கூரைக்கு ‘குளுகுளு’ பெயிண்ட்… கழிப்பறை ‘நோ ’? – பள்ளிகளின் இரு வேறு முகங்கள்!

காலநிலை மாற்றத்தின் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்ள, தமிழக அரசு முன்னெடுக்கும் ஒவ்வொரு முயற்சியும் பாராட்டுக்குரியதே. முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் அறிவித்துள்ள ‘குளிர் கூரைத் திட்டம்’ (Cool Roof Initiative), வகுப்பறை வெப்பத்தைத் தணித்து, மாணவர்களின் கற்றல் திறனை மேம்படுத்தும் என்பது அறிவியல் பூர்வமான உண்மை. 297 பள்ளிகளில் இதனைச் செயல்படுத்தும் அரசின் வேகம் வரவேற்புக்குரியது.

ஆனால், ஒரு சமூகத்தின் வளர்ச்சி என்பது அதன் உச்சியில் செய்யப்படும் மாற்றங்களை விட, அதன் அடித்தளத்தில் இருக்கும் வசதிகளைக் கொண்டே அளவிடப்படுகிறது. அந்த வகையில் பார்க்கும்போது, தமிழகத்தில் 2,931 பள்ளிகளில் கழிப்பறை உள்ளிட்ட அடிப்படை வசதிகள் இல்லை என்று வெளியான செய்தி, அரசின் நவீனத் திட்டங்களின் மீது விழுந்த கரும்புள்ளியாகவே காட்சியளிக்கிறது.

ஒரே நிர்வாகத்தின் கீழ் இயங்கும் பள்ளிக்கல்வித் துறையில், இரண்டு விதமான உலகங்கள் இயங்குவது வேதனைக்குரிய முரண்நகை. ஒருபுறம், வகுப்பறை வெப்பத்தை 3 டிகிரி செல்சியஸ் குறைக்க ‘சென்சார்கள்’ (Sensors) உதவியுடன் நவீன தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மறுபுறம், அடிப்படை இயற்கை உபாதைகளைக் கழிக்கப் போதிய இடவசதி இன்றி மாணவர்கள் அவதிப்படும் அவலம் தொடர்கிறது.

‘பசுமைப் பள்ளிகள்’ (Green Schools) என்ற லட்சியம் சிறந்ததுதான். ஆனால், ‘சுகாதாரமான பள்ளிகள்’ என்பது அதனினும் அடிப்படை உரிமையாகும். கோடைக்கால வெப்பத்தை விட, அடிப்படை வசதியின்மையால் ஏற்படும் மன உளைச்சலும், சுகாதாரச் சீர்கேடும் மாணவர்களின் கல்வியை அதிகம் பாதிக்கும் வல்லமை கொண்டவை.

கூரைக்கு ‘வெள்ளை’ பூசுவது அழகியலையும், அறிவியலையும் சார்ந்த விஷயம். ஆனால், கழிப்பறை வசதி செய்து தருவது மாணவர்களின் சுயமரியாதை சார்ந்த விஷயம். அஸ்திவாரம் ஆட்டம் காணும்போது, கோபுரத்துக்கு வர்ணம் பூசுவதில் பயனில்லை.

எனவே, நவீனத் திட்டங்களுக்காகச் செலவிடப்படும் அதே கவனத்தையும் நிதியையும், அடிப்படை வசதிகள் அற்ற அந்த 2,931 பள்ளிகளின் மீதும் அரசு திருப்ப வேண்டும். வகுப்பறைகள் குளிர்வடைவது மகிழ்ச்சியே; ஆனால், பள்ளிகளின் அடிப்படைச் சுகாதாரம் மேம்படுவதே உண்மையான வளர்ச்சியாகும்.

அரசின் பார்வை மேலே மட்டுமல்ல, கீழே தரையிலும் பதியட்டும்!