மிஸ்ஸிங் டே: சொல்லப்படாத சொல்லின் வலி.. தீராத நினைவுகளின் நிழல்!

காதல் தரும் மகிழ்ச்சியை விட, அதன் பிரிவு தரும் வலி மிகவும் கனமானது. பிப்ரவரி 14-ஆம் தேதி வரை ரோஜாக்களும், பரிசுப் பொருட்களுமாய் காதலைக் கொண்டாடிய உலகம், தற்போது பிரிவின் பக்கங்களை ஒவ்வொன்றாகத் திருப்பிப் பார்க்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. அந்த வரிசையில், இன்று (பிப்ரவரி 20) ‘மிஸ்ஸிங் டே’ (Missing Day) அனுசரிக்கப்படுகிறது. இது வெறும் நாள் அல்ல; சொல்லத் துடித்தும் சொல்ல முடியாமல் போன இதயங்களின் ஏக்கப் பெருமூச்சு!

பிரிவு என்பது முடிவல்ல.. அது ஒரு ரணம்!

காதலிப்பது எளிது, ஆனால் ஒருவரைப் பிரிந்து வாழ்வது என்பது ஒவ்வொரு நொடியும் மரணத்தை நேருக்கு நேர் சந்திப்பது போன்றது. “நீ இல்லாமல் நான் இல்லை” என்று சொன்னவர்கள், இன்று “நீ இல்லாமலேயே நான் இருக்கிறேன்” என்று தங்களைத் தாங்களே தேற்றிக் கொண்டு வாழும் காலம் இது. இந்தப் பிரிந்த காதலர்களுக்கான வாரம், அந்த ரணத்தை மீண்டும் ஒருமுறை மென்மையாக வருடிப் பார்க்கிறது.

ஏன் இந்த மிஸ்ஸிங் டே?

மிஸ்ஸிங் டே என்பது பிரிந்து சென்ற காதலர்களுக்காக மட்டுமல்ல; காலம் நம்மிடமிருந்து பறித்துக் கொண்ட அன்புக்குரியவர்கள், சொல்லாமலேயே விலகிச் சென்ற நண்பர்கள், ஒருதலைக் காதலால் தவிப்பவர்கள் என அனைவருக்குமான நாள் இது.

காதல் தோல்வியால் முடங்கிப் போனவர்கள், தங்கள் பார்ட்னரை இழந்தவர்கள் எனப் பலரும் இன்று தங்களின் பழைய நினைவுகளை அசைபோடுகிறார்கள். அந்த நினைவுகள் இனிப்பானவை என்றாலும், அவை தரும் தற்காலத் தனிமை எடையுள்ளதாக இருக்கிறது.

நினைவுகளின் பாரம்

காதல் இருக்கும்போது உலகம் அழகாகத் தெரியும். ஆனால், அதே காதல் பிரிந்து செல்லும்போது, அந்த இடத்தைப் பிடித்துக் கொள்ளும் ‘நினைவுகள்’ ஒரு இரும்புப் பாரம் போல இதயத்தை அழுத்தத் தொடங்கும். பார்த்த இடங்கள், பேசிய வார்த்தைகள், பரிமாறிக் கொண்ட குறுஞ்செய்திகள் என ஒவ்வொன்றும் முள்ளாய் குத்தும்.

இந்த நாளை எப்படிக் கடப்பது?

பிரிவின் வலியில் இருப்பவர்கள் இந்த நாளைப் பல வழிகளில் கடக்கிறார்கள்:

• தனிமையில் அமர்ந்து பழைய நினைவுகளை எண்ணிப் பார்ப்பது.

• மனதுக்கு நெருக்கமானவர்களுக்காக ஒரு மெழுகுவர்த்தி ஏற்றி வைத்து மௌனமாகப் பிரார்த்திப்பது.

• இழந்த காதலின் நினைவாக அவர்கள் அமர்ந்த இடங்களுக்குச் சென்று வருவது.

• தங்களுக்குள் புதைந்து கிடக்கும் அழுகையை வெளியேற்றி, மனபாரத்தைக் குறைப்பது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால்..

காதல் ஒரு கவிதை என்றால், அதன் பிரிவு ஒரு நீண்ட மௌனம். அந்த மௌனத்தைப் பேச வைப்பதுதான் இந்த ‘மிஸ்ஸிங் டே’. பிரிந்து சென்றவர்கள் மீண்டும் வரப்போவதில்லை என்று தெரிந்தும், அந்த நினைவுகளைக் காதலிப்பதே ஒரு தனி சுகம்தான்.

காதல் செய்வதை விட, பிரிந்த காதலின் நினைவுகளைச் சுமப்பதுதான் உலகிலேயே கடினமான காரியம். இன்று அந்த வலியைச் சுமப்பவர்களின் நாளாக இது அமைகிறது.

ரமா பிரபா