📉தமிழகத்தில் குறைந்து வரும் குழந்தை பிறப்பு விகிதம்! – ஷாக் ரிப்போர்ட்!

தமிழகத்தில் குழந்தை பிறப்பு விகிதம் கடந்த சில ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து சரிந்து வருவது சமீபத்திய ஆய்வுகள் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில் பிறப்பு எண்ணிக்கையானது சுமார் 18 சதவீதம் வரை குறைந்திருப்பது, சமூகவியலாளர்கள் மற்றும் பொருளாதார வல்லுநர்கள் மத்தியில் முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.

தரவுகள் காட்டும் உண்மை

தமிழ்நாட்டில் குழந்தை பிறப்புச் சரிவு எந்த வேகத்தில் நடந்திருக்கிறது என்பதற்குத் தரவுகளே சாட்சி. உதாரணமாக, 2019-ம் ஆண்டில் மாநிலத்தில் மொத்தமாக 9 லட்சத்து 45 ஆயிரத்து 842 குழந்தைகள் பிறந்துள்ளன. அதாவது, ஒரு நாளுக்குச் சராசரியாக 2,591 குழந்தைகள். ஆனால், தற்போது (ஆய்வுக்கு உட்பட்ட இந்த ஆண்டில்) இதுவரை பதிவான குழந்தைகள் எண்ணிக்கை 7 லட்சத்து 41 ஆயிரத்து 928 ஆக மட்டுமே உள்ளது. இந்தச் சரிவு, வடமாநிலங்களில் பிறப்பு விகிதம் மெதுவாக உயரும் ஒரு காலகட்டத்தில் தமிழகத்தில் மட்டும் ஏற்படுவது கவனிக்கத்தக்கது.

சரிவுக்கான முதன்மைக் காரணிகள்

சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் மக்கள் தொகைப் புள்ளிவிவர வல்லுநர்கள் இந்தச் சரிவுக்குப் பின்வரும் காரணங்களே முதன்மை வகிப்பதாகக் கருதுகின்றனர்:

1. குடும்பக் கட்டுப்பாடு மற்றும் விழிப்புணர்வு (Family Planning)

தமிழகத்தில் குடும்ப நலத் திட்டங்கள், கருத்தடை வசதிகள் மற்றும் மகப்பேறு விழிப்புணர்வு சேவைகள் மிகத் தீவிரமாகவும், அதிக அணுகல் திறனுடனும் செயல்படுத்தப்படுகின்றன. அரசு மருத்துவமனைகள் மூலமாக இந்தக் குடும்பக் கட்டுப்பாட்டு ஆலோசனைகள் மற்றும் வசதிகள் மக்களுக்கு எளிதில் கிடைக்கின்றன. இதன் விளைவாக, ‘நாம் இருவர், நமக்கு ஒருவர்’ என்ற கருத்து பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, இரண்டு குழந்தைகளோடு நிறுத்திக்கொள்ளும் வழக்கம் சாதாரணமாகிவிட்டது.

2. வாழ்க்கை முறை மாற்றங்கள் மற்றும் பொருளாதாரப் பார்வை

• கல்விக்கு முக்கியத்துவம்: இன்றைய பெற்றோர் குழந்தைகளின் கல்வி, உடல்நலம், எதிர்கால வாழ்க்கை ஆகியவற்றுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றனர். ஒரு குழந்தைக்குச் சிறந்த கல்வியை வழங்குவதற்கு அதிக நிதி தேவைப்படுகிறது. எனவே, அதிகக் குழந்தைகளுக்குப் பதிலாக, இருக்கும் 1 அல்லது 2 குழந்தைகளுக்குச் சிறப்பான எதிர்காலத்தை உறுதிசெய்யவே விரும்புகின்றனர்.

• தாமதமான திருமணம்: கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் தொழில் இலக்குகள் காரணமாக ஆண்களும் பெண்களும் திருமணம் செய்துகொள்ளும் வயது அதிகரித்துள்ளது. இதுவும் இயல்பாகவே குழந்தை பிறப்பு விகிதத்தைச் சற்றுக் குறைக்கிறது.

• பெண்களின் வேலைவாய்ப்பு: நகரமயமாக்கல் மற்றும் தொழில் வளர்ச்சியின் காரணமாகப் பெண்கள் அதிக அளவில் வேலைக்குச் செல்கின்றனர். வேலைவாய்ப்பில் உள்ள பெண்கள், குழந்தை வளர்ப்பு மற்றும் தொழில் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான சமநிலையைக் கருத்தில்கொண்டு, குறைந்த குழந்தைகளைப் பெறவே விரும்புகின்றனர்.

