பன்னாட்டுக் கைம்பெண்கள் நாள்: கண்ணியமான வாழ்வுக்கான ஒரு குரல்!

ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஜூன் 23 அன்று அனுசரிக்கப்படும் பன்னாட்டுக் கைம்பெண்கள் நாள் (International Widows’ Day), கணவனை இழந்த பெண்களின் சவால்களையும், உரிமைகளையும், உலகளாவிய சமூகத்தில் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் இன்னல்களையும் எடுத்துரைக்கும் ஒரு முக்கியமான தினமாகும். கணவனை இழந்ததால் பெண்கள் சந்திக்கும் சமூக ஒதுக்குதல், பொருளாதாரச் சிக்கல்கள், வன்முறை, மற்றும் அடிப்படை உரிமைகள் மறுக்கப்படுதல் போன்ற பிரச்சனைகளை இத்தினம் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருகிறது. அதாவது  கைம்பெண்கள் என்ப்படும் விதவைகள் நம் நாட்டில் பல்வேறுவிதமான பிரச்சனைகளுக்கு ஆளாகிறார்கள். விதவைகள் மறுமணம் என்பது அபூர்வமாகும். அவர்கள் பொருளாதார ரீதியாக, சமூக ரீதியாக, சட்டரீதியாக மற்றும் உடல்நல ரீதியாக பல்வேறு பிரச்சனைகளுக்கு உள்ளாகிறார்கள். பெரும்பாலான விதவைகள் முறையான பயிற்சியோ, கல்வியோ இன்றி இருப்பதால், அவர்களுக்குத் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக வேலை தேடிக்கொள்வதிலும் சிரமங்கள் இருக்கின்றன. அதிலும் நாட்டின் மக்கள் தொகையில் 70 சதவீதமாக இருக்கக்கூடிய முறைசாராத் துறையில் உள்ள விதவைகளின் நிலைமை மிகவும் மோசமாகும். சமூகத்தில் ஊறிப்போயிருக்கிற பத்தாம்பசலித்தனமான பழக்கவழக்கங்களின் காரணமாக, கணவன் இறந்துவிட்டால், அது மனைவியின் வாழ்க்கையில் கடும் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. சமூகரீதியாக அவரும் கொல்லப்பட்டுவிடுகிறார். பழைய கூட்டுக் குடும்ப கட்டமைப்பு இன்றையதினம் புதிய தனிக்குடித்தனக் கட்டமைப்பாக மாறியுள்ள நிலையில், கணவன் இறந்துவிட்டால் மனைவியை எவர் வைத்துக்கொள்வது என்பதில் பிரச்சனையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. விதவைகளைப் பேணிப் பாதுகாத்திட எக்குடும்பத்தினரும் முன்வருவதில்லை. பெண்கள் மக்கள் தொகையில் 72 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்டவர்கள் 60 வயதை அடைந்தவர்கள். அவர்கள் எவரையாவது சார்ந்தே வாழ வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறார்கள். 70-74 வயதுக்கிடையிலான விதவைகளில் 60 சதவீதத்தினர் போதிய சுகாதாரப் பாதுகாப்பு வசதி இல்லாமல் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை எல்லாம் உரத்தக் குரலில் பேசும் நாள்.

வரலாறும் முக்கியத்துவமும்

கைம்பெண்களின் பிரச்சனைகளை முதன்முதலில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்தவர் லூம்பா அறக்கட்டளையின் நிறுவனர் புஷ்பா குப்தா ஆவார். அவர் தனது தாயார், ஒரு கைம்பெண்ணாகச் சந்தித்த சவால்களைக் கண்டு, கைம்பெண்களின் துயரங்களுக்கு உலகளாவிய அங்கீகாரம் கிடைக்க வேண்டும் எனப் போராடினார். இதன் விளைவாக, 2010 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 21 அன்று, ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை, ஜூன் 23 ஐப் பன்னாட்டுக் கைம்பெண்கள் நாளாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. இத்தினம், கைம்பெண்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், அவர்களுக்கு கண்ணியமான வாழ்வு கிடைக்கச் செய்யவும் உலக நாடுகளை வலியுறுத்துகிறது.

