ஈ.வெ.ரா.பெரியார் – மணியம்மையார் திருமணம் நடைபெற்ற தினமின்று!

ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஜூலை 9 ஆம் தேதி, திராவிடர் இயக்கத்தின் தந்தை எனப் போற்றப்படும் பெரியார் ஈ.வெ.ரா. அவர்களுக்கும், மணியம்மையார் அவர்களுக்கும் இடையே நடைபெற்ற திருமணம் நினைவுகூரப்படுகிறது. 1949 ஆம் ஆண்டு இதே நாளில் நடைபெற்ற இந்த நிகழ்வு, பெரியாரின் தனிப்பட்ட வாழ்வில் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்ததுடன், திராவிடர் கழகத்தின் எதிர்காலத்திற்கும், பெரியாரின் கொள்கைகளை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கும் ஒரு முக்கியப் படியாகவும் அமைந்தது.

திருமணப் பின்னணி

பெரியார், தனது முதல் மனைவி நாகம்மையார் மறைவுக்குப் பின்னர், சமூக சீர்திருத்தப் பணிகளிலும், திராவிடர் இயக்கத்தை வழிநடத்துவதிலும் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தார். இந்த காலகட்டத்தில், மணியம்மையார் பெரியாரின் எழுத்துக்களையும், பேச்சுகளையும் அச்சிட்டுப் பரப்புவதிலும், அவரது பணிகளில் உதவியாளராகவும், தனிச் செயலராகவும் செயல்பட்டு வந்தார்.

பெரியாரின் வயது முதிர்வு மற்றும் அவரது மறைவுக்குப் பின்னர் திராவிடர் கழகத்தின் எதிர்காலம் குறித்த கவலைகள் எழுந்தன. பெரியாரின் சொத்துக்களையும், திராவிடர் கழகத்தின் நிறுவனங்களையும் பாதுகாக்க ஒரு சட்டப்பூர்வமான வாரிசு தேவை என்ற கருத்தும் எழுந்தது. இந்தச் சூழலில்தான், பெரியார் மணியம்மையாரைத் திருமணம் செய்துகொள்ள முடிவு செய்தார்.

திருமணத்தின் நோக்கம் மற்றும் விமர்சனங்கள்

இந்தத் திருமணம் ஒரு சில சர்ச்சைகளையும், விமர்சனங்களையும் எதிர்கொண்டது. பெரியாரின் வயது (அப்போது 70 வயதுக்கும் மேல்), மணியம்மையாரின் வயது (அப்போது  30 வயதுக்கும் குறைவு) ஆகியவை இந்த விமர்சனங்களுக்கு முக்கியக் காரணங்களாக அமைந்தன. பெரியாரின் இந்த முடிவை எதிர்த்து அண்ணாதுரை தலைமையிலான ஒரு பிரிவினர் திராவிடர் கழகத்திலிருந்து விலகி திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (தி.மு.க.) என்ற தனி அமைப்பைத் தொடங்கினர்.

எனினும், பெரியாரும், அவரது ஆதரவாளர்களும் இந்தத் திருமணத்தை ஒரு தனிப்பட்ட பந்தமாகப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, பெரியாரின் சொத்துக்களையும், திராவிடர் கழகத்தின் நிறுவனங்களையும் பாதுகாக்கவும், திராவிடர் இயக்கத்தின் கொள்கைகளைத் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்லவும் இது ஒரு அவசியமான நடவடிக்கை என வாதிட்டனர். பெரியார் himself, இந்தத் திருமணம் தனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கானதல்ல, மாறாகத் தான் கட்டிக்காத்த கொள்கைகளுக்கும், இயக்கத்திற்கும் சட்டப்பூர்வமான ஒரு வாரிசை உருவாக்கும் நோக்கம் கொண்டது என்று தெளிவுபடுத்தினார். கொஞ்சம் விரிவாகச் சொல்வதானால் தனது வயது முதிர்வின் காரணமாக தன் சொந்த சொத்துக்களையும், தன் சிந்தாந்தங்களைத் தொடர்ந்து எடுத்துச் செல்லவும், பாதுகாக்கவும் ஒருவரை நியமிக்க நினைத்தார் பெரியார். அர்ஜுனன் என்பவரைத் தத்தெடுக்க நினைத்தார். ஆனால் அவர் திடீரென இறந்துவிட்டார். 1948ல் ஈரோட்டில் நடந்த மாநாட்டில் தனக்குப் பிறகு அண்ணாதான் இயக்கத்தை வழிநடத்தப் போகிறார், ஆதலால் “பெட்டிச்சாவியை அண்ணாவிடம் தந்துவிடப் போவதாக அறிவித்தார்”. ஆனால் அண்ணாவோ தேர்தல் அரசியலைக் கையில் எடுக்கத் தொடங்கியதால் அந்த முயற்சியைக் கைவிட்டுவிட்டார் பெரியார்.

