தமிழ் குரல் / AI Voice
இந்திய-இலங்கை உறவுகளில் சர்ச்சைக்குரிய ஒரு மைல்கல்லாக அமைந்த “கச்சத்தீவு ஒப்பந்தம்” 1974 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 8 ஆம் தேதி அமுலுக்கு வந்தது. முன்னதாக 1974 ஜூன் 28 அன்று இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தி மற்றும் இலங்கை பிரதமர் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா இணைந்து இந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர். இந்தப் புரிந்துணர்வு, கச்சத்தீவை இலங்கைக்குச் சொந்தமானது என்று இந்தியா அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டது. இது தமிழக மீனவர்களின் பாரம்பரிய உரிமைகளில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஒரு நிகழ்வாக இன்றும் விவாதிக்கப்படுகிறது.

கச்சத்தீவு: ஒரு வரலாற்றுப் பின்னணி:
கச்சத்தீவு, பாக் ஜலசந்தியில் அமைந்துள்ள சுமார் 285 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட ஒரு சிறிய uninhabited தீவு. தமிழக கடற்கரையில் இருந்து சுமார் 16 கடல் மைல் தூரத்திலும், இலங்கை நெடுந்தீவில் இருந்து சுமார் 6 கடல் மைல் தூரத்திலும் இது அமைந்துள்ளது. இந்தத் தீவு வரலாற்று ரீதியாகவும், கலாச்சார ரீதியாகவும் தமிழக மீனவர்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தது. ராமேஸ்வரத்தைச் சேர்ந்த மீனவர்கள் தலைமுறை தலைமுறையாக கச்சத்தீவை மீன்பிடி நடவடிக்கைகளுக்கும், வலைகளை உலர்த்துவதற்கும், பழுதுபார்ப்பதற்கும், புனித அந்தோணியார் தேவாலய விழாவில் பங்கேற்பதற்கும் பயன்படுத்தி வந்தனர்.
இருப்பினும், இந்தியாவிற்கும் இலங்கைக்கும் இடையே இந்தத் தீவின் உரிமை குறித்து நீண்டகாலமாகப் பிரச்சினை நிலவி வந்தது. இரு நாடுகளுமே தங்களுக்குச் சொந்தமானது என்று உரிமை கோரி வந்தன.
1974 ஆம் ஆண்டின் அன்றைய சூழல்:
1970 களின் முற்பகுதியில், இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையேயான உறவுகள், இந்திரா காந்தி மற்றும் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா ஆகிய இரு வலிமையான பெண் பிரதமர்களின் கீழ் புதிய பரிமாணத்தைப் பெற்றன. பிராந்திய பாதுகாப்பு, வர்த்தகம் மற்றும் இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான கடல்சார் எல்லைகளைத் தெளிவுபடுத்துவது போன்ற பல விஷயங்களில் இரு நாடுகளும் ஒத்துழைக்க விரும்பின. குறிப்பாக, கடல்சார் எல்லைகள் வரையறுக்கப்படாததால், மீனவர்கள் எல்லை தாண்டும் பிரச்சினைகள் மற்றும் சட்ட அமலாக்கக் கட்டுப்பாடுகள் குறித்த சவால்கள் அதிகரித்து வந்தன.
இந்தச் சூழலில், இரு நாடுகளுக்கும் இடையே நிலவிய சர்ச்சைக்குரிய கச்சத்தீவு பிரச்சினையைத் தீர்ப்பது அவசியம் என்று உணரப்பட்டது. இது ஒரு நீண்டகாலப் பிரச்சினையாக இருந்ததால், இரு நாடுகளும் ஒரு நிரந்தரத் தீர்வை எட்ட விரும்பின.

கச்சத்தீவு ஒப்பந்தம் – முக்கிய அம்சங்கள்:
1974 ஜூன் 28 அன்று, இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தி மற்றும் இலங்கை பிரதமர் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா ஆகியோர் புதுதில்லியில் இந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர். ஜூலை 8, 1974 அன்று இது அமுலுக்கு வந்தது. இந்த ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:
இலங்கைக்குச் சொந்தமான தீவு: கச்சத்தீவு இலங்கைக்குச் சொந்தமானது என்று இந்தியா அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டது.
மீனவர்களின் உரிமைகள்: இந்திய மீனவர்களுக்குக் கச்சத்தீவுக்குச் சென்று தங்கள் வலைகளை உலர்த்தவும், பழுதுபார்க்கவும், புனித அந்தோணியார் தேவாலயத் திருவிழாவில் பங்கேற்கவும் உரிமை உண்டு என்று ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டது. இருப்பினும், மீன் பிடிக்கும் உரிமை இந்திய மீனவர்களுக்கு இல்லை என்பது மறைமுகமாக உணர்த்தப்பட்டது.
எல்லை வரையறை: பாக் ஜலசந்தி மற்றும் மன்னார் வளைகுடாவில் உள்ள கடல்சார் எல்லைகள் வரையறுக்கப்பட்டன.
ஒப்பந்தத்தின் விளைவுகள் மற்றும் விமர்சனங்கள்:
இந்த ஒப்பந்தம் அமுலுக்கு வந்த பிறகு, தமிழகத்தில் இருந்து கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுந்தன. தமிழக அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் மீனவ அமைப்புகள், கச்சத்தீவு இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி என்றும், அதை இலங்கைக்குத் தாரை வார்த்தது நாட்டு நலனுக்கு எதிரானது என்றும் வாதிட்டன. மீனவர்களின் பாரம்பரிய மீன்பிடி உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டதால், தமிழக மீனவர்கள் இலங்கை கடற்படையினரால் கைது செய்யப்படுவது மற்றும் தாக்கப்படுவது போன்ற சம்பவங்கள் அதிகரித்தன. இது இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான உறவுகளில் அவ்வப்போது பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.
தற்போதைய நிலை:
கச்சத்தீவு ஒப்பந்தம் இன்றும் தமிழக அரசியல் மற்றும் மீனவர்கள் மத்தியில் ஒரு உணர்வுபூர்வமான பிரச்சினையாகவே உள்ளது. பல அரசியல் தலைவர்கள் இந்த ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்றும், கச்சத்தீவை இந்தியா மீண்டும் பெற வேண்டும் என்றும் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றனர். ஆனால், இலங்கை அரசாங்கம் இந்தத் தீவு தங்கள் நாட்டின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி என்பதில் உறுதியாக உள்ளது.
ஜூலை 8, 1974 அன்று அமுலுக்கு வந்த இந்த ஒப்பந்தம், பிராந்திய அமைதி மற்றும் இருதரப்பு உறவுகளை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு முயற்சியாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், அதன் நீண்டகால விளைவுகள் இந்திய மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. கச்சத்தீவு ஒப்பந்தம், இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கை மற்றும் அதன் உள்நாட்டுப் பிரச்சினைகள் இரண்டிலும் ஒரு சிக்கலான அத்தியாயமாக இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது.
