‘உரிக்கக்கூடிய தட்டுகள்’: பிளாஸ்டிக் கழிவுகளுக்கு ஒரு புதுமையான தீர்வா?

இந்தியாவில் விழாக்கள், திருவிழாக்கள் மற்றும் தெருவோர உணவகங்களில் பிளாஸ்டிக் மற்றும் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் தட்டுகளின் பயன்பாடு மிகப்பெரிய சுற்றுச்சூழல் சவாலாக உள்ளது. ஆண்டுதோறும் கோடிக்கணக்கான டன் கழிவுகள் உருவாகி, அவை நீர்நிலைகளையும் நிலத்தையும் மாசுபடுத்துகின்றன. இச்சூழலில், “உரிக்கக்கூடிய தட்டுகள்” (Peelable plates) என்ற புதிய கண்டுபிடிப்பு ஒரு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

கேட்கும்போது இது ஆரம்பத்தில் சற்று விசித்திரமாகத் தோன்றலாம். ஒரு தட்டைத் தூக்கி எறிவதற்குப் பதிலாக, அதன் ஒரு அடுக்கை மட்டும் உரித்து எடுத்துவிட்டு மீண்டும் பயன்படுத்துவதா? ஆனால், இந்தியாவின் தற்போதைய கழிவுப் பிரச்சனையை உற்று நோக்கினால், இத்தகைய மாற்றங்கள் எவ்வளவு அவசியம் என்பது புரியும்.

இந்தியாவில் திருமணங்கள் முதல் சமுதாய விருந்துகள் வரை பயன்படுத்தப்படும் பெரும்பாலான தட்டுகள் மறுசுழற்சி செய்யப்படுவதில்லை; அவை நேரடியாக நிலப்பரப்புகளிலும் ஆறுகளிலும் சேர்கின்றன. எனவே, இது போன்ற கண்டுபிடிப்புகள் ‘முழுமையானதா’ என்று கேட்பதை விட, இது ‘முன்னேற்றத்திற்கான ஒரு படியா’ என்று பார்ப்பதே சரியானது.

இந்தத் திட்டம் இந்தியாவில் வெற்றியடைய மூன்று முக்கியக் காரணிகள் அவசியம்:

1. விலை மலிவு: இவை சந்தையில் கிடைக்கும் சாதாரண ஒருமுறை பயன்படுத்தும் தட்டுகளுடன் விலையில் போட்டியிட வேண்டும்.

2. பயன்பாட்டு எளிமை: பயன்படுத்துவதில் சிரமம் இருந்தால் மக்கள் பழக்கத்தை மாற்றிக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

3. மக்கும் தன்மை: இவை உண்மையிலேயே இயற்கையோடு மக்கிப் போவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

இந்தியாவின் கழிவுப் பிரச்சனைக்கு ஒரே ஒரு தயாரிப்பு மட்டும் தீர்வாகிவிட முடியாது. ஆனால், இத்தகைய கண்டுபிடிப்புகள் நமது ‘பழக்கத்தை’ கேள்வி கேட்க வைக்கின்றன. இந்தியாவில் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு என்பது வெறும் கொள்கையாக மட்டும் இருந்தால் போதாது; அது நடைமுறைக்கு ஏற்றதாகவும், கலாச்சாரத்தோடு ஒத்துப்போவதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

 மொத்தத்தில் இன்று இவை ஒரு பரிசோதனையாகத் தோன்றலாம். ஆனால், நாம் இன்று சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தும் பல வசதிகள் ஒரு காலத்தில் பரிசோதனையாகத் தொடங்கியவைதான். உண்மையான சவால் அந்தத் தட்டில் இல்லை; நமது ‘வசதி’ குறித்த சிந்தனையை நாம் மாற்றத் தயாராக இருக்கிறோமா என்பதில்தான் உள்ளது.

ஈஸ்வர் பிரசாத்