உலகளாவிய மாற்றங்களும் இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையும்!

இன்றைய சர்வதேச அரசியல் களம் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் மிக வேகமாகப் பிளவுபட்டு வருகிறது. ஈரானிய மோதல்கள், அமெரிக்காவின் மாறிவரும் உலகளாவிய பங்கு, சீனாவின் அபரிமிதமான வளர்ச்சி மற்றும் உலக நாடுகளிடையே அதிகரித்து வரும் வலதுசாரி அரசியல் தாக்கம் ஆகியவை புதிய சர்வதேசப் பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்புச் சட்டகங்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

உலகின் தற்போதைய புவிசார் அரசியல் போக்குகள், மாறிவரும் அதிகார மையங்கள் மற்றும் இத்தகைய ஆபத்தான சூழலில் இந்தியாவின் ராஜதந்திர நிலைப்பாடு குறித்தும்  விரிவாக ஆராய்ந்தால் கிடைக்கும் தகவல்  யோசிக்க வைக்கிறது.

ஈரான் மோதலும் பலவீனமடையும் சர்வதேச இறையாண்மையும்

மத்திய கிழக்கில் ஈரான் எதிர்கொண்டு வரும் மோதல்கள் வெறும் இரு நாடுகளுக்கு இடையிலான போராக மட்டும் பார்க்கப்பட முடியாது. இது உலகளாவிய ராணுவ வலிமை, ஆட்சியதிகாரத்தின் ஆயுள் மற்றும் இறையாண்மை குறித்த புதிய கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.

• ஆட்சியின் பிழைப்பும் வெற்றியும்: தடைகளுக்கு மத்தியிலும் ஒரு நாட்டின் ஆட்சி பிழைத்திருப்பது மட்டுமே வெற்றியாகிவிடாது. ஈரானின் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரப் பலவீனம் நீண்டகால அடிப்படையில் அதன் வெளியுறவுக் கொள்கை பலத்தை முடக்குகிறது.

• அணுகுண்டே பாதுகாப்பா?: உக்ரைன் தன் அணு ஆயுதங்களைக் கைவிட்ட பிறகு தாக்குதலுக்கு உள்ளானது; மறுபுறம் ஈரான் மீதான ராணுவத் தலையீடுகள் பிற நாடுகளை நோக்கி ஒரு ஆபத்தான செய்தியை அனுப்புகின்றன. “தற்காப்பிற்கு அணு ஆயுதமே இறுதி உத்தரவாதம்” என்ற எண்ணம் பல சிறிய நாடுகளிடம் பலப்படத் தொடங்கியுள்ளது.

• பிராந்திய ஸ்திரமின்மை: ஆபிரகாம் உடன்படிக்கை (Abraham Accords) போன்ற அமைதி முயற்சிகள் இந்த மோதல்களால் மேலும் சிக்கலடைந்துள்ளன. அமெரிக்கா போன்ற வெளிநாட்டு வல்லரசுகளின் ஆதரவையே பாதுகாப்புக்கு நம்பியிருக்கும் பிராந்திய அரசுகளின் இறையாண்மையும் மக்கள் மத்தியில் கேள்விகுறியாகியுள்ளது.

அமெரிக்காவின் கட்டமைப்பு பலமும் சீனாவின் வியூகமும்

அமெரிக்காவின் ஒருதலைப்பட்சமான ராணுவத் தலையீடுகள் அதன் சர்வதேச அரசியல் அதிகாரத்தைச் சற்று தளர்த்தியிருந்தாலும், உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சக்தியாகக் கட்டமைப்பு ரீதியில் அது இன்னமும் வலுவாகவே திகழ்கிறது.

அதேவேளையில், சீனா மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஆசியப் பிராந்தியங்களில் அமெரிக்கா விட்டுச்செல்லும் இடைவெளிகளைத் தனது பொருளாதார மற்றும் வர்த்தகச் செல்வாக்கின் மூலம் நிரப்ப முயல்கிறது. ஈரான் போன்ற நாடுகள் அமெரிக்க மேலாதிக்கத்தை எதிர்த்தாலும், அவை தங்களின் சொந்தப் பிராந்திய மேலாதிக்க நோக்கத்தைக் கொண்டிருப்பதை அண்டை அரபு நாடுகள் நன்கு உணர்ந்துள்ளன.

புதிய உலக ஒழுங்கில் இந்தியாவின் தனித்துவமான இடம்

இத்தகைய பிளவுபட்ட சர்வதேசச் சூழலில், இந்தியா தனது வெளியுறவுக் கொள்கையை மிகவும் கவனமாகக் கையாண்டு வருகிறது.

"ஒரு நாட்டின் சர்வதேச பலமும் வெளியுறவு ஆதிக்கமும் இறுதியில் அதன் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரம், ஜனநாயக நிறுவனங்கள் மற்றும் உற்பத்தித் திறனின் மீதே கட்டமைக்கப்படுகின்றன."

• உள்நாட்டுப் பலமே வெளியுறவுப் பலம்: புவிசார் அரசியலில் இந்தியா சக்திவாய்ந்த சக்தியாகத் திகழ, தனது உள்நாட்டுப் பொருளாதாரப் போட்டித்தன்மை, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மற்றும் ஜனநாயக நெறிமுறைகளை வலுப்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது.

• மூலோபாய தன்னாட்சி (Strategic Autonomy): எந்தவொரு கூட்டமைப்புக்குள்ளும் முழுமையாகச் சிக்கிக் கொள்ளாமல், தனது தேசிய நலன்களுக்கு ஏற்ப அமெரிக்கா, ரஷ்யா மற்றும் மேற்காசிய நாடுகளுடன் ஒரே நேரத்தில் சுமுகமான உறவைப் பேணும் உத்தியை இந்தியா தொடர்கிறது.

• பொருளாதார விநியோகச் சங்கிலி: உலகளாவிய உற்பத்தி மையங்கள் சீனாவிற்கு மாற்றாக பிற இடங்களைத் தேடும் சூழலில், இந்தியா தன் அடிப்படை உள் கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்துவதன் மூலமே அந்தப் பலனை முழுமையாக அடைய முடியும்.

மாறுபடும் உலக அரசியல்: எதிர்காலச் சவால்கள்

உலகெங்கிலும் தீவிரமடைந்து வரும் வலதுசாரி அரசியல் அலையும், பாதுகாப்பு சார்ந்த தடைகளும் சர்வதேச வர்த்தகத்தைப் பாதிக்கத் தொடங்கியுள்ளன. உலகளாவிய அமைப்புகளான ஐ.நா. போன்றவை தங்களின் செல்வாக்கை இழந்து வரும் சூழலில், இனிவரும் காலங்களில் பிராந்தியக் கூட்டமைப்புகளே உலக அரசியலைத் தீர்மானிக்கும்.

நாடுகளின் எல்லைப் பாதுகாப்பைத் தாண்டி, உள்நாட்டு ஜனநாயக பலம், பொருளாதார சுதந்திரம் மற்றும் சமூக ஸ்திரத்தன்மை ஆகியவற்றைக் கொண்ட நாடுகளே இந்த புதிய உலக ஒழுங்கில் (New World Order) தலைமை இடத்தைப் பெற முடியும்.

தமிழ் செல்வி