பெண் துறவு காத்த அசோகரின் மகள் – இன்று சங்கமித்தை நாள்!

வரலாற்றின் பக்கங்களில் போர்களும், ரத்தமும் படிந்த கதைகளுக்கு மத்தியில், அமைதியையும் அன்பையும் சுமந்து சென்ற ஒரு புனிதப் பயணத்தின் நினைவு நாள் இன்று. ஆம், இன்று டிசம்பர் 21 – சங்கமித்தை நாள். தேரவாத பௌத்தத்தைப் பின்பற்றும் மக்களால் உலகம் முழுவதும் மிகக் கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்படும் ஒரு புனிதத் திருநாள்.

தேரவாதம்: பழமையின் பாதை புத்தரின் போதனைகள் காலப்போக்கில் பல கிளைகளாகப் பிரிந்தன. மகாயானம், வஜ்ரயானம், சர்வாஸ்திவாதம் எனப் பல பிரிவுகள் இருந்தாலும், பௌத்தத்தின் மிகப் பழமையான மற்றும் ஆணிவேரான பிரிவாகக் கருதப்படுவது ‘தேரவாதம்’.

இன்று உலகின் சுமார் 100 மில்லியன் மக்கள் இப்பிரிவைப் பின்பற்றுகின்றனர். குறிப்பாக இலங்கை மக்களின் 70 சதவீதம் பேர் தேரவாத பௌத்தர்களாகவே உள்ளனர். இதுதவிர கம்போடியா, லாவோஸ், தாய்லாந்து, மியான்மர் (பர்மா) ஆகிய நாடுகளிலும், சீனா, வியட்நாம், இந்தோனேசியா போன்ற நாடுகளின் சில பகுதிகளிலும் இந்த வழிபாட்டு முறை செழித்தோங்கி வருகிறது.

அசோகரின் வாரிசுகளும் அறப்பணியும் கலிங்கப் போருக்குப் பின் அகிம்சையைத் தழுவிய பேரரசர் அசோகர், தன் பிள்ளைகளையும் அந்த அறவழியில் செலுத்தினார். அவரது மகன் மகிந்தனும், மகள் சங்கமித்தையும் (சங்கமித்ரா) பௌத்தத் துறவிகளாக மாறினர். இவர்கள் இருவரும் புத்தரின் போதனைகளைத் தெற்காசிய நாடுகளில் பரப்பும் தூதுவர்களாக மாறினர்.

முதலில் இலங்கைக்குச் சென்ற மகிந்தன், அங்குள்ள மன்னன் தேவநம்பிய தீசனுக்கு ஒரு வாக்குறுதி அளித்தார். “புத்தர் ஞானம் பெற்ற அந்தப் புனிதமான வெள்ளரசு மரத்தின் கிளையை இலங்கைக்குக் கொண்டு வருவேன்” என்பதே அந்த வாக்குறுதி.

சங்கமித்தையின் வரலாற்றுப் பயணம் தந்தையின் கட்டளைப்படியும், சகோதரனின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றவும் சங்கமித்தை இலங்கைக்குப் புறப்பட்டார். பேரரசர் அசோகர், புத்தர் அமர்ந்து ஞானம் பெற்ற அந்தப் போதி மரத்தின் (வெள்ளரசு) கிளையை வெட்டி எடுத்து, அதைத் தன் மகள் வசம் ஒப்படைத்தார்.

இது வெறும் மரக்கிளை மட்டுமல்ல; இலங்கையில் ஆன்மீகப் புரட்சிக்கான விதை. சங்கமித்தை இலங்கைக்குச் சென்றதன் முக்கிய நோக்கம் இரண்டு:

1. புனிதமான போதி மரக்கிளையை நடுவது.

2. இலங்கையில் பெண்களுக்கான துறவிகள் மரபை (பிக்குணிகள் சங்கம்) உருவாக்குவது.

சமூகப் புரட்சி சங்கமித்தை தனி ஆளாகச் செல்லவில்லை. மகாவம்சம் நூல் குறிப்பிடுவது போல, அவருடன் ஒரு மிகப்பெரிய சமூகக் கட்டமைப்பே இடம் பெயர்ந்தது. அரச குடும்பத்தினர், பிராமணர்கள், வணிகர்கள் எனத் தொடங்கி உழவர், நெசவாளர், குயவர், இடையர் என 18 வகையான தொழில் செய்யும் குடிமக்களும் இலங்கைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். இது இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான மிகப்பெரிய கலாச்சாரப் பரிமாற்றமாக அமைந்தது.

இலங்கை சென்ற சங்கமித்தை, அப்போதைய அரசி அனுலாவையும், அவருடன் இருந்த 500 பணிப்பெண்களையும் பௌத்தத் துறவிகளாக (பிக்குணிகள்) மாற்றினார். இதன் மூலம் இலங்கையில் பெண்களுக்கான ஆன்மீக வழியைத் திறந்து வைத்தார்.

நிறைவு இலங்கை மன்னன் தேவநம்பிய தீசனின் மறைவுக்குப் பின்னரும், அவரது தம்பியின் ஆட்சிக்காலம் வரை சங்கமித்தை இலங்கையிலேயே தங்கித் தன் அறப்பணியைத் தொடர்ந்தார். தனது 59-வது வயதில் அவர் பரிநிர்வாணம் (மறைவு) அடைந்தார்.

அவர் பரிநிர்வாணம் அடைந்ததாகக் கருதப்படும் இந்த டிசம்பர் 21-ம் நாளைத்தான், தேரவாத பௌத்தர்கள் நன்றியுணர்வோடு ‘சங்கமித்தை நாளாகக்’ கொண்டாடி வருகின்றனர். போதி மரத்தின் நிழலையும், பெண்மையின் புனிதத்தையும் போற்றும் நாள் இது!