சர்வதேச பல்லுயிர் பெருக்க நாள்: பூமியின் உயிர்ச்சங்கிலியும் நமது கூட்டுப் பொறுப்பும்

பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு சிற்றுயிரையும் அழிவிலிருந்து காத்து, இயற்கைச் சமநிலையைப் பேணுவதற்காக ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் அறிவிக்கப்பட்ட தினமே சர்வதேச பல்லுயிர் பெருக்க நாளாகும்.

• தொடக்கக் காலம் (1993 – 2000): முதன்முதலில் 1993-ல் பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்திற்கான மரபுநெறி (Convention on Biological Diversity) உருவாக்கப்பட்ட டிசம்பர் 29 ஆம் நாளை இந்நாドイツகக் கடைப்பிடிக்க முடிவு செய்யப்பட்டது.

• தேதி மாற்றம் (2000-க்குப் பின்): டிசம்பர் மாத இறுதியில் வரும் தொடர் விடுமுறை நாட்களைத் தவிர்க்கவும், 1992 மே 22 அன்று நடைபெற்ற வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ‘ரியோ பூமி உச்சி மாநாட்டை’ (Rio Earth Summit) நினைவு கூரவும், இந்தத் தினம் மே 22 ஆம் தேதிக்கு மாற்றப்பட்டது.

2026-ன் கருப்பொருள்: உள்ளூர் நடவடிக்கைகள் மூலம் உலகளாவிய தாக்கம்

இந்த ஆண்டிற்கான அதிகாரப்பூர்வ தீம் “Acting locally for global impact” (உள்ளூர் நடவடிக்கைகள் மூலம் உலகளாவிய தாக்கம்) என்பதாகும்.

உலகளாவிய அளவில் பல்லுயிர் இழப்பைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டுமெனில், புவியின் ஏதோ ஒரு மூலையில் இருக்கும் தனிமனிதனும், உள்ளூர் சமூகங்களும் தங்களின் சொந்தப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளைத் தொடங்க வேண்டும் என்பதை இக்கருப்பொருள் வலியுறுத்துகிறது. இது குன்மிங்-மொன்றியால் உலகளாவிய பல்லுயிர் கட்டமைப்பு (KMGBF) இலக்குகளை அடிமட்ட அளவில் செயல்படுத்த வழிவகுக்கிறது.

பல்லுயிரியம் (Biodiversity) என்றால் என்ன?

பூமியின் நீரிலும் நிலத்திலும் வாழக்கூடிய, கண்ணுக்குத் தெரிந்த மற்றும் தெரியாத கணக்கிலடங்காத உயிரினங்களுக்கு இடையே காணப்படும் வேறுபாடுகளே உயிரியல் பல்வகைமை அல்லது பல்லுயிரியம் எனப்படுகிறது. இது ஐந்து முக்கியப் பிரிவுகளை உள்ளடக்கியது:

• மரபுவழிப் பண்பில் பல்வகை (Genetic Diversity): ஒரே இனத்திற்குள் காணப்படும் மரபணு வேறுபாடுகள்.

• சிற்றினங்களில் பல்வகை (Species Diversity): பூச்சிகள், பறவைகள், விலங்குகள் எனப் பல்வேறு சிற்றினங்கள்.

• சூழல் அமைப்பில் பல்வகை (Ecosystem Diversity): காடுகள், பாலைவனங்கள், கடல்கள் போன்ற மாறுபட்ட வாழ்விடங்கள்.

• குறிப்பிட்ட பகுதிக்கு உரித்தான பல்வகை (Endemic Diversity): உலகின் வேறு எங்கும் காணப்படாத, குறிப்பிட்ட பகுதியில் மட்டும் வாழும் உயிரினங்கள்.

• அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட உயிரினங்கள் (Introduced Species): மனிதர்களால் ஒரு புதிய சூழலுக்குக் கொண்டுவரப்படும் உயிரினங்கள்.

