அமெரிக்காவில் ஊடகவாசிகளுக்கெதிராக தேசத்துரோகச் சட்டம் கொண்டு வந்த நாள்!

அமெரிக்காவில் ஊடகவாசிகளுக்கெதிராக தேசத்துரோகச் சட்டம் கொண்டு வந்த நாள்!

ஜூலை 14, 1798 அன்று, அமெரிக்க வரலாற்றில் சர்ச்சைக்குரிய ஒரு சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இந்தச் சட்டம், “அமெரிக்க அரசைப் பற்றி அவதூறாகவோ, பொய்யாகவோ எழுதுவது, பிரசுரிப்பது குற்றமாக” அறிவித்தது. இது தேசத்துரோகச் சட்டம் (Sedition Act of 1798) என்று அறியப்படுகிறது.

சட்டத்தின் நோக்கம் மற்றும் பின்னணி

1790-களின் பிற்பகுதியில், அமெரிக்கா பிரான்சுடன் ஒரு “குவாசி போர்” (Quasi-War) என்ற முறைசாரா கடற்படை மோதலில் ஈடுபட்டிருந்தது. இந்த காலகட்டத்தில், ஜனாதிபதி ஜான் ஆடம்ஸ் தலைமையிலான ஃபெடரலிஸ்ட் கட்சி, பிரெஞ்சு ஆதரவாளர்களையும், குடியரசுக் கட்சி எதிர்ப்பாளர்களையும் ஒடுக்க இந்தச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தியது.

இந்தச் சட்டத்தின் முக்கிய நோக்கம், போர்க்காலத்தில் அரசுக்கு எதிரான விமர்சனங்கள் மற்றும் எழுத்துக்களைத் தடுப்பதாகும். இது அமெரிக்காவின் தேசிய பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் என்று ஃபெடரலிஸ்டுகள் கருதினர்.

சட்டத்தின் விளைவுகள் மற்றும் விமர்சனங்கள்

இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் பல பத்திரிகையாளர்கள், அரசியல் எதிர்ப்பாளர்கள் கைது செய்யப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டனர். இது சுதந்திரமான பேச்சு மற்றும் பத்திரிகை சுதந்திரத்தின் மீதான தாக்குதல் என்று பரவலாக விமர்சிக்கப்பட்டது. குறிப்பாக, குடியரசுக் கட்சித் தலைவர்களான தாமஸ் ஜெபர்சன் மற்றும் ஜேம்ஸ் மேடிசன் ஆகியோர் இந்தச் சட்டத்தை கடுமையாக எதிர்த்தனர்.

மாநிலங்களுக்கு மத்திய அரசின் சட்டங்களை ரத்து செய்யும் அதிகாரம் இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தும் கென்டக்கி மற்றும் வர்ஜீனியா தீர்மானங்கள் (Kentucky and Virginia Resolutions) இந்தச் சட்டத்திற்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்டன.

சட்டத்தின் முடிவு

இந்த தேசத்துரோகச் சட்டம் 1801 ஆம் ஆண்டு காலாவதியானது. ஜனாதிபதி தாமஸ் ஜெபர்சன் பதவிக்கு வந்த பிறகு, இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் தண்டிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கினார். இந்தச் சட்டம் அமெரிக்க அரசியல் வரலாற்றில், அரசாங்க அதிகாரத்திற்கும் தனிமனித சுதந்திரத்திற்கும் இடையிலான எல்லைகளைப் பற்றிய விவாதங்களைத் தூண்டியது.

அமெரிக்காவில் பேச்சு சுதந்திரம் குறித்த விவாதங்களுக்கு இந்தச் சட்டம் ஒரு முக்கியமான மைல்கல்லாக அமைந்தது. இன்றும், தேசிய பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களின் போது பேச்சு சுதந்திரத்தின் வரம்புகள் குறித்து விவாதிக்கும் போது இந்தச் சட்டம் ஒரு வரலாற்று உதாரணமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்