மின்மயமாகும் உலகம்: பருவநிலை இலக்குகளும் நாம் எதிர்கொள்ளும் பிரம்மாண்ட சவால்களும்!

புவி வெப்பமயமாதல் மற்றும் பருவநிலை மாற்றத்தின் பிடியில் இருந்து இந்த உலகைக் காக்க வேண்டுமெனில், கார்பன் உமிழ்வற்ற பசுமை ஆற்றலை நோக்கி நாம் மிக வேகமாக நகர வேண்டும் என்று உலகத் தலைவர்கள் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றனர். ஆனால், நாம் நினைப்பதை விட இந்த மின்மயமாக்கல் (Electrification) சவால் மிகவும் பிரம்மாண்டமானது மற்றும் சிக்கலானது. இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் (The Indian Express) இதழில் வெளியான விரிவான பகுப்பாய்வு அறிக்கை, உலகளாவிய மின்மயமாக்கலின் தற்போதைய எதார்த்த நிலையையும், புதைபடிவ எரிபொருட்களை (Fossil Fuels) நம்பி நாம் இன்னும் எவ்வளவு தூரம் இருக்கிறோம் என்பதையும் ஆதாரங்களுடன் தோலுரித்துக் காட்டியுள்ளது. பருவநிலை இலக்குகளை எட்டுவதற்கு வெறும் மின்சார வாகனங்களை (EVs) அறிமுகப்படுத்துவது மட்டும் போதாது; ஒட்டுமொத்த ஆற்றல் உற்பத்தி கட்டமைப்பையே அடியோடு மாற்றியமைக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் நாம் இருக்கிறோம்.

ஒரு சிறிய துளி மட்டுமே: உலக ஆற்றல் தேவையும் மின்சாரத்தின் பங்களிப்பும்

உலகம் முழுவதும் உள்ள தொழிற்சாலைகள், போக்குவரத்து, வீடுகள் மற்றும் வணிக வளாகங்கள் என ஒட்டுமொத்த மனிதச் செயல்பாடுகளுக்கும் தேவைப்படும் ஆற்றலில் மின்சாரம் என்பது ஒரு மிகச் சிறிய பகுதியை மட்டுமே பூர்த்தி செய்கிறது. எஞ்சியிருக்கும் மாபெரும் ஆற்றல் தேவை நேரடியாக நிலக்கரி, கச்சா எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு போன்ற புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரிப்பதன் மூலமாகவே பெறப்படுகிறது.

நாம் சாலைகளில் பார்க்கும் மின்சார கார்கள் மற்றும் வீடுகளில் பயன்படுத்தும் மின்சாதனங்களை வைத்து உலகமே மின்மயமாகிவிட்டது என்று நினைத்தால் அது மாயையே. கனரகத் தொழிற்சாலைகளான எஃகு (Steel) ஆலைகள், சிமெண்ட் ஆலைகள், சர்வதேச கப்பல் போக்குவரத்து மற்றும் விமானப் போக்குவரத்து ஆகியவற்றின் ஆற்றல் தேவையை தற்போதைய மின்சாரக் கட்டமைப்பால் இன்னும் நெருங்கக்கூட முடியவில்லை. உலகளாவிய மின்மயமாக்கல் என்பது ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே இருக்கும்போது, ஒட்டுமொத்த கார்பன் உமிழ்வையும் பூஜ்ஜியமாக்குவது என்பது நாம் நினைப்பதை விட மிக நீண்ட, கடினமான ஒரு பயணமாகும்.

பசுமைப் போர்வையில் ஒளிந்திருக்கும் நிலக்கரி: மின்சார உற்பத்தியின் கசப்பான உண்மை

மின்மயமாக்கலில் இருக்கும் இரண்டாவது மற்றும் மிக முக்கியமான சவால் — நாம் பயன்படுத்தும் மின்சாரம் எவ்வாறு உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது என்பதுதான். உலக அளவில் மின்சாரத்தின் பயன்பாடு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது என்பதும், போக்குவரத்துத் துறை மின்சாரத்தை நோக்கி மாறுகிறது என்பதும் உண்மைதான். ஆனால், அந்த மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதற்கு நாம் இப்போதும் எதனைச் சார்ந்து இருக்கிறோம் என்று பார்த்தால், விடை நிலக்கரி மற்றும் இயற்கை எரிவாயுவாகத்தான் இருக்கிறது.

மாசு இல்லாத தூய்மையான ஆற்றல் என்று சொல்லப்படும் மின்சார வாகனங்களுக்கு சார்ஜ் செய்வதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் மின்சாரத்தில் பெரும்பகுதி, நிலக்கரியை எரிக்கும் அனல் மின் நிலையங்களில் இருந்துதான் பெறப்படுகிறது. அதாவது, வாகனங்களின் புகைக்குழாயில் இருந்து வரும் உமிழ்வைத் தடுத்துவிட்டு, அதை மின் உற்பத்தி நிலையங்களின் புகைக்குழாய்களுக்கு நாம் இடமாற்றம் செய்திருக்கிறோம், அவ்வளவே. ஆற்றல் நுகர்வுத் துறையை (Energy consumption) மின்மயமாக மாற்றுவது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதைவிட பல மடங்கு முக்கியமானது மின்சார உற்பத்தித் துறையை (Power generation) முற்றிலும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலாக மாற்றுவது ஆகும்.

புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலின் அசாத்தியத் தேவை: ரேடிகல் மாற்றம் மட்டுமே தீர்வு

பருவநிலை மாற்றத்திற்கான இலக்குகளை எட்ட வேண்டுமெனில், சூரிய ஆற்றல் (Solar), காற்றாலை (Wind) மற்றும் நீர்மின்சாரம் போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலங்களை நோக்கி ஒரு தீவிரமான மற்றும் அதிவேகமான (Radical shift) மாற்றத்தை நாம் நிகழ்த்தியாக வேண்டும்.

• கட்டமைப்பு முதலீடுகள்: புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் உற்பத்தியை பல மடங்கு பெருக்குவதுடன், உற்பத்தியாகும் மின்சாரத்தை எவ்வித இழப்பும் இன்றி நெடுந்தொலைவுக்குக் கொண்டு சேர்க்கும் அதிநவீன மின்சாரக் கட்டமைப்பு (Smart Grid) வசதிகளை உருவாக்க உலக நாடுகள் பல்லாயிரம் கோடி டாலர்களை முதலீடு செய்ய வேண்டும்.

• சேமிப்புத் தொழில்நுட்பம் (Battery Storage): சூரிய ஒளியும் காற்றும் எப்போதும் ஒரே சீராகக் கிடைக்காது என்பதால், அதிகப்படியாக உற்பத்தியாகும் மின்சாரத்தைச் சேமித்து வைத்து, தேவைப்படும் நேரத்தில் பயன்படுத்துவதற்கான பிரம்மாண்ட பேட்டரி சேமிப்புக் கிடங்குகளை (Grid-scale batteries) உருவாக்க வேண்டும். இதற்கான தொழில்நுட்பமும், மூலப்பொருட்களின் (Lithium, Cobalt) தேவையும் உலகிற்கு மற்றுமொரு சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது.

கொள்கை முடிவுகளும் உலக நாடுகளின் ஒருங்கிணைப்பும்

இந்த மின்மயமாக்கல் சவாலை ஏதோ ஒரு சில வளர்ந்த நாடுகள் மட்டும் நினைத்தால் சாதித்துவிட முடியாது. வளர்ந்து வரும் மற்றும் ஏழை நாடுகள் தங்களின் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்திக்கொள்ள உலகளாவிய தொழில்நுட்பப் பகிர்வும், நிதி உதவியும் அவசியமாகிறது. நிலக்கரி போன்ற மலிவான எரிபொருட்களைச் சார்ந்து இயங்கும் பொருளாதாரங்களை, திடீரெனப் பசுமை ஆற்றலுக்கு மாறச் சொல்லும்போது அங்குப் பொருளாதாரச் தேக்கநிலை ஏற்படும் அபாயமும் உள்ளது.

அரசுகளின் உறுதியான கொள்கை முடிவுகள், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலுக்கான மானியங்கள் மற்றும் கார்பன் வரிகள் போன்ற கடுமையான நடைமுறைகள் மூலமே இந்த மாற்றத்தை ஓரளவாவது துரிதப்படுத்த முடியும். ஆற்றல் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் அதே வேளையில் புவியைக் காக்க வேண்டிய இந்த இரட்டைச் சவாலை, உலக நாடுகள் எவ்வாறு ஒருங்கிணைந்து எதிர்கொள்ளப் போகின்றன என்பதில்தான் மனித குலத்தின் எதிர்காலமே அடங்கியிருக்கிறது.

ரமாபிரபா