5 வருட மனநிலை கண்காணிப்புக்குப் பின் மகிழ்ச்சி வழி பிடிபட்டது

‘பிசினஸ் இன்சைடர்’ பத்திரிக்கையின் ஜூலியா புசாச்செவ்ஸ்கி, தனது மனநிலையைப் பற்றி அறிந்துகொள்ளவும், மகிழ்ச்சியின் ரகசியங்களை அவிழ்க்கவும் கிட்டத்தட்ட ஐந்து ஆண்டுகள் தொடர்ந்து தனது மனநிலையை (Mood-Tracking) கண்காணித்துள்ளார். இந்த நீண்ட காலப் பதிவு, நாம் மகிழ்ச்சியாக வாழத் தேவையான சில ஆழமான மற்றும் நடைமுறைப் பாடங்களை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்துள்ளது.

தொடர்ச்சியான சுய கண்காணிப்பின் மூலம் அவர் அடைந்த முக்கியப் பாடங்கள் மற்றும் மற்ற எல்லாவற்றையும் விட தனது மனநிலையை வியக்கத்தக்க அளவில் மேம்படுத்திய அந்த ஒரு பழக்கம் பற்றிய  முழு அறிக்கை இதோ:

🔑 மனநிலை கண்காணிப்பின் மூலம் ஜூலியா கற்றறிந்த முக்கியப் பாடங்கள்

ஐந்து வருடத் தரவுகளை ஆய்வு செய்த ஜூலியா, மகிழ்ச்சியைத் தூண்டும் அல்லது குறைக்கும் காரணிகள் குறித்துப் பல நுண்ணறிவுகளைப் பெற்றார். அவை:

1. தூக்கத்தின் முக்கியத்துவம்: எதிர்பார்த்தது போலவே, போதுமான அளவு, சீரான தூக்கம் என்பது நேர்மறையான மனநிலைக்கு அடிப்படையாகும். இரவில் போதுமான ஓய்வு இல்லாத நாட்களில் அவரது மனநிலை மிகவும் மோசமாக இருந்தது பதிவாகியுள்ளது.
2. சமூகத் தொடர்புகளின் மதிப்பு: நண்பர்கள் அல்லது அன்புக்குரியவர்களுடன் அர்த்தமுள்ள நேரத்தைச் செலவழிப்பது, மனநிலையை உடனடியாக மேம்படுத்தியது. சிறிய, ஆனால் நெருக்கமான சமூகத் தொடர்புகூட மகிழ்ச்சியில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
3. முன்னெச்சரிக்கையின் பலன்: மனநிலை மோசமடையும் அறிகுறிகள் தோன்றியவுடன், அதை ஆரம்பத்திலேயே கண்டறிந்து, உடனடியாக அதற்கான நடவடிக்கைகளை (உதாரணமாக, நடைப்பயிற்சி அல்லது ஓய்வு) மேற்கொள்வது, எதிர்மறை உணர்வுகள் ஆழமாவதைத் தடுத்தது.
4. சிறு வெற்றிகளின் சக்தி: அன்றாட வாழ்வில் சிறிய இலக்குகளை அடைவது, உதாரணமாக ஒரு வேலையை வெற்றிகரமாக முடிப்பது, மனநிறைவையும் மகிழ்ச்சியையும் அதிகரித்தது.

🥇 மனநிலையை மேம்படுத்திய அந்த ஒரு பழக்கம்! (The One Habit)

ஜூலியாவின் ஐந்து ஆண்டு காலத் தரவுகளில், மற்ற எந்தவொரு தனிப்பட்ட காரணியையும் விட அவரது ஒட்டுமொத்த மனநிலையைச் சீராகவும், வலுவாகவும் மேம்படுத்திய ஒரு பழக்கம் இருந்தது. அது:

மனநிலை குறித்து அதீதமாகச் சிந்திப்பதைத் தவிர்ப்பது (Not Obsessing Over Her Mood).

ஆரம்பத்தில், தனது மனநிலையைப் பதிவு செய்வதன் நோக்கம், ஒவ்வொரு உணர்வையும் பகுப்பாய்வு செய்து, அதைச் சரிசெய்வதாக இருந்தது. ஆனால் காலப்போக்கில் அவர் உணர்ந்தது என்னவென்றால், ஒரு மோசமான மனநிலை அல்லது எதிர்மறையான உணர்ச்சி ஏற்பட்டவுடன், அதைப் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் யோசித்து, அதிலேயே மூழ்கிப் போவதுதான் உண்மையில் அவரது மகிழ்ச்சியைக் குறைக்கிறது.

அவர் தனது மனநிலைக் கண்காணிப்புக் குறிப்புகளை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார், ஒரு தீர்ப்பாக அல்ல.

• பழக்கத்தின் சாரம்: மனநிலை கண்காணிப்பின் இறுதிப் பாடம், நடக்கும் நிகழ்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாதபோது, நமது மனநிலையை ஏற்ற இறக்கங்களுடன்கூடிய வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக ஏற்றுக்கொள்வதுதான்.
• விளைவு: தனது மனநிலையை ஒரு தரவுப் புள்ளியாக மட்டுமே பார்த்து, அதை ‘சரி செய்ய’ அல்லது ‘விசாரிக்க’ முயல்வதை நிறுத்தியபோது, அவரது ஒட்டுமொத்த மனநிலை தானாகவே அமைதியடைந்து, மேம்பட்டது. ஒரு மோசமான நாளை ஒருபோதும் உலகத்தின் முடிவாக அவர் கருதவில்லை.

மொத்தத்டில் ஜூலியா புசாச்செவ்ஸ்கியின் அனுபவம், மகிழ்ச்சி என்பது எப்போதும் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெறுவதைப் பற்றியதல்ல, மாறாக ஏற்ற இறக்கங்களை சகித்துக்கொள்வது பற்றியது என்பதை நிரூபிக்கிறது. நாம் மகிழ்ச்சியாக இருக்கப் போதுமான நடவடிக்கைகளை எடுப்பது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதேபோல, சந்தோஷம் இல்லாத தருணங்களை விமர்சிக்காமல் கடந்து செல்ல அனுமதிப்பது இன்னும் முக்கியமானது என்ற ஆழமான பாடத்தை அவரது ஐந்து வருட மனநிலை கண்காணிப்புப் பயணம் நமக்கு வழங்குகிறது.

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்