பல்லுயிரினப் பாதுகாப்பு புகலிடமாக விளங்கும் இந்தியா மற்றும் தமிழகம்

வெப்ப மண்டல நாடான இந்தியாவின் மிகப்பெரிய பெருமையே அது ஒரு ‘பல்லுயிரின பாதுகாப்பு நாடு’ (Megadiverse Country) என்பதுதான். மரம், செடி, கொடி, பாலூட்டிகள், ஊர்வன, பறப்பன, இருவாழ்விகள் என அனைத்தும் வாழத் தகுந்த புவியியல் சூழல் இங்குள்ளது.

தமிழகத்தின் இயற்கை வளங்கள்:

தமிழகத்தில் நீலகிரி, ஆனைமலை, பொதிகை மலை போன்ற அடர்ந்த மலைப்பிரதேசங்களைக் கொண்ட மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை, எண்ணற்ற ஏரிகள், ஆறுகள், கழிமுகங்கள் மற்றும் பிச்சாவரம் போன்ற சதுப்பு நிலங்கள் (Mangroves) கொட்டிக் கிடக்கின்றன. இந்த இயற்கை அமைப்பில் பல்லாயிரக்கணக்கான உயிரினங்கள் மனிதத் தலையீடின்றி சுதந்திரமாக வாழ்ந்து வருகின்றன.

மனித வாழ்வாதாரத்தில் பல்லுயிரியத்தின் இன்றியமையாத பங்கு

மனிதன் தொழில்நுட்பத்தில் எவ்வளவுதான் வளர்ந்தாலும், அவனது அடிப்படைத் தேவைகளான உணவு, உடை, இருப்பிடம் ஆகியவற்றிற்குப் பல்லுயிர்களையே சார்ந்துள்ளான்.

• உணவு: நாம் உண்ணும் உணவில் 80 சதவீதம் பூமியில் வாழும் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள் மூலமே நமக்குக் கிடைக்கிறது.

• மருத்துவம்: கொடிய நோய்களில் இருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கும் மருந்துகளின் மூலப்பொருட்கள் இந்த பல்லுயிர்களிடம் இருந்தே பெறப்படுகின்றன.

• பொருளாதாரம்: தொழிற்சாலைகளுக்குத் தேவையான பெரும்பாலான கச்சாப் பொருட்கள் உயிரியல் ஆதாரங்களிலிருந்தே (Bio-resources) எடுக்கப்படுகின்றன.

கண்ணுக்குத் தெரியாத இயற்கையின் சேவைகள்

அறிவியல் மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பங்களின் உதவியால் மனிதனால் ஒருபோதும் செயற்கையாக உருவாக்க முடியாத பல பணிகளை இயற்கை நமக்காக இலவசமாகச் செய்து வருகிறது.

• சுழற்சி மற்றும் தூய்மைப்படுத்துதல்: வளிமண்டல வேதியியல் மற்றும் நீர்ச் சுழற்சிகளை இயற்கை சமன்படுத்துகிறது. உதாரணத்திற்கு, நீர்வாழ் உயிரினங்கள் (மீன்கள், நண்டுகள்) நீரைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன.

• மண் வளம்: மண்புழுக்கள் போன்ற நுண்ணுயிரிகள் மண்ணின் சத்துக்களை மறுசுழற்சி செய்து நிலத்தை விளைச்சலுக்கு உகந்ததாக மாற்றுகின்றன.

• மகரந்தச் சேர்க்கை: பூக்களில் பூச்சிகள், தேனீக்கள் மற்றும் பறவைகள் மூலம் நடக்கும் மகரந்தச் சேர்க்கையை (Pollination) மனிதர்களால் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் செலவழித்தாலும் முழுமையாகச் செய்துவிட முடியாது.

பல்லுயிர் சமநிலை உடைந்தால் ஏற்படும் ஆபத்துகள்

இயற்கை என்பது ஒரு சிலந்தி வலையைப் போன்றது; அதன் ஒரு இழையைத் தட்டினாலும் அந்த அதிர்வு வலை முழுவதும் பரவும்.

• நோய்களின் பெருக்கம்: காடுகளும் நீர்நிலைகளும் அழியும்போது கொசுக்களின் உற்பத்தியைக் கட்டுப்படுத்தும் ‘தலைப்பிரட்டைகள்’ (Tadpoles) அழிகின்றன. இதனால் மலேரியா, டெங்கு போன்ற உயிர்க்கொல்லி நோய்கள் அதிவேகமாகப் பரவுகின்றன.

• நீர் ஆதாரம் நசிதல்: ஏரிகளிலும் குளங்களிலும் பறவைகள் தென்பட்டால்தான் அந்த நீர் தூய்மையாகவும், மனிதப் பயன்பாட்டிற்கு உகந்ததாகவும் இருக்கிறது என்று அர்த்தம். குப்பைகளும் கழிவுகளும் நிறைந்த நீர்நிலைகளை நோக்கிப் பறவைகள் வருவதில்லை.

• உணவு VS மாத்திரைகள்: பேராசையினால் இயற்கையைச் சுரண்டியதன் விளைவாக, இன்று மனிதர்கள் உணவைக் குறைத்துக்கொண்டு, உயிர்வாழ மாத்திரைகளை அதிகமாக உட்கொள்ளும் அவல நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

பல்லுயிரினத்தை அழிக்கும் ஐந்து பெரும் காரணிகள் (HIPPO)

புகழ்பெற்ற இயற்கை ஆய்வாளர் எட்வர்ட் ஓ வில்சன் (Edward O. Wilson) பல்லுயிர் பெருக்கத்தை அழித்து வரும் ஐந்து முக்கியக் காரணிகளை ஆங்கிலத்தில் “HIPPO” என்ற சுருக்கக் குறியீட்டின் மூலம் விளக்குகிறார்:

[Image illustration of the HIPPO concept: Habitat destruction, Invasive species, Pollution, Population growth, Overharvesting]

1. H – Habitat Destruction (வாழிடம் அழித்தல்): காடுகளை அழித்து நகரங்களாக்குவது மற்றும் தொழிற்சாலைகள் அமைப்பது.

2. I – Invasive Species (அறிமுகப்படுத்தப்படும் சிற்றினங்கள்): உள்ளூர் சூழலுக்குத் தொடர்பில்லாத வேற்று நாட்டுத் தாவரங்கள்/விலங்குகளை அறிமுகப்படுத்தி, உள்ளூர் இனங்களை அழியச் செய்தல் (உதாரணம்: சீமைக் கருவேல மரம்).

3. P – Pollution (மாசுபாடு): நிலம், நீர், காற்று மற்றும் நெகிழி (Plastic) மாசுகளால் உயிரினங்களின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படுவது.

4. P – Human over Population (மனித மக்கள் தொகை அதிகரிப்பு): மனிதர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பால் இயற்கையின் மீதான அழுத்தம் கூடுதல்.

5. O – Overharvesting (அதிகமான அறுவடை/சுரண்டல்): தேவைக்கு அதிகமாகக் காடுகளை அழிப்பது, அளவுக்கு அதிகமாக மீன்பிடிப்பது மற்றும் விலங்குகளை வேட்டையாடுவது.

இயற்கை என்னும் வங்கியும் நமது கடமையும்

இயற்கை வளம் என்பது நாம் வங்கியில் சேமித்து வைத்துள்ள பணத்தைப் போன்றது. அதன் ‘வட்டியை’ (இயற்கை தரும் உபரிப் பொருட்களை) மட்டும் எடுத்துப் பயன்படுத்தினால், அசல் பணம் (இயற்கை வளம்) அப்படியே இருக்கும்; அது நமது வாழ்நாள் முழுமைக்கும் பாதுகாப்பாக விளங்கும். ஆனால், பேராசையினால் ஒட்டுமொத்த அசலையும் (இயற்கையை முழுமையாக) அழித்துச் செலவழித்தால், மனித இனத்தின் முடிவு மிகக் கொடூரமானதாக இருக்கும்.

இயற்கையை அதன் தேவைக்கேற்ப மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும்; பேராசைக்காகச் சுரண்டக் கூடாது என்பதை உணர்ந்து, இந்த பல்லுயிர் பெருக்க நாளில் உள்ளூர் அளவில் நம்மால் முடிந்த சிறு பாதுகாப்பு நடவடிக்கையையாவது தொடங்குவதே இப்புவிக்கு நாம் செய்யும் நன்றிக்கடனாகும்.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்