ஜெர்மனியின் தேசிய எலிபிடிப்பவர்கள் நாள் – ஹேமலின் குழலூதுவோனின் மர்மக் கதை!

இன்றைய நாள், அதாவது ஜூலை 22, ஜெர்மனியில் ஒரு சுவாரஸ்யமான மற்றும் சற்று மர்மமான கதையுடன் தொடர்புடைய ஒரு நிகழ்வைக் குறிக்கிறது: தேசிய எலிபிடிப்பவர்கள் நாள் (National Rat-Catcher’s Day). நாம் பலர் பள்ளிக்காலத்தில் படித்த ஹேமலின் குழலூதுவோன் (Pied Piper of Hamelin) கதையின் பின்னணியில் தான் இந்த நாள் கொண்டாடப்படுகிறது.

ஹேமலின் குழலூதுவோன் கதை: ஒரு பார்வை

ஜெர்மனியில் உள்ள ஹேமலின் என்ற சிறிய நகரத்தில், ஒரு காலத்தில் எலித்தொல்லை தாங்க முடியாத அளவுக்கு இருந்தது. நகர மக்கள் தங்களது பயிர்கள், உணவுப் பொருட்கள் மற்றும் உடைமைகள் எலிகளால் நாசமடைவதைக் கண்டு பெரும் அவதிப்பட்டனர். எலிகளை விரட்ட வழிதேடி அலைந்தபோது, ஒரு விசித்திரமான குழலூதுவோன் நகரத்திற்கு வந்தான். அவன், தனது மாயக் குழலிசையால் எலிகளை விரட்டுவதாகக் கூறினான். நகர மேயர், எலிகள் தொல்லையிலிருந்து விடுதலை பெற ஆயிரம் கில்டர்கள் (அக்கால நாணயம்) தருவதாக ஒப்புக்கொண்டார்.

குழலூதுவோன் தனது குழலை இசைக்கத் தொடங்கினான். ஆச்சரியப்படும் வகையில், நகரத்தில் இருந்த அனைத்து எலிகளும் அவன் இசைக்குக் கட்டுப்பட்டு, அவன் பின்னாலேயே சென்றன. அவன் எலிகளை வேசர் ஆற்றுக்கு அழைத்துச் சென்று, அவையனைத்தையும் நீரில் மூழ்கடித்துக் கொன்றான். நகரம் எலித்தொல்லையிலிருந்து விடுபட்டது.

ஏமாற்றப்பட்ட குழலூதுவோன்

எலிகளை விரட்டிய பிறகு, குழலூதுவோன் தனது ஆயிரம் கில்டர்களைக் கேட்க, மேயர் தனது வாக்குறுதியிலிருந்து மாறினார். “இவ்வளவு எளிய வேலைக்கு அவ்வளவு பெரிய தொகையா?” என்று எண்ணிய மேயர், வெறும் 50 கில்டர்கள் மட்டுமே தர முன்வந்தார். இதை ஏற்க மறுத்த குழலூதுவோனை மேயர் அவமானப்படுத்தி விரட்டினார்.

குழந்தைகள் காணாமல் போன மர்மம்

மேயரால் அவமானப்படுத்தப்பட்ட குழலூதுவோன், அதற்குப் பழிவாங்கும் நோக்கத்துடன் ஒரு சில நாட்கள் கழித்து மீண்டும் ஹேமலின் நகரத்திற்கு வந்தான். அது புனிதர்கள் ஜான் மற்றும் பால் நாள் அன்று, பெரியவர்கள் அனைவரும் தேவாலயத்தில் இருந்த நேரம். குழலூதுவோன் மீண்டும் தனது குழலை இசைத்தான். இந்த முறை, எலிகளுக்குப் பதிலாக, நகரத்தின் குழந்தைகள் அவனது இசைக்கு வசப்பட்டு, அவன் பின்னாலேயே செல்லத் தொடங்கின. குழலூதுவோன் குழந்தைகளை ஒரு குகைக்குள் அழைத்துச் சென்றதாகவும், அதன் பின்னர் அவர்களையும் குழலூதுவோனையும் யாரும் பார்க்கவேயில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது.

இந்த நிகழ்வில், கண்பார்வையற்ற, காது கேளாத, அல்லது மெதுவாகச் செயல்படும் பாதிப்புகள் கொண்ட மூன்று குழந்தைகள் மட்டும் அவனுடன் செல்லாமல் இருந்ததாகவும், அவர்கள் நடந்ததைச் சொன்னதாகவும் கதை சொல்கிறது. ஹேமலின் தேவாலயத்தின் ஒரு வண்ணக் கண்ணாடியில், “நமது குழந்தைகளை இழந்து 200 ஆண்டுகளாகிவிட்டன, இனியொருமுறை அப்படி இழந்துவிடக்கூடாது” என்று பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது, இது இந்தக் கதையின் தாக்கத்தை உணர்த்துகிறது.

கதையின் உண்மையும் பல்வேறு விளக்கங்களும்

ராபர்ட் ப்ரவுனிங்கின் கவிதை இந்தக் குழந்தைகளை இழந்த தேதியாக ஜூலை 22 ஐக் குறிப்பிட்டாலும், ப்ரதர்ஸ் க்ரிம் என்ற புகழ்பெற்ற ஜெர்மன் கதை எழுத்தாளர்களால் 1284 ஜூன் 26 அன்று இந்த நிகழ்வு நடந்ததாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதனால், சில பகுதிகளில் ஜூன் 26 அன்றும் இந்த நாள் கடைபிடிக்கப்படுகிறது.

இந்தக் கதை வெறும் புனைவு மட்டுமல்ல, இதன் பின்னணியில் வரலாற்று உண்மைகள் இருக்கலாம் என்றும் நம்பப்படுகிறது. அக்காலத்தில் ஏற்பட்ட பிளேக் நோய் போன்ற ஒரு கொள்ளை நோயில் குழந்தைகள் பெருமளவில் இறந்ததை, இந்தக் கதை அடையாளப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்திருக்கலாம் என்று ஒரு ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. எலிகள் பிளேக் நோயைப் பரப்பும் என்பதால், “எலிபிடிப்பவன்” என்ற உருவகம், நோயைக் கட்டுப்படுத்த வந்த ஒருவரைக் குறிக்கலாம் என்றும், குழந்தைகள் காணாமல் போனது நோயால் இறந்ததைக் குறிக்கலாம் என்றும் நம்பப்படுகிறது.

எது எப்படி இருந்தாலும், ஹேமலின் குழலூதுவோன் கதை, ஒரு எச்சரிக்கை மணி போல, வாக்குறுதிகளை மீறுவதன் விளைவுகளையும், சமூகத்தின் மிகச் சிறிய உறுப்பினர்கள் மீதான அக்கறையையும் இன்றும் நினைவூட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது. மேலும், இது ஒரு நூற்றாண்டு கடந்த மர்மத்தையும், மனித இயல்பின் சிக்கலான பக்கங்களையும் ஆராயத் தூண்டுகிறது.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்