பன்னாட்டு நடன தினம்: ஒரு சிறப்புப் பார்வை!

ஆண்டுதோறும் ஏப்ரல் 29 அன்று உலகம் முழுவதும் பன்னாட்டு நடன நாள் (International Dance Day) கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த நாள், நடனத்தின் முக்கியத்துவத்தை உலக அளவில் வெளிப்படுத்தவும், மக்களிடையே அதன் அழகையும் பன்முகத்தன்மையையும் பரப்பவும் 1982ஆம் ஆண்டு முதல் அனுசரிக்கப்படுகிறது. இந்தக் கட்டுரையில், பன்னாட்டு நடன நாளின் பின்னணி, முக்கியத்துவம், தமிழ் மற்றும் இந்திய நடன மரபுகள், மற்றும் இந்நாளின் கொண்டாட்டங்கள் பற்றி விரிவாகப் பார்ப்போமா?

பன்னாட்டு நடன நாளின் தோற்றம்

பன்னாட்டு நடன நாள், யுனெஸ்கோவின் (UNESCO) கீழ் இயங்கும் பன்னாட்டு நடனக் குழு (International Dance Committee) மற்றும் பன்னாட்டு நாடக நிறுவனத்தால் (International Theatre Institute – ITI) 1982இல் தொடங்கப்பட்டது. இந்த நாள், பிரெஞ்சு நடனக் கலைஞரும் நவீன பாலேயின் தந்தையுமான ஜீன்-ஜார்ஜஸ் நோவெர் (Jean-Georges Noverre, 1727-1810) அவர்களின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு ஏப்ரல் 29 அன்று கொண்டாடப்படுகிறது. இவர், நடனத்தில் கதைசொல்லல் மற்றும் உணர்ச்சி வெளிப்பாட்டுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து, நவீன நடனத்தின் அடித்தளத்தை அமைத்தவர்.இந்த நாளின் முக்கிய நோக்கம், நடனத்தின் மூலம் மக்களை ஒருங்கிணைப்பது, கலாசார எல்லைகளைக் கடந்து நடனத்தின் பன்முகத்தன்மையை வெளிப்படுத்துவது, மற்றும் இளைய தலைமுறையினரிடையே நடனத்தின் மீதான ஆர்வத்தைத் தூண்டுவது ஆகும்.

நடனத்தின் முக்கியத்துவம்

நடனம் என்பது மனித உணர்வுகளையும், கலாசாரத்தையும், வரலாற்றையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு உலகளாவிய கலை வடிவம். இது உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மாவை ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு தனித்துவமான வெளிப்பாடு. நடனத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பின்வருமாறு புரிந்து கொள்ளலாம்:

கலாசார பரிமாற்றம்: நடனம், ஒரு சமூகத்தின் பாரம்பரியம், மரபுகள் மற்றும் வாழ்க்கை முறையை பிற கலாசாரங்களுக்கு எடுத்துச் செல்கிறது. உதாரணமாக, இந்தியாவின் பரதநாட்டியம் உலக அரங்கில் இந்தியக் கலாசாரத்தின் அடையாளமாக விளங்குகிறது.

உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியம்: நடனம், உடற்பயிற்சியாகவும், மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கும் ஒரு கருவியாகவும் செயல்படுகிறது. இது உடல் நெகிழ்வுத்தன்மை, ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் மன நலத்தை மேம்படுத்துகிறது. மேலும் இதயத்தின் ஆரோக்கியம், உடல் தசைகளை வலிமையாக்குதல், உடல் மூளை ஒருங்கிணைப்பை மேம்படுத்துதல் என்பவற்றுடன் மனச் சோர்வை இல்லாமல் செய்வதிலும் நடனம் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

உணர்ச்சி வெளிப்பாடு: நடனம், வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு மனித உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த உதவுகிறது. காதல், மகிழ்ச்சி, துக்கம், ஆன்மிகம் என அனைத்தையும் நடனம் மூலம் வெளிப்படுத்த முடியும்.

சமூக ஒருங்கிணைப்பு: நடனம், மக்களை ஒன்றிணைத்து, சமூக பிணைப்பை வலுப்படுத்துகிறது. உதாரணமாக, நாட்டுப்புற நடனங்கள் சமூக நிகழ்வுகளில் மக்களை ஒருங்கிணைக்கின்றன.

தமிழ் மற்றும் இந்திய நடன மரபுகள்

தமிழ்நாடு மற்றும் இந்தியாவின் நடன மரபுகள் உலகப் புகழ் பெற்றவை. இவை பாரம்பரிய, நாட்டுப்புற, மற்றும் நவீன நடன வடிவங்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன.

பாரம்பரிய நடனங்கள்

இந்தியாவில் சங்கீத நாடக அகாடமி எட்டு பாரம்பரிய நடனங்களை அங்கீகரித்துள்ளது. இவற்றில் தமிழ்நாட்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது பரதநாட்டியம் ஆகும்.

பரதநாட்டியம்: தமிழ்நாட்டின் தொன்மையான நடன வடிவமான இது, நாட்டிய சாஸ்திரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது ஆன்மிகம், கதைசொல்லல், மற்றும் உணர்ச்சி வெளிப்பாட்டை இணைக்கிறது. சிவபெருமானின் நடராஜர் வடிவம், பரதநாட்டியத்தின் தெய்வீகத் தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

கதக், கதகலி, மணிப்புரி, ஒடிசி, குச்சிப்புடி, மோகினியாட்டம், சத்ரியா: இவை இந்தியாவின் மற்ற பாரம்பரிய நடனங்கள், ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான பாணி மற்றும் கலாசார பின்னணியைக் கொண்டவை.

நாட்டுப்புற நடனங்கள்

தமிழ்நாட்டில் நாட்டுப்புற நடனங்கள் மக்களின் வாழ்க்கை முறையையும், விழாக்களையும் பிரதிபலிக்கின்றன.

கரகாட்டம்: கரகம் எனும் பித்தளைப் பானையைத் தலையில் சமநிலைப்படுத்தி ஆடப்படும் இந்த நடனம், தமிழக கிராமங்களில் பிரபலம்.

கும்மியாட்டம்: பெண்கள் குழுவாக வட்டமிட்டு ஆடும் இந்த நடனம், மகிழ்ச்சியையும் சமூக ஒற்றுமையையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

கோலாட்டம்: மரக்குச்சிகளைப் பயன்படுத்தி, இசைக்கேற்ப ஆடப்படும் இந்த நடனம், ஒருங்கிணைப்பையும் கலைத்திறனையும் காட்டுகிறது.

ஒயிலாட்டம்: ஆண்கள் ஆடும் இந்த நடனம், தமிழகத்தின் பாரம்பரிய இசை மற்றும் உடை அலங்காரங்களுடன் திகழ்கிறது.

நவீன நடனங்கள்

இந்தியாவில், குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில், பாலிவுட் நடனம் மற்றும் மேற்கத்திய நவீன நடன வடிவங்கள் இளைஞர்களிடையே பிரபலமாக உள்ளன. இவை பாரம்பரிய மற்றும் மேற்கத்திய கூறுகளை இணைத்து, சோதனை முயற்சிகளாக வளர்ந்து வருகின்றன.

தமிழ் நடன வரலாறு: ஒரு பார்வை

தமிழ் நடன மரபு, தொன்மையான இலக்கியங்களிலும், கோயில் சிற்பங்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சங்க இலக்கியங்களில், “உண்டாட்டு” மற்றும் “வெறியாட்டு” போன்ற நடனங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் “நடன மங்கை” சிற்பம் (கிமு 2300-1750), நடனத்தின் தொன்மையான தோற்றத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

தமிழ்நாட்டில், கோயில்களில் நடனம் ஒரு தெய்வீக அர்ப்பணிப்பாகக் கருதப்பட்டது. தேவதாசி மரபு, பரதநாட்டியத்தின் வளர்ச்சிக்கு முக்கிய பங்காற்றியது. இருப்பினும், காலனித்துவ காலத்தில் இந்த மரபு அடக்கப்பட்டது. பின்னர், 20ஆம் நூற்றாண்டில், ருக்மணி தேவி அருண்டேல் போன்றவர்களால் பரதநாட்டியம் மறுமலர்ச்சி பெற்றது.

மொத்தத்தில் இந்தப் பன்னாட்டு நடன நாள், நடனத்தின் உலகளாவிய மொழியைப் போற்றுவதற்கு ஒரு தனித்துவமான வாய்ப்பை வழங்குகிறது. தமிழ்நாட்டின் பரதநாட்டியம் முதல் உலகின் பல்வேறு நடன வடிவங்கள் வரை, இந்த நாள் கலாசாரங்களை இணைக்கிறது மற்றும் மனித உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்நாளில், நாம் அனைவரும் நடனத்தின் மகிழ்ச்சியை அனுபவித்து, அதன் கலாசார மற்றும் ஆன்மிக முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நடனம், மனிதகுலத்தின் பொதுவான பாரம்பரியமாக, என்றும் நம்மை ஒருங்கிணைத்து, உயர்த்திக் கொண்டிருக்கும்.

தனுஜா