கைம்பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள்

உலகம் முழுவதும் சுமார் 258 மில்லியன் கைம்பெண்கள் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவர்களில் பெரும்பாலானோர் வறுமையிலும், சமூக ஒதுக்குதலிலும் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் முக்கியச் சவால்கள் சில:

• பொருளாதாரச் சிக்கல்கள்: கணவனை இழந்த பிறகு, பல பெண்களுக்கு நிதி ஆதாரம் இல்லாமல் போகிறது. சொத்துரிமை மறுக்கப்படுதல், வாரிசுரிமை இல்லாதது, வேலைவாய்ப்பின்மை போன்ற காரணங்களால் அவர்கள் பெரும் பொருளாதார நெருக்கடியைச் சந்திக்கின்றனர்.
• சமூக ஒதுக்குதல் மற்றும் பாகுபாடு: பல கலாச்சாரங்களில், கைம்பெண்கள் துரதிர்ஷ்டத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டு, சமூக நிகழ்வுகளிலிருந்தும், குடும்ப நடவடிக்கைகளிலிருந்தும் ஒதுக்கி வைக்கப்படுகின்றனர். சில சமயங்களில், அவர்கள் அமானுஷ்ய சக்திகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு, கொடுமைகளுக்கும் ஆளாகின்றனர்.
• சுகாதாரப் பிரச்சனைகள்: வறுமை மற்றும் சமூக அழுத்தங்களால், கைம்பெண்கள் உடல் மற்றும் மனநலப் பிரச்சனைகளுக்கு ஆளாகின்றனர். ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு, மனச்சோர்வு, கவலை போன்ற பிரச்சனைகள் பொதுவானவை.
• வன்முறை மற்றும் சுரண்டல்: கைம்பெண்கள் எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள் என்பதால், அவர்கள் வன்முறை, பாலியல் துன்புறுத்தல், மற்றும் சுரண்டல் போன்றவற்றுக்கு ஆளாகும் அபாயம் அதிகம்.
• கல்வி மற்றும் உரிமை மறுப்பு: சில சமூகங்களில், கைம்பெண்கள் தங்கள் குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்பவோ, அல்லது தங்கள் சொந்த உரிமைகளைப் பெறவோ தடை செய்யப்படுகின்றனர்.

தீர்வுகளும் வழிகளும்

பன்னாட்டுக் கைம்பெண்கள் நாள் என்பது வெறும் ஒரு நினைவு தினம் மட்டுமல்ல. இது கைம்பெண்களின் வாழ்க்கையில் நேர்மறையான மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவதற்கான ஒரு அழைப்பாகும். இதற்கான சில தீர்வுகள்:

• சட்ட ரீதியான பாதுகாப்பு: கைம்பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை, வாரிசுரிமை, மற்றும் பாதுகாப்பான வாழ்வுக்கான சட்டங்கள் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும். இச்சட்டங்கள் முறையாகச் செயல்படுத்தப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
• பொருளாதார மேம்பாடு: கைம்பெண்களுக்கு வேலைவாய்ப்புப் பயிற்சி, சிறு தொழில் தொடங்க நிதி உதவி, மற்றும் சுய உதவிக் குழுக்கள் மூலம் அவர்களுக்குப் பொருளாதார சுதந்திரத்தை வழங்க வேண்டும்.
• சமூக விழிப்புணர்வு: கைம்பெண்கள் மீதான சமூகப் பாகுபாட்டை நீக்க விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரங்கள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். சமூகம் அவர்களை மதிக்கவும், ஆதரிக்கவும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
• கல்வி மற்றும் சுகாதார வசதிகள்: கைம்பெண்களுக்கும், அவர்களது குழந்தைகளுக்கும் கல்வி மற்றும் சுகாதார வசதிகள் எளிதில் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும்.
• பாதுகாப்பு மற்றும் ஆதரவு: வன்முறை மற்றும் சுரண்டலிலிருந்து கைம்பெண்களைப் பாதுகாக்க, அவர்களுக்குப் புகலிடங்கள், சட்ட உதவி, மற்றும் மனநல ஆலோசனை போன்ற ஆதரவு சேவைகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

பன்னாட்டுக் கைம்பெண்கள் நாளில், கைம்பெண்களின் உரிமைகளை மதிப்பதும், அவர்களுக்கு கண்ணியமான மற்றும் பாதுகாப்பான வாழ்வை உறுதி செய்வதும் நமது அனைவரின் கடமையாகும். அவர்களின் துயரங்களைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பது, ஒரு சமூகமாக நாம் அடைந்திருக்கும் முன்னேற்றத்தின் போதாமையைக் காட்டுகிறது. கைம்பெண்களின் கண்ணியமான வாழ்வுக்கான போராட்டத்திற்கு நாம் அனைவரும் கரம் கோர்ப்போம்.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்