தனுர் மாத மந்திரமும்… தப்பு அடிக்கும் அரசியலும்!

தமிழகத்தின் ஆன்மீக மற்றும் பண்பாட்டு வரலாற்றில் ‘மார்கழி’ என்பது வெறும் மாதம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு வாழ்வியல் ஒழுக்கம். தனுர் மாதம் என்று பஞ்சாங்கங்கள் போற்றும் இந்த அதிகாலைப் பொழுதுகள், இறைவனை நோக்கிய ஆன்மீகப் பயணத்திற்கானவை. ஆனால், சமீபகாலமாக ‘மக்களிசை’ என்ற பெயரில், மார்கழியின் அமைதியையும் அதன் தொன்மையான ஆன்மீகக் கட்டமைப்பையும் பறை அடித்துத் துவக்கி வைப்பது, நமது மரபின் மீது தொடுக்கப்படும் பண்பாட்டுத் தாக்குதலாகவே பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

மரபும் அதன் மகத்துவமும்

பூர்வீக பஞ்சாங்கத்தின்படி, மார்கழியில் ஒரு மரபுவழி வீடு அதிகாலை 4 மணிக்கே விழித்துக்கொள்கிறது. வீட்டு வாசலில் அரிசி மாவால் இடப்படும் கோலங்கள், அந்த விடியற்காலையின் புனிதத்தைப் பறைசாற்றுகின்றன. அந்த நேரத்தில் செவிகளில் தேனாகப் பாய வேண்டியது நாகஸ்வர இசையும், திருப்பாவை, திருவெம்பாவை, திருப்புகழ் போன்ற உன்னதமான வேதப் பாடல்களுமே ஆகும். காது மஃப்களும், கம்பளி சால்வைகளும் அணிந்த விசுவாசிகள், விடியற்காலை இருளில் மங்கலான வெளிச்சத்தில் கோயில் வளாகங்களை நோக்கி நடக்கும்போது, அங்கு நிலவும் ஒரு மாய மந்திரச் சூழலை (Mystic Aura) வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது. இந்த ஆன்மீக அமைதியே அந்த மாதத்தின் உயிர்நாடி.

பறை: அரசியலும் பிழைப்பும்

சங்க காலத்திலும், சோழ, பாண்டிய அரசர்கள் காலத்திலும் பறை இசைக்கப்பட்டது என்பது உண்மைதான். அரச அறிவிப்புகளை முரசு அறைந்து சொல்வது ஒரு மரபாக இருந்தது. பறை என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் அடையாளம் என்பதும், அது பிற்காலத்தில் இறுதி ஊர்வலங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டதும் சமூக மாற்றங்களின் ஒரு பகுதி. சமீபகாலமாக சினிமாத்துறையைச் சேர்ந்தவர்கள் தங்களின் பிழைப்புக்காகவும், தலித் ஓட்டரசியலை முன்னிறுத்தும் குழுக்கள் தங்களின் அடையாளத்திற்காகவும் பறையை மார்கழியுடன் இணைக்க முயல்வது அபத்தமானது.

சினிமா பிரபலங்கள் கலந்து கொள்வது அவர்களின் சுயநலம் சார்ந்த விஷயம். ஆனால், சென்னை சங்கமம் போன்ற நிகழ்ச்சிகளை முன்னின்று நடத்தும் கனிமொழி எம்.பி போன்ற பொறுப்பில் உள்ளவர்கள், இத்தகைய போக்குகளுக்குத் துணை போவது கண்டிக்கத்தக்கது. பறை என்பது ஒரு சமூகத்தின் விடுதலைக் கருவியாக முன்னிறுத்தப்படுவதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை; ஆனால், அதை மார்கழி மாதத்தின் ஆன்மீகச் சூழலுக்குள் வலுக்கட்டாயமாகத் திணிப்பது, ஆண்டாண்டு காலமாகத் தமிழர்கள் போற்றிப் பாதுகாக்கும் ‘மார்கழி மந்திரத்தை’ துவம்சம் செய்யும் செயலாகும்.

ஆன்மீகக் கதர்சிஸும் அரசியல் ஊடுருவலும்

மார்கழி என்பது ஒரு வகையான ஆன்மீகக் கதர்சிஸ் (Spiritual Catharsis). ஓதுவார்கள் காலை தரிசனத்திற்காக பக்தர்களை அழைக்கும் அந்த தெய்வீகக் குரலைத் தவிர்த்து, அங்கு சத்தமான பறை இசையைத் திணிப்பது விவேகமானதல்ல. தனுர் மாதத்தின் அதிகாலைப் பொழுதில் மக்கள் தேடுவது இறைவனின் அமைதியையும், மெல்லிசையான ஆன்மீகப் பாடல்களையும்தானே தவிர, ஆரவாரமான முழக்கங்களை அல்ல.

அரசியல் லாபங்களுக்காகவும், ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரின் வாக்குகளைக் குறிவைத்தும் மார்கழி மாதத்தின் ஆன்மீகத் தன்மையை நீர்த்துப்போகச் செய்ய அனுமதிக்கக் கூடாது. கலையும் இசையும் அவரவர் இடங்களில் மதிப்பிற்குரியவை. ஆனால், ஒன்றை அழித்து இன்னொன்றை நிலைநிறுத்த நினைப்பது ஆரோக்கியமான பண்பாடாகாது. மரபுகளை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; குறிப்பாக ஆன்மீகப் புனிதங்கள் அரசியல் விளையாட்டுகளுக்கு இரையாகக் கூடாது.

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்