வாசிக்க மறக்கும் மனிதர்கள்:எழுத்துப் பெருக்கமும் சிந்தனையின் வீழ்ச்சியும்!

நவீன தொழில்நுட்ப அலையில் மனித குலம் வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில், மனித சிந்தனை மரபில் மிகப்பெரியதொரு மாற்றம் அமைதியாக நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அச்சு ஊடகங்களின் வருகைக்குப் பிறகு உலகம் தழுவிய அளவில் வளர்ந்த ஆழ்ந்த வாசிப்புப் பழக்கம் இன்று படிப்படியாகத் தன் செல்வாக்கை இழந்து வருகிறது. நீண்ட கட்டுரைகளையோ அல்லது தடிமனான புத்தகங்களையோ அமைதியாக அமர்ந்து வாசித்து உள்வாங்கும் பழக்கம் குறைந்த நிலையை நோக்கிய சமூகம் உருவாவதை ‘எழுத்தறிவுக்குப் பிந்தைய சமூகம்’ (Post-Literate Society) என்று சிந்தனையாளர்கள் வரையறுக்கிறார்கள். இது எழுத்து முழுமையாக அழிந்துபோகும் நிலையைக் குறிக்கவில்லை, மாறாக மனிதக் கலாச்சாரத்தில் ஆழ்ந்த வாசிப்பு கொண்டிருந்த மையப் புள்ளியை இழப்பதையே சுட்டிக்காட்டுகிறது.

எழுத்துக்களின் பெருக்கமும் வாசிப்பின் வீழ்ச்சியும்: ஒரு முரண்பாடு

இன்றைய காலகட்டத்தில் எழுத்து வடிவிலான தகவல்களுக்குப் பஞ்சமே இல்லை. சமூக வலைத்தளங்கள், குறுஞ்செய்திகள், செய்திக் குறிப்புகள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புகள் உருவாக்கும் உரை வடிவங்கள் என தினசரி கோடிக்கணக்கான வார்த்தைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், இங்குள்ள முரண்பாடு என்னவென்றால், எழுத்தின் அளவு அதிகரித்துள்ள அளவுக்கு, அந்த எழுத்துக்களை ஆழ்ந்து வாசித்து சிந்தனை செய்யும் திறன் குறைந்துவிட்டது.

முந்தைய காலங்களில் வாசிப்பு என்பது வெறும் தகவல்களைச் சேகரிக்கும் கருவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு மனிதனை தொடர்ச்சியான சிந்தனைக்கும், கவனம் செலுத்துவதற்கும், சிக்கலான கருத்துகளை வரிசைக்கிரமமாகப் புரிந்து கொள்வதற்கும் பழக்கியது. ஆனால் இன்றைய டிஜிட்டல் ஊடக சூழலில், தகவல்கள் அனைத்தும் குறுகிய வாக்கியங்களாகவும், படங்களாகவும், காட்சி வடிவங்களாகவும் மாற்றப்பட்டு வழங்கப்படுகின்றன. இதனால் வாசிப்பு என்பது ஆழமான புரிதலுக்குப் பதிலாக, மேலோட்டமான தகவல் நுகர்வாக மாறியுள்ளது.

செயற்கை நுண்ணறிவின் வருகையும் சிந்தனைச் சுமையைக் குறைத்தலும்

செயற்கை நுண்ணறிவுத் தொழில்நுட்பத்தின் (AI) அசுர வளர்ச்சி இந்த நிலையை மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. சிக்கலான பெரிய நூல்களையும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் சில நொடிகளில் சுருக்கித் தருவதற்கும், அவற்றின் சாராம்சத்தை விளக்குவதற்கும் எஐ கருவிகள் வந்துவிட்டன. இதனால் மனித மூளை மேற்கொள்ள வேண்டிய ‘அறிவு சார்ந்த உழைப்பு’ அல்லது ‘சிந்தனை சிரமம்’ (Intellectual Friction) பெருமளவில் குறைக்கப்படுகிறது.

ஒரு தகவலைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து, அதை வாசித்து, அதில் உள்ள நுட்பமான முரண்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் சவாலை இயந்திரங்களிடம் ஒப்படைக்கும்போது, மனிதனின் சுய சிந்தனை மற்றும் சுய பகுப்பாய்வு திறன் பலவீனமடைகிறது. கேள்விகள் உருவாகும் முன்பே பதில்கள் சுலபமாகக் கிடைத்துவிடுவதால், நிச்சயமற்ற சூழலில் பொறுமையுடன் சிந்தித்து விடை காணும் ஆற்றல் சமூக அளவில் மங்கி வருகிறது.

எழுத்தறிவுக்குப் பிந்தைய சமூகத்தின் முக்கியப் பண்புகள்

இந்த மாற்றம் வெறும் வாசிப்புப் பழக்கத்தோடு மட்டும் நின்றுவிடாமல், மனித நடத்தையிலும் உலகத்தைப் பார்க்கும் பார்வையிலும் பெரிய மாற்றங்களைக் கொண்டுவருகிறது.

1. கவனம் செலுத்தும் நேரத்தின் குறைவு (Shrinking Attention Span): நீண்ட நேரத்திற்கு ஒரு விஷயத்தில் மட்டுமே கவனத்தைக் குவித்து வாசிக்கும் திறன் குறைந்து, குறுகிய மற்றும் விரைவான காட்சி அமைப்புகளையே மூளை விரும்பத் தொடங்குகிறது.

2. உணர்ச்சிப்பூர்வமான எதிர்வினைகள் (Emotive vs Logical Engagement): நீண்ட வாசிப்பு என்பது தர்க்கரீதியான சிந்தனையை வளர்க்கிறது. ஆனால் காட்சி ஊடகங்களும் குறுகிய தகவல்களும் உடனடி உணர்ச்சிப் பெருக்கைத் தூண்டுவதற்கே முன்னுரிமை அளிக்கின்றன.

3. ஆழமான புரிதலுக்குப் பதில் வேகமான முடிவுகள்: சிக்கலான அமைப்புகளைப் புரிந்து கொள்ளும் பொறுமை குறைந்து, மேலோட்டமான சுருக்கங்களைக் கொண்டு விரைவாக முடிவெடுக்கும் போக்கு அதிகரிக்கிறது.

ஜனநாயகமும் கலாச்சாரமும் எதிர்கொள்ளும் அபாயங்கள்

அச்சுப் புரட்சியும் பரவலான வாசிப்புப் பழக்கமும்தான் நவீன ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள் மற்றும் அறிவியல் வளர்ச்சிக்கு மிகப்பெரிய அடித்தளமாக அமைந்தன. ஒரு சமூகத்தின் குடிமக்கள் நீளமான கருத்துக்களை வாசித்து, அவற்றில் உள்ள உண்மைத் தன்மையை ஆராயும் திறன் பெற்றிருக்கும்போது மட்டுமே ஜனநாயகம் ஆரோக்கியமாக இயங்க முடியும்.

வாசிப்புத் திறன் வீழ்ச்சியடையும் போது, மக்கள் எளிதில் உணர்ச்சிவயப்படக்கூடிய பிரச்சாரங்களுக்கும், தவறான தகவல்களுக்கும் பலியாகும் சூழல் உருவாகிறது. தகவல்களின் பெருக்கத்திற்கு இடையே உண்மையான ஆழமான அறிவை அடையாளம் காண்பது கடினமாகிறது. அத்துடன் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்டு வந்த காவியங்கள், இலக்கியங்கள் மற்றும் வரலாற்று ஆய்வுகள் ஆகியவற்றின் மீதான மனிதகுலத்தின் நேரடித் தொடர்பும் அறுபடும் அபாயம் நிலவுகிறது.

சமநிலையை நோக்கி: எதிர்காலத்திற்கான சவால்கள்

எழுத்தறிவுக்குப் பிந்தைய சமூகம் என்பது மனித குலத்தின் அழிவைக் குறிக்கவில்லை; மாறாக தொடர்பு முறைகளின் பரிணாம வளர்ச்சியையே காட்டுகிறது. ஒலி, ஒளி, படம் மற்றும் டிஜிட்டல் வடிவங்கள் மனிதனின் தகவல் பரிமாற்றத்தைப் புதிய உயரத்திற்கு எடுத்துச் சென்றுள்ளன என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

இருப்பினும், இந்த தொழில்நுட்ப வேகத்திற்கு இடையே, மனித மூளையின் ஆழமான சிந்தனைத் திறனைப் பாதுகாக்கும் வாசிப்புப் பழக்கத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்வது அவசியமாகும். புதிய டிஜிட்டல் வடிவங்களை ஏற்றுக் கொள்ளும் அதே வேளையில், நிதானமான வாசிப்பு மற்றும் சுய சிந்தனைக்கான இடத்தைச் சமூகத்தில் தக்க வைப்பதே மனித அறிவின் தரத்தை உயர்த்த உதவும்.

தமிழ் செல்வி