ராணி லட்சுமிபாய்: இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் தியாகத் தீபம் மறைந்த நாள்!

இந்தியாவின் வீரமங்கை, 1857 ஆம் ஆண்டு சிப்பாய்க் கலகத்தில் (இந்தியாவின் முதல் சுதந்திரப் போர்) முக்கியப் பங்காற்றிய ராணி லட்சுமிபாய் (ஜான்சி ராணி) காலமான 167வது ஆண்டு நினைவு நாளாகும். இவர் ஜூன் 18, 1858 அன்று குவாலியர் போரில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராகப் போராடி வீர மரணம் அடைந்தார்.

வாழ்க்கைச் சுருக்கம்:

மணிகர்ணிகா தம்பே என்ற இயற்பெயருடன் நவம்பர் 19, 1828 அன்று வாரணாசியில் பிறந்த லட்சுமிபாய், சிறு வயதிலேயே துடிப்புமிக்கவராகவும், தற்காப்புக் கலைகளில் ஆர்வம் கொண்டவராகவும் வளர்ந்தார். குதிரையேற்றம், வாள் பயிற்சி, துப்பாக்கிச் சுடுதல் போன்ற பயிற்சிகளைப் பெற்றார். 1842 ஆம் ஆண்டு ஜான்சியின் மன்னர் கங்காதர ராவ் நிவால்கரை மணந்து ஜான்சி ராணி ஆனார். அவர்களுக்குப் பிறந்த குழந்தை நான்கு மாதங்களிலேயே இறந்துவிட்டதால், தாமோதர் ராவ் என்ற குழந்தையைத் தத்தெடுத்தனர்.

வெள்ளையர்களின் ‘வாரிசு இல்லாதோர் கொள்கை’யும் ஜான்சி ராணியின் எதிர்ப்பும்:

1853 இல் மன்னர் கங்காதர ராவ் மறைந்த பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் ‘வாரிசு இல்லாதோர் கொள்கை’யைக் காரணம் காட்டி, தத்தெடுக்கப்பட்ட மகனை ஜான்சியின் வாரிசாக ஏற்க மறுத்தனர். ஜான்சி ராஜ்ஜியத்தைத் தங்கள் ஆளுகையின் கீழ் கொண்டுவர முயன்றனர். மாதம் 60 ஆயிரம் ரூபாய் ஓய்வூதியம் பெற்றுக்கொண்டு ஜான்சியை விட்டு வெளியேறுமாறு ஆங்கிலேயர்கள் ராணி லட்சுமிபாய்க்கு உத்தரவிட்டனர். ஆனால், ராணி லட்சுமிபாய் இதை உறுதியாக மறுத்தார். “நான் எனது ஜான்சியை விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன்” என்று கர்ஜித்தார்.

1857 சுதந்திரப் போர் மற்றும் ராணியின் வீரம்:

1857 இல் இந்திய விடுதலைப் போர் வெடித்தபோது, ராணி லட்சுமிபாய் தனது ஜான்சியைப் பாதுகாப்பதற்காகவும், தனது நாட்டின் சுதந்திரத்திற்காகவும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராகப் போர் தொடுத்தார். அவர் தனது தனிப்பட்ட தைரியம், தலைமைத்துவம் மற்றும் போர்க் களத் திறமைக்காகப் புகழ் பெற்றார். அவர் ஆண்களுடன் சேர்ந்து போர்க்களத்தில் வாளேந்திப் போரிட்டார்.

• ஜான்சி கோட்டையைத் தற்காத்தல்: ஆங்கிலேயர்கள் ஜான்சியை முற்றுகையிட்டபோது, ராணி லட்சுமிபாய் ஒரு வாரத்திற்கும் மேலாக தனது படைகளுடன் கோட்டையைப் பாதுகாத்தார். இருப்பினும், ஆங்கிலேயரின் நவீன ஆயுத பலத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல், அவர் தனது தத்து மகனுடன் ஆண் வேடத்தில் மதில் மேல் இருந்து குதித்து தப்பினார்.
• குவாலியர் போர்: தப்பிய பிறகு, அவர் தாந்தியா தோபே போன்ற பிற புரட்சித் தலைவர்களுடன் இணைந்து தனது படைகளைத் திரட்டி, குவாலியர் கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். ஆங்கிலேயர்கள் குவாலியரை நோக்கிப் படையெடுத்தபோது, ராணி லட்சுமிபாய் மீண்டும் போர்க்களத்தில் இறங்கினார்.

வீர மரணம்:

ஜூன் 18, 1858 அன்று, குவாலியரின் கோட்டாகி சேராய் பகுதியில் நடந்த போரில், ஆங்கிலேயப் படைகளை எதிர்த்து ராணி லட்சுமிபாய் கடுமையாகப் போரிட்டார். தனது கடைசி மூச்சு வரை துணிச்சலுடன் போராடிய அவர், போர்க்களத்திலேயே வீர மரணம் அடைந்தார். அப்போது அவருக்கு வயது 29 மட்டுமே. தனது உடலை ஆங்கிலேயரிடம் ஒப்படைக்கக்கூடாது என்ற அவரது விருப்பத்திற்கிணங்க, அவரது உடல் உடனடியாக அப்புறப்படுத்தப்பட்டு தகனம் செய்யப்பட்டது.

மொத்தத்தில் ராணி லட்சுமிபாய், இந்திய வரலாற்றில் ஒரு அழியாப் புகழ்பெற்ற வீராங்கனையாகவும், சுதந்திரப் போராட்டத்தின் அணையாத ஜோதியாகவும் இன்றும் நினைவு கூரப்படுகிறார். அவரது துணிச்சல், தியாகம் மற்றும் நாட்டுப்பற்று இந்தியர்களுக்கு, குறிப்பாக பெண்களுக்கு, ஒரு உத்வேகத்தின் அடையாளமாக விளங்குகிறது. நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ், தனது இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் ஒரு மகளிர் படைப்பிரிவுக்கு ‘