🔥உள்ளே ஓர் ஆப்பு: 100 நாள் வேலை 125 ஆனது-மாநிலங்களுக்கு நிதிச் சுமை? – மாறும் மகாத்மா காந்தி திட்டம்!

இந்தியாவின் கிராமப்புற ஏழைகளின் கடைசிப் புகலிடமாக விளங்கிய மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்புச் சட்டம் (MGNREGA), இப்போது பிரதமர் மோடியின் ‘வளர்ந்த பாரதம்’ கனவுக்கு ஏற்பப் புதிய சட்டமாக உருமாறுகிறது. அறிவிக்கப்படவுள்ள VB-G RAM G BILL, 2025 (வளர்ந்த பாரதத்திற்கான வேலைவாய்ப்பு மற்றும் அஜீவிகா மிஷன்) மசோதா, பழைய சட்டத்தை மேம்படுத்தி, வேலை நாட்களின் எண்ணிக்கையை 100-லிருந்து 125-ஆக உயர்த்தியுள்ளது.

இந்தச் செய்தி கிராமப்புறத் தொழிலாளர்களுக்கு இனிப்பான செய்தியாகத் தோன்றினாலும், அதன் ஆழத்தில் மாநில அரசுகளுக்குப் பெரும் நிதிச் சுமையைக் கொடுக்கும் ஓர் ‘ஆப்பு’ மறைந்திருப்பதாகப் பொருளாதார நிபுணர்களும் எதிர்க்கட்சிகளும் குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.

💰 இனிப்புக்குக் காரணம்: 25% கூடுதல் வேலை!

MGNREGA-வில் ஆண்டிற்கு ஒரு குடும்பத்திற்கு 100 நாட்கள் வேலை உறுதி செய்யப்பட்டது. புதிய VB-G RAM G மசோதாவில் இந்த உத்தரவாதம் 125 நாட்களாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. இது கிராமப்புறக் குடும்பங்களின் ஆண்டு வருமானத்தை நேரடியாக 25% அதிகரிக்கும்.

• சமூக நன்மை: வறுமை ஒழிப்பு மற்றும் அடிப்படை வாழ்வாதாரத்தை வலுப்படுத்துவதில் இது முக்கியமான முன்னேற்றம் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

• அரசியல் லாபம்: இந்த அறிவிப்பு மத்திய அரசுக்குக் கிராமப்புற ஆதரவைப் பெற்றுத் தரும் முக்கியமான அரசியல் நகர்வாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

💥 கசக்கும் உண்மை: 40% சுமை யாருக்கு?

இங்கேதான் பிரதானமான சர்ச்சை எழுகிறது. வேலை நாட்களை அதிகரித்த மத்திய அரசு, நிதிப் பங்களிப்புச் சூத்திரத்தை மாற்றுவதன் மூலம் அதன் சுமையின் பெரும்பகுதியை மாநிலங்களின் தோள்களில் ஏற்றுவதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது.

முக்கிய நிதி மாற்றம்:

பழைய MGNREGA சட்டத்தில், வேலைவாய்ப்புக்கான ஊதியச் செலவில் (Wages) பெரும்பாலான பங்கு (பொதுவாக 90% அல்லது 100%) மத்திய அரசால் ஏற்கப்பட்டது. ஆனால், புதிய VB-G RAM G மசோதா, சாதாரண மாநிலங்களுக்கு இந்த நிதிப் பங்கீட்டை 60:40 (மத்திய அரசு 60%, மாநில அரசு 40%) என்று திட்டவட்டமாக மாற்ற முன்மொழிகிறது.

இறுதி அலசல்: வளர்ச்சிக்கு விலையா?

வேலை நாட்களை அதிகரிப்பது வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கைதான் என்றாலும், அதே மூச்சில் நிதிப் பங்கீட்டை மாநிலங்களுக்குச் சாதகமற்ற வகையில் மாற்றுவது, ‘வளர்ந்த பாரதம்’ என்ற லட்சியத்தின் பெயரால் மாநில அரசுகளுக்கு மறைமுகமாக நிதிச் சுமையை ஏற்றும் தந்திரம் என எதிர்க்கட்சிகள் கடுமையாக விமர்சிக்கின்றன.

வேலை நாட்களின் எண்ணிக்கையை உயர்த்தி ‘நன்மையாளர்’ பெயரை மத்திய அரசு பெற்றுக்கொள்வதும், அதற்கான நிதிச் சுமையைப் பின்தேதியிட்டு மாநிலங்களுக்குப் பகிர்ந்தளிப்பதும் அரசியல் ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் தீவிர விவாதங்களைக் கிளப்பியுள்ளது. கிராமப்புற உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தும் இந்தச் சட்டம், மத்திய-மாநில அரசுகளின் நிதி உறவுகளையே கேள்விக்குள்ளாக்கும் ஒரு புயலின் தொடக்கமாக இருக்கலாம்.

விக்கி