ஈ.வெ.கி சம்பத்தை தத்தெடுக்கலாம் எனத் துணிந்தவருக்கு மீண்டும் ஏமாற்றமே. சம்பத் அண்ணாவோடு தேர்தல் பயணத்தில் நுழைந்துவிட்டார். எனவே தன்னை ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாக கவனித்து வந்த எழுத்தாளரும், பேச்சாளரும், திராவிடக் கொள்கையாளரும், தமிழ் இலக்கியத்தில் புலமை பெற்றவருமான மணியம்மையால் இந்த இயக்கத்தையும், தன் சொத்துகளையும் தொடர்ந்து எடுத்துச் செல்ல முடியும் என எண்ணினார். அவர் ஏன் இயக்கத்தில் வேறு யாரையுமே தேர்வு செய்யவில்லை என்பதற்குப் பெரியாரின் பதில்,”என்னைச் சுற்றியிருக்கும் தோழர்களிடம் நான் எவ்வளவு சகிப்புத்தன்மையோடு பழகினாலும் அவைகளை என் பலவீனமாகவும் ஏமாந்ததனமாகவும் கருதிக் கொண்டு நான் பயப்படும் வண்ணமாய் பெரிதும் அவநம்பிக்கை கொள்ளும் வண்ணமுமாய் நடந்து வருவதை உணர்கிறேன்”.

எனவே அவரின் நம்பிக்கையான ஒரே தேர்வு மணியம்மை மட்டும்தான்.பெரியார் மணியம்மையை மணப்பது சட்டப்படி தன் வாரிசாக அறிவிக்கத்தான். அதன் மூலம் இயக்கத்தையும், சொத்துக்களையும் பாதுகாக்கத்தான். இந்துமதச் சட்டம் “கடவுள் மறுப்பாளர்”களும் இந்துக்கள்தான் என வரையறுத்ததால், காலம் முழுதும் எதிர்த்துப் போராடிய இந்து மதச் சட்டத்திற்கு உட்பட்டே அந்தத் திருமணம் நடக்க வேண்டியிருந்தது.அப்படியானால் அவர் ஏன் மதம் மாறவில்லை என்பதுதான் உங்கள் அடுத்த கேள்வியாக இருக்கும். அம்பேத்கர் பவுத்த மதம் தழுவியபோது பெரியார் மாறவில்லை. காரணம் இந்து மதத்திற்குள்ளேயே இருந்தால்தான் இதன் இழிவுகளை சுட்டிக் காட்ட முடியும். மதம் மாறினால் இது சாத்தியப்படாது எனத் திடமாக நம்பினார்.அப்போதைய இந்து மதச் சட்டத்தின் படி, “பெண்ணுக்கு தத்தெடுக்கவும், தத்து போகவும் உரிமையில்லை” என்பதால் பெரியாரால் மணியம்மையைத் தத்தெடுக்க இயலாமல் மணந்துகொள்ள நேரிட்டது.

மணியம்மையாரின் பங்கு

திருமணத்திற்குப் பின்னர், மணியம்மையார் பெரியாரின் சமூகப் பணிகளில் மேலும் ஆழமாக ஈடுபட்டார். பெரியாரின் மறைவுக்குப் பிறகு (1973), மணியம்மையார் திராவிடர் கழகத்தின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்று, பெரியாரின் கொள்கைகளைத் தொடர்ந்து பரப்புவதிலும், சமூக நீதிக்கான போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்வதிலும் முக்கியப் பங்காற்றினார். பெரியார் நிறுவிய பகுத்தறிவுப் பிரச்சார நிறுவனங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள், அச்சகங்கள் போன்றவற்றை நிர்வகித்து, பெரியாரின் கனவுகளை நனவாக்கப் பாடுபட்டார்.

முக்கியத்துவம்

பெரியார் – மணியம்மையார் திருமணம், வெறும் ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வாக இல்லாமல், திராவிடர் இயக்க வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. இது பெரியாரின் தொலைநோக்குப் பார்வையையும், அவரது கொள்கைகளை எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பாதுகாக்க அவர் எடுத்த உறுதியான முடிவுகளையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்தத் திருமணம், திராவிடர் இயக்கத்தின் தொடர்ச்சிக்கும், பெரியாரின் மரபு நிலைத்திருப்பதற்கும் அடித்தளமிட்டது என்பதில் சந்தேகமில்லை.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்