைபட்டு, வன விலங்குகள் ஊருக்குள் புகும் அவல நிலையும் உருவாகிறது.
நீர்நிலைகளின் தற்போதைய நிலையும் எதிர்கால நீர்த் தட்டுப்பாடும்
பூமியின் முக்கால்வாசிப் பகுதி நீரால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், குடிநீருக்கான தட்டுப்பாடு நாளுக்கு நாள் பூதாகரமாக உருவெடுத்து வருகிறது. ஆறுகள், ஏரிகள் மற்றும் குளங்கள் போன்ற இயற்கையான நீர்நிலைகள் சாக்கடைகளாகவும், தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் தேங்கும் குப்பைத் தொட்டிகளாகவும் மாற்றப்பட்டுள்ளன. நிலத்தடி நீர்மட்டம் அதலபாதாளத்திற்குச் சென்றுவிட்ட நிலையில், வருங்காலச் சந்ததியினர் தண்ணீருக்காகத் திண்டாடும் கொடூரமான எதிர்காலத்தை நோக்கி நாம் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் கடல் நீரை நஞ்சாக்கி, நீரியல் வாழ்வாதாரத்தையே முற்றிலுமாகச் சிதைத்துக் கொண்டிருப்பதை இனியும் கைகட்டி வேடிக்கைப் பார்க்க முடியாது.
பசுமை முயற்சிகளும் நமது அன்றாடக் கடமைகளும்
இயற்கையை மீட்டெடுப்பது என்பது ஏதோ அரசாங்கங்களின் கடமை மட்டுமல்ல; அது ஒவ்வொரு தனிமனிதனின் தார்மீகப் பொறுப்பாகும். நமது அன்றாட வாழ்வில் மிகச் சிறிய மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவதன் மூலம் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்க முடியும். ஒரு முறை பயன்படுத்தித் தூக்கி எறியும் பிளாஸ்டிக் பொருட்களைத் தவிர்ப்பது, மழைநீரைச் சேகரிப்பது, வீடுகளிலும் அலுவலகங்களிலும் மரக்கன்றுகளை நட்டு வளர்ப்பது, மின்சாரத்தை சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துவது மற்றும் மறுசுழற்சி முறைகளைக் கடைப்பிடிப்பது போன்ற எளிய வழிமுறைகள் நம் பூமியை ஆசுவாசப்படுத்த உதவும். எதிர்காலத் தலைமுறைக்கு நச்சுத்தன்மையற்ற தூய்மையான காற்றையும், குளுமையான சூழலையும் விட்டுச் செல்வதுதான் நாம் அவர்களுக்குச் சேர்த்து வைக்கும் உண்மையான சொத்தாகும்.
இயற்கை அன்னை நமக்குத் தாராளமாகக் கொடுத்த கொடிகளைப் போற்றிப் பாதுகாக்க இந்நாளில் ஒவ்வொருவரும் உறுதியேற்போம். இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்வியலே நீடித்த நிலைத்த வளர்ச்சிக்கான ஒரே வழி என்பதை உணர்ந்து, பசுமைப் போர்வையை இந்த பூமிக்கு மீண்டும் சூட்டுவோம்.
நிலவளம் ரெங்கராஜன்