3. அரசுத் திட்டங்களின் வெற்றி

தமிழ்நாடு அரசு முன்னெடுத்த மக்கள் நலத் திட்டங்கள் மற்றும் சுகாதாரக் கட்டமைப்பு ஆகியவை பிற மாநிலங்களை விட மிகவும் வலுவாக உள்ளன. இந்தத் திட்டங்களின் வெற்றியே, மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்துவதில் நல்ல பலனைக் கொடுத்துள்ளதைக் காட்டுகிறது.

சமூக மற்றும் பொருளாதாரத் தாக்கம்

குழந்தை பிறப்பு விகிதத்தின் இந்தத் தொடர் சரிவு, எதிர்காலத்தில் தமிழகத்தின் சமூக மற்றும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில் முக்கிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும்.

1. முதியோர் மக்கள் தொகை அதிகரிப்பு: பிறப்பு விகிதம் குறைந்து, சராசரி ஆயுட்காலம் அதிகரிப்பதால், உழைக்கும் வயதுடையவர்களை விட முதியோரின் மக்கள் தொகை சதவீதம் அதிகரிக்கும். இது சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் ஓய்வூதியத் திட்டங்களில் கூடுதல் அழுத்தத்தை உருவாக்கும்.

2. உழைக்கும் சக்தி குறைவு: இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை குறைவதால், எதிர்காலத்தில் தொழில்துறை மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தேவையான உழைக்கும் சக்தியின் (Workforce) பற்றாக்குறை ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.

3. கூட்டுக் குடும்பத்தின் வலிமை குறைதல்: குழந்தை பிறப்பு விகிதம் தொடர்ந்து குறைந்து வருவதால் ஏற்படும் ஒரு முக்கியமான சமூக விளைவு, உறவு இடைவெளி (Kinship Gap) அதிகரிப்பதாகும். ஒரு குடும்பத்தில் ஒன்று அல்லது இரண்டு குழந்தைகள் மட்டுமே இருக்கும்போது, அண்ணன், அக்கா, தம்பி அல்லது தங்கை போன்ற நேரடியான உடன்பிறப்பு உறவுகளின் எண்ணிக்கை வெகுவாகக் குறைகிறது அல்லது முற்றிலுமாக இல்லாமலாகிறது. இதன் விளைவுகள் மிக மோசமாக அமையக்கூடும். உடன்பிறப்புகள் இல்லாத காரணத்தினால், தனிக்குழந்தைகளாக வளரும்போது, பகிர்தல், விட்டுக்கொடுத்தல், சண்டை போடுதல், சமாதானம் செய்தல் போன்ற அடிப்படை சமூகத் திறன்களையும், குடும்பப் பிணைப்பின் ஆழத்தையும் தெரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு குறைகிறது. மேலும், பெற்றோரின் சுமை குறையும் அதே வேரத்தில், வயதான காலத்தில் பெற்றோரைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பு ஒற்றைக் குழந்தையின் மீது விழுகிறது. இவை அனைத்திற்கும் மேலாக, நெருக்கடியான சூழ்நிலைகளிலும், மன அழுத்தத்தின் போதும், ஒருவருக்கு உணர்ச்சி ரீதியாகவும், உளவியல் ரீதியாகவும் ஆதரவு தரும் வலுவான ‘உடன்பிறப்பு வலையமைப்பு’ இல்லாதது, சமூகத்தில் தனிமை உணர்வை அதிகரிக்கச் செய்து, குடும்ப உறவுகளின் ஒட்டுமொத்த பலவீனத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

இந்த விகிதம் குறித்த ஒரு தெளிவான புரிதலுக்கு, மாநிலத்தின் மக்கள்தொகை பிரமிட் அமைப்பு மாறுவதைக் காண்பது உதவியாக இருக்கும்.

மொத்தத்தில் தமிழகத்தில் குழந்தை பிறப்பு விகிதத்தின் சரிவு என்பது, குடும்பக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டங்களின் வெற்றியின் ஒரு பக்கத்தைக் காட்டினாலும், மறுபக்கத்தில் எதிர்கால உழைக்கும் சக்தி மற்றும் சமூக நலத் திட்டங்களுக்கான நிதி நெருக்கடி குறித்த கவலைகளையும் எழுப்புகிறது. ஆரோக்கியமான மக்கள் தொகை சமநிலையைப் பேணுவதற்கும், பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைப்பதற்கும் ஏற்ற புதிய மக்கள் தொகைக் கொள்கைகள் மற்றும் சமூகத் திட்டங்களை வகுக்க வேண்டியதன் அவசியம் குறித்து இந்த ஆய்வுகள் உணர்த்துகின்றன.

வெங்கடாசலம்