‘த.வெ.க’வின் கள பலவீனமும், தலைமை இல்லாத சோகமும்!

கரூரில் கடந்த செப்டம்பர் 27 அன்று நடந்த துயரமான கூட்ட நெரிசல் விபத்து, தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் (த.வெ.க) அரசியல் பயணத்தில் ஒரு நீண்ட, இருண்ட வாரத்தை உருவாக்கியுள்ளது. தமிழக அரசியலில், “ஓர் வாரம் என்பது மிக நீண்ட காலம்” என்பதை த.வெ.க.வும் அதன் தொண்டர்களும் தற்போது வலிநிறைந்த பாடமாக உணர்ந்துள்ளனர். இந்த விபத்து, ஒரு புதிய அரசியல் கட்சியின் அடிப்படை கட்டமைப்பு பலவீனத்தை, குறிப்பாக நெருக்கடி நேரத்தில் அதன் செயல் திறமின்மையை, அப்பட்டமாகக் காட்டுகிறது.

திசை தெரியாத தொண்டர்படை: அச்சமும் குழப்பமும்

விபத்து நடந்து ஒரு வார காலம் கடந்தும், த.வெ.க.வின் செயல்பாடுகள் ஸ்தம்பித்துப் போயுள்ளன. துயரத்தின் பிடியில் சிக்கிய குடும்பங்களைச் சந்திக்கப் போதிய கால அவகாசம் இருந்தும், பெரும்பான்மையான தொண்டர்கள், குறிப்பாக அடித்தளப் பணியாளர்கள், களத்தில் இறங்கத் தயங்குகின்றனர். இந்த தயக்கத்திற்குப் பின்னால் இருப்பது அச்சம்.

• தொண்டர்களின் அச்சம்: விபத்தில் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களின் எதிர்ப்பையும், தாக்குதலையும் எதிர்கொள்ள நேரிடுமோ என்ற பயம். சமூக ஊடகப் பதிவுகளுக்காகக் கைது செய்யப்படுவோம் என்ற அச்சுறுத்தல்.
• தொடர்பின்மை (Incommunicado): மாவட்ட நிர்வாகிகள் பலர் தங்களின் அலைபேசிகளை அணைத்துவிட்டு, எந்தத் தொடர்புக்கும் சிக்காமல் தலைமறைவாகி விட்டனர். கட்சித் தலைமை அலுவலகங்கள், ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மக்களுக்கு முட்டை, பால் வழங்கும் வழக்கமான பணியைக் கூடச் செய்யாமல் மூடப்படும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

“பாதிக்கப்பட்டவர்களைச் சந்திக்கத் தலைமையிடம் இருந்து தெளிவான வழிகாட்டுதல் இல்லை. தானாகச் சென்றாலும், அடிவாங்குவோமோ என்ற அச்சத்தால் தொண்டர்கள் வர மறுக்கின்றனர்,” என மாவட்ட நிர்வாகிகள் புலம்புவது, த.வெ.க.வின் மையச் சிக்கலைக் காட்டுகிறது.

தலைமையின் நிசப்தம்: இழந்த வாய்ப்பு

இந்த நெருக்கடி, கட்சியின் தலைமைப் பண்பு குறித்து கடுமையான கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. பெரும்பாலான தொண்டர்கள், கட்சித் தலைவர் ஜோசப் விஜய் விபத்து நடந்த இடத்திற்கே வராமல் போனதாலோ அல்லது கரூரில் தங்காமல் உடனே கிளம்பிச் சென்றதாலோ பெரும் ஏமாற்றம் அடைந்துள்ளனர்.

அடையாளம் வெளியிட விரும்பாத ஒரு தொண்டர் வேதனையுடன் கூறுவது போல, “விஜய் குறைந்தபட்சம் மறுநாளாவது ஒரு தொலைபேசி அழைப்பை மேற்கொண்டு இரங்கல் தெரிவித்திருந்தால், நிலைமை தணிந்திருக்கும். எங்கள் நிர்வாகிகள் குடும்பங்களைச் சந்திக்க ஒரு சாதகமான சூழலை அவர் உருவாக்கியிருக்கலாம்.”

ஒரு மக்கள் இயக்கத்தின் மிக முக்கியமான முதலீடு, அதன் மனிதநேயம் மற்றும் உடனடிப் பதில் நடவடிக்கை (Empathy and Immediate Response) ஆகும். ஒரு துயரச் சம்பவத்தின்போது, மக்கள் தங்கள் தலைவன் அருகில் நிற்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது இயல்பு. த.வெ.க தலைமை அந்த முக்கியமான மனிதநேயத் தொடர்பை நிறுவுவதில் படுதோல்வி அடைந்திருப்பது, அரசியல் களத்தில் அதன் அடித்தளத்தை ஆட்டம் காணச் செய்துள்ளது.

கட்டமைப்பு இல்லாத கட்சி: ஒரு அரசியல் வர்ணனை

அரசியல் விமர்சகர்கள் பலர் சுட்டிக் காட்டுவது போல, த.வெ.க.வின் மையப் பிரச்சினை, அது பழமையான அரசியல் கட்சிகளுக்குரிய கட்டமைப்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறையை கொண்டிருக்கவில்லை என்பதே. எம்.ஜி.ஆர். மன்றம், சிவாஜி மன்றம் போன்ற ரசிகர் மன்றங்கள் அரசியல் கட்சிகளாக மாறியபோது, அது படிப்படியான பயிற்சி செயல்முறையாக இருந்தது. ஆனால், த.வெ.க.வில் ஒரு ரசிகர் உடனடியாகத் தொண்டராக மாற்றப்படுவதால், அவர்களுக்கு நெருக்கடிகளைக் கையாள்வதற்கான அரசியல் பயிற்சி இல்லை.

கரூரில் ஒரு சில நியமிக்கப்பட்ட செயலாளர்கள் மட்டுமே உள்ளனர். ஒரு விபத்து நடக்கும்போது,களப் பணியாளர்கள் (Foot Soldiers) இல்லாததால், இருக்கும் நிர்வாகிகள் அச்சத்தில் தங்கள் போன்களை அணைத்துவிட்டு மறைவது இயல்பாகி விட்டது. த.வெ.க.வின் இந்த நிலைமை, அதன் எதிர்காலத்திற்கு ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையாகும். ஒரு கட்சிக்கு நட்சத்திர பிம்பம் முக்கியம் தான்; ஆனால், நெருக்கடி காலத்தில் மக்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கவும், தொண்டர்களுக்குத் தலைமை தாங்கவும், அச்சமின்றி களத்தில் நிற்கவும் ஒரு வலுவான ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கட்சி அமைப்பு அவசியம். இல்லையெனில், மக்கள் மனதில் ஏற்படும் துயரச் சுவடுகளை அரசியல் ரீதியாகச் சமாளிக்க முடியாமல், அந்தக் கட்சி வெறும் ‘தலைவன் இல்லாத ரசிகர் கூட்டமாக’ மட்டுமே சுருங்கிப் போகும் அபாயம் உள்ளது.

நெருக்கடி என்பது கட்சிகளின் உண்மையான பலத்தை அளக்கும் அளவுகோல். இந்தச் சோதனையில் தி.வி.க. எழுந்து நிற்பதும், நிலைபெறுவதும் அதன் அடுத்தடுத்த நகர்வுகளில்தான் உள்ளது.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்