ரயில்வேயின் ‘வெயிட்டிங் லிஸ்ட்’ சாபக்கேடு: நிமிடத்திற்கு 64 பயணிகள் தவிக்கும் அவலம்!

இந்தியாவின் உயிர்நாடியாகக் கருதப்படும் ரயில்வே துறை, தற்போது ஒரு மிகப்பெரிய சவாலைச் சந்தித்து வருகிறது. நவீன ரயில்கள், அதிவேகப் பாதைகள் என ஒருபுறம் வளர்ச்சி தெரிந்தாலும், மறுபுறம் சாமானிய மக்களின் பயணக் கனவுகள் ‘காத்திருப்போர் பட்டியலில்’ (Waitlist) கரைந்து போகின்றன. தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் (RTI) கீழ் சந்திரசேகர் கவுர் என்பவர் பெற்ற சமீபத்திய தரவுகள், இந்திய ரயில்வேயில் நிலவும் நெருக்கடியைப் புள்ளிவிவரங்களுடன் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளன.

அதிர்ச்சி தரும் புள்ளிவிவரங்கள் (2025-26)

கடந்த நிதியாண்டில் மட்டும் இந்திய ரயில்வேயின் டிக்கெட் முன்பதிவு முறையில் நிலவும் நெருக்கடி முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவை எட்டியுள்ளது.

• ஆண்டு பாதிப்பு: கடந்த 2025-26 நிதியாண்டில் மட்டும் சுமார் 3.39 கோடி பயணிகளின் டிக்கெட்டுகள் உறுதி செய்யப்படாததால் (Waitlist confirm ஆகாததால்) தானாகவே ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன.

• நேர ரீதியான கணக்கீடு:

  • ஒவ்வொரு வினாடிக்கும்: ஒருவர்.

  • நிமிடத்திற்கு: 64 பயணிகள்.

  • மணிநேரத்திற்கு: 3,870 பயணிகள்.

  • ஒரு நாளைக்கு: 92,877 பயணிகள்.

இந்த எண்கள் வெறும் தரவுகள் மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு எண்ணின் பின்னாலும் ஒரு தனிமனிதனின் ஏமாற்றம், ஒரு குடும்பத்தின் சிதைந்த பயணம் மற்றும் அவசரத் தேவைகளுக்கான முட்டுக்கட்டை ஒளிந்திருக்கிறது.

வகுப்பு வாரியான பாதிப்புகள்: சாமானியர்களுக்கே அதிக அடி!

ரயில்வேயின் சொகுசு வசதிகளை விட, சாமானிய மக்கள் அதிகம் பயன்படுத்தும் வகுப்புகளிலேயே பாதிப்பு மிக அதிகமாக உள்ளது.

1. ஸ்லீப்பர் கிளாஸ் (Sleeper Class): இதில் மட்டும் சுமார் 1.68 கோடி பயணிகள் பயணம் செய்ய முடியாமல் தவித்துள்ளனர். ஏழை மற்றும் நடுத்தர மக்களின் முதன்மைத் தேர்வாக இருக்கும் இந்த வகுப்பில் நிலவும் தட்டுப்பாடு கவலையளிக்கிறது.

2. 3-ஏசி (3AC): நடுத்தர வர்க்கத்தினர் அதிகம் பயணிக்கும் இந்த வகுப்பில் சுமார் 74.55 லட்சம் பயணிகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

ஆண்டுதோறும் உயரும் அவலம்: ஒரு ஒப்பீடு

காத்திருப்போர் பட்டியலில் சிக்கித் தவிக்கும் பயணிகளின் எண்ணிக்கை கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அசுர வேகத்தில் உயர்ந்துள்ளது:

உணர்த்துவது ஒன்றே ஒன்றுதான்: பயணிகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் தேவைக்கேற்ப ரயில்வே தனது உட்கட்டமைப்பையோ அல்லது கூடுதல் ரயில்களையோ அதிகரிக்கவில்லை.

சமூக மற்றும் பொருளாதார தாக்கம்

டிக்கெட் உறுதி செய்யப்படாததால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் வெறும் பண இழப்போடு முடிந்துவிடுவதில்லை:

• கல்வி: மாணவர்கள் சரியான நேரத்திற்குப் போட்டித் தேர்வுகளுக்குச் செல்ல முடியாமல் வாய்ப்புகளை இழக்கின்றனர்.

• மருத்துவம்: தலைநகரங்களில் உள்ள பெரிய மருத்துவமனைகளுக்குச் சிகிச்சைக்காகச் செல்ல வேண்டிய நோயாளிகள் மற்றும் அவர்களின் உறவினர்கள் கடும் அவதிக்குள்ளாகின்றனர்.

• பொருளாதாரம்: அவசரப் பணிகளுக்கும், வேலை நிமித்தமாகவும் செல்ல வேண்டியவர்கள் அதிகக் கட்டணம் செலுத்தி தனியார் பேருந்துகளையோ அல்லது விமானங்களையோ நாட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகின்றனர்.

தீர்வு என்ன? கோரிக்கைகள் முன்வைப்பு

மத்திய அரசு வந்தே பாரத் (Vande Bharat) மற்றும் ரயில் நிலையங்களை நவீன்மயமாக்கும் (Amrit Bharat Station Scheme) திட்டங்களில் காட்டும் அதே ஆர்வத்தைச் சாமானிய மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளிலும் காட்ட வேண்டும் என்பதே பொதுமக்களின் கோரிக்கையாக உள்ளது.

• கூடுதல் ரயில்கள்: மக்கள் அதிகம் பயணிக்கும் வழித்தடங்களில் கூடுதல் ரயில்களை இயக்க வேண்டும்.

• பெட்டிகள் அதிகரிப்பு: தற்போதுள்ள ரயில்களில் ஸ்லீப்பர் மற்றும் பொதுப் பெட்டிகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்காமல் பராமரிக்க வேண்டும்.

• சிறப்பு ரயில்கள்: பண்டிகைக் காலங்களில் மட்டுமின்றி, கோடை மற்றும் விடுமுறை காலங்களில் முன்கூட்டியே திட்டமிட்டு கூடுதல் சிறப்பு ரயில்களை அறிவிக்க வேண்டும்.

மொத்தத்தில் டிஜிட்டல் இந்தியா மற்றும் அதிவேக ரயில் யுகத்தில் நாம் பயணித்துக் கொண்டிருந்தாலும், ஒரு சாதாரணக் குடிமகன் தனது சொந்த ஊருக்குச் செல்ல ஒரு பெர்த் (Berth) கிடைக்காமல் தவிப்பது நாட்டின் போக்குவரத்துத் துறையில் உள்ள பெரிய ஓட்டையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ‘அனைவருக்கும் பயணம்’ என்பது வெறும் முழக்கமாக இல்லாமல், நிதர்சனமாக மாற வேண்டிய தருணம் இது.