ஜப்பான் மீடியா பயந்த இடமும்…பாரின் பிரஸ் வென்ற கதையும்!

ஜப்பானிய ஊடக உலகம் பொதுவாகவே கடுமையான கட்டுப்பாடுகளுக்கும், எழுதப்படாத விதிகளுக்கும் பெயர் பெற்றது. ஆனால், இந்த இறுக்கமான சூழலுக்குள் ஒரு ‘கேடலிஸ்ட்’ (Catalyst) போல நுழைந்து, அந்நாட்டின் அரசியல் மற்றும் சமூக அதிகார மையங்களை அதிர வைக்கும் வேலையைச் செய்து வருகிறார்கள் அங்குள்ள சர்வதேச செய்தியாளர்கள் (Foreign Press Corps).

சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்த ஊடகவியலாளர் வால்டர் சிம் (Walter Sim) தனது புதிய ஆய்வுத் திட்டத்தில், இந்த வெளிநாட்டுப் பத்திரிகையாளர்கள் ஜப்பானின் பாரம்பரிய ஊடக நடைமுறைகளை எவ்வாறு சாதுரியமாகத் தவிர்த்து, உண்மைகளை வெளிக் கொணர்கிறார்கள் என்பதை விரிவாக விளக்கியுள்ளார். ஜப்பானிய செய்திச் சூழலில் அவர்கள் ஏன் ஒரு “தவிர்க்க முடியாத” (Indispensable) அங்கமாக மாறியுள்ளனர் என்பதன் பின்னணி இதோ:

1974: பிரதமர் ககுவே தனகாவின் வீழ்ச்சி

ஜப்பானிய பிரதமராக இருந்த ககுவே தனகா (Kakuei Tanaka) மீதான ஊழல் புகார்களை உள்ளூர் ஊடகங்கள் பெரிதாகக் கண்டுகொள்ளாத நிலையில், வெளிநாட்டுப் பத்திரிகையாளர்கள் குழுவின் தொடர் மற்றும் கூர்மையான கேள்விகள் அவருக்குப் பெரும் நெருக்கடியை ஏற்படுத்தின. இதன் விளைவாக, சர்வதேச ஊடகங்களின் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்ட அடுத்த மூன்று வாரங்களிலேயே அவர் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. உள்ளூர் ஊடகங்கள் தயங்கிய இடத்தை சர்வதேச ஊடகங்கள் நிரப்பியதற்கு இது ஒரு வரலாற்றுச் சான்று.

2011: புகுஷிமா அணு உலை விபத்தின் நிஜ முகம்

2011ஆம் ஆண்டு புகுஷிமா அணு உலை பேரழிவு ஏற்பட்டபோது, அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புகளை மட்டுமே நம்பி, உண்மையான பாதிப்புகளை வெளிப்படுத்த உள்ளூர் ஊடகங்கள் தயங்கின. ஆனால், சர்வதேச ஊடகவியலாளர்கள் எவ்வித ஒளிவுமறைவுமின்றி கள நிலவரத்தையும், அதன் ஆபத்துகளையும் வெளிப்படையாக அறிக்கை செய்தனர். வெளிநாட்டு ஊடகங்களின் இந்த துணிச்சலான போக்கைக் கண்ட பின்னரே, உள்ளூர் செய்தியாளர்களும் உண்மைகளை எழுதத் தொடங்கினர்.

2023: ஜே-பாப் (J-Pop) உலகின் இருண்ட பக்கத்தை அம்பலப்படுத்திய BBC

ஜப்பானின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த கலைத்துறை நிறுவனத்தில் (Talent Agency) பல தசாப்தங்களாக நடந்து வந்த பாலியல் அத்துமீறல் புகார்களைப் பற்றி ஜப்பானிய ஊடகங்கள் நீண்ட காலமாக மௌனம் காத்தன. ஆனால், 2023ஆம் ஆண்டு பிபிசி (BBC) வெளியிட்ட ஆவணப்படம் இந்த மௌனத்தைக் கலைத்தது. அதுவரை மூடிமறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் உலகறிய வந்ததோடு, அந்தத் துறையில் பெரும் மாற்றங்களுக்கும் அது வழிவகுத்தது.

‘கிருஷ்காபு’ (Kisha Club) முறையும் வெளிநாட்டு ஊடகங்களின் சுதந்திரமும்

ஜப்பானில் ‘கிருஷ்காபு’ (Kisha Clubs) எனப்படும் பிரத்யேக செய்தியாளர்கள் சங்கங்கள் உள்ளன. அரசு நிறுவனங்கள் மற்றும் முக்கியப் புள்ளிகளின் செய்திகளைச் சேகரிக்க இந்தச் சங்கங்கள் உள்ளூர் ஊடகங்களுக்கு மட்டுமே முன்னுரிமை அளிக்கும். அதிகாரவர்க்கத்துடன் சுமுகமான உறவைப் பேண வேண்டும் என்பதால், உள்ளூர் செய்தியாளர்கள் பல நேரங்களில் கடுமையான கேள்விகளைத் தவிர்த்துவிடுவர்.

ஆனால், இந்த அமைப்புகளுக்கு வெளியே இருக்கும் வெளிநாட்டுச் செய்தியாளர்களுக்கு இத்தகைய கட்டுப்பாடுகள் இல்லை. அவர்கள் இந்த பாரம்பரிய நடைமுறைகளை எளிதாகப் புறந்தள்ளிவிட்டு, அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களை நேரடியாகக் கேள்வி கேட்கும் சுதந்திரத்தைப் பெறுகிறார்கள்.

கண்ணாடி காட்டும் ‘அன்னியர்கள்’

இந்த ஆய்வு குறித்து வால்டர் சிம் எழுதும்போது மிகவும் முக்கியமான ஒரு கருத்தைப் பதிவு செய்துள்ளார்:

“அது ஒரு போர்க்களமாக இருந்தாலும் சரி அல்லது அமைதியான சமூகமாக இருந்தாலும் சரி, ஒரு வெளிநாட்டுச் செய்தியாளரின் இருப்பு எப்போதும் இன்றியமையாதது. அவர்களின் பணி, அந்நாட்டின் மீது ஏதோ ஒரு வெளிநாட்டு மதிப்பைத் திணிப்பது அல்ல; மாறாக, அந்தச் சமூகம் எதைப் பார்க்க மறுத்து புறக்கணிக்கிறதோ, அந்த கடினமான உண்மைகளை அதன் முகத்திற்கு நேரே கண்ணாடியாகக் காட்டிக் கைப்பிடிப்பதுதான்.”

சுருக்கமாகச் சொன்னால், ஜப்பானிய ஊடகங்களால் தொட முடியாத, அல்லது தொட பயப்படும் கதைகளைத் தைரியமாக உலக அரங்கிற்கு எடுத்துச் செல்வதன் மூலம், ஜப்பானின் ஜனநாயக அமைப்பைப் பாதுகாக்கும் ஒரு முக்கியக் தூணாக இந்த சர்வதேச செய்தியாளர்கள் குழு உருவெடுத்துள்ளது.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்