தமிழ்க் கல்வியின் காலை உடைத்து ஆட சொல்லும் ஸ்டாலின் அரசு!
முத்துவேல் கருணாநிதி ஸ்டாலின் தலைமையிலான தமிழ்நாட்டு அரசு ஒருபுறம் தமிழின் பெருமையைப் பறைசாற்றுகிறது; பள்ளி, கல்லூரிக் கல்வியில் தமிழுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் திட்டங்களை அறிவிக்கிறது; “தமிழ்த் தலைமைமொழி” திட்டம், “சண்டோரின் தமிழ்” நிகழ்ச்சிகள், உலகத் தமிழ் மாநாடுகள் என தமிழ் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதாகக் கூறுகிறது. அரசு ஆவணங்கள், மன்றங்கள், கல்விப் பரீட்சைகளில் தமிழுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்படுவதாகவும் பெருமை பேசுகிறது. ஆனால், மறுபுறம் 1 முதல் 12-ஆம் வகுப்பு வரையிலான தமிழ் பாடத்திட்டத்தில் 40 சதவீதம் குறைப்பு செய்யப்பட உள்ளதாக அறிவிப்பு வெளியாகி உள்ளது. 10, 11, 12-ஆம் வகுப்புகளுக்கான தமிழ் பாடநூல்கள் முறையே 238, 236, 228 பக்கங்களாக உள்ள நிலையில், இந்தக் குறைப்பு மாணவர்களுக்கு எளிதாகப் படிக்க உதவும் என பாடநூல் கழகம் வாதிடுகிறது. வரும் ஜூன் மாதம் முதல் புதிய, குறைக்கப்பட்ட பாடநூல்கள் வழங்கப்பட உள்ளனவாம். இது தமிழுக்கு எத்தகைய பேரிழப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதை அரசு உணரவில்லையா? இது மாணவர்களுக்கு உதவி செய்யுமா, அல்லது தமிழ் மொழியின் செம்மையையும், மாணவர்களின் அறிவுத்திறனையும் சிதைக்கும் அநீதியாக மாறுமா என்பது குறித்து சிந்திக்க வேண்டாமா?
மாணவர்கள் முழு பாடத்திட்டத்தைப் படிக்க சிரமப்படுவதாகக் கூறி, தமிழ் பாடங்களை மட்டும் 40 சதவீதம் வெட்டுவது என்ற முடிவை எடுக்க யாருக்கு அதிகாரம் கொடுத்தது? இதன் பின்னணியில் உள்ள ஆலோசகர்கள் யார் என்றே தெரியவில்லை. உதாரணமாக, தமிழ் பாடத்தில் ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட இயல்களைக் குறைப்பது என்பது மாணவர்களின் கல்வித் திறனுக்கு மட்டுமல்ல, தமிழ் மொழியின் பாரம்பரியம், செழுமை, ஆன்மாவுக்கு ஏற்படுத்தப்படும் பேரிடி. அதிலும், திருக்குறள் போன்ற உலகளாவிய படைப்புகளை வெட்டி, பதிலாக கருணாநிதியின் படைப்புகளைச் சொருகுவது மாபெரும் அநீதி அல்லவா? தமிழ் என்பது வெறும் பாடப்புத்தகம் அல்ல; அது ஒரு பண்பாடு, வரலாறு, தமிழரின் அடையாளம். இதை இப்படி வெட்டிச் சுருக்குவது, ஒரு உயிருள்ள உடலை கை, கால், மூக்கு என பிரித்து அறுப்பதற்கு ஒப்பான கொடுமை.
பாடத்திட்டத்தைக் குறைப்பதற்குப் பதிலாக, அதை எளிமையாக்க வழிகள் உள்ளன. ஆசிரியர்களுக்கு நவீன பயிற்சி அளிப்பது, கற்பித்தல் முறைகளை மாணவர்களுக்கு புரியும் வகையில் மேம்படுத்துவது, தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி கற்றலை சுவாரஸ்யமாக்குவது போன்ற தீர்வுகளை அரசு ஆராயலாம். ஆனால், அதை விடுத்து, 40 சதவீதம் பாடங்களை அறுத்தெறிவது அயோக்கியத்தனம் அல்லவா? இது மாணவர்களின் அறிவுத்திறனை மட்டுப்படுத்துவதோடு, தமிழின் ஆழமும் அகலமும் அடுத்த தலைமுறைக்கு எட்டாமல் தடுத்துவிடும். சங்ககாலக் கதைகள், புராணங்கள், திருக்குறள் என்பவை வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல; அவை தமிழின் ஊற்றுக்கண்கள், அதன் வரலாற்றின் சாட்சிகள். இவற்றை வெட்டுவது என்பது தமிழின் ஆன்மாவை அழிப்பதற்கு ஒப்பாகும்.
தமிழ்நாட்டின் கல்வி முறை மாணவர்களை சிந்திக்கவும், புரிந்து கொள்ளவும், தங்கள் மொழியைப் பேணவும் தூண்ட வேண்டும். ஆனால், இந்தக் குறைப்பு கல்வியின் அடிப்படை நோக்கத்தையே கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறது. ஒருபுறம் தமிழுக்கு முன்னுரிமை என பறைசாற்றிவிட்டு, மறுபுறம் அதன் பாடங்களை வெட்டுவது இரட்டை வேடம் அல்லவா? இதை அவசரகதியில் அமல்படுத்துவது மாபெரும் தவறு. பாடநூல் கழகமும், கல்வி அமைச்சகமும் இதற்கு ஆலோசனை வழங்குவோரைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, தமிழின் மீது பற்றும், கல்வியின் மீது புரிதலும் உள்ளவர்களை உள்ளடக்க வேண்டும். இல்லையெனில், இது தமிழுக்கும், தமிழ்நாட்டு மாணவர்களுக்கும் செய்யப்படும் மீளாத அநீதியாகிவிடும்.
தமிழைக் காக்கும் பொறுப்பு அரசுக்கு மட்டுமல்ல, நமக்கும் உள்ளது. கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி, தமிழை வளர்க்கவும், மாணவர்களை மேம்படுத்தவும் பாடுபட வேண்டுமே தவிர, அதன் சிறகுகளை வெட்டி, பறக்க முடியாத பறவையாக மாற்றிவிடக் கூடாது. இந்த முடிவை உடனடியாக மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்பதே தமிழ் உள்ளம் கொண்டோரின் ஒருமித்த குரல். தமிழ் தொடர்ந்து தலைநிமிர வேண்டுமெனில், அதன் கல்வியை வெட்டாமல், வளர்க்க வேண்டும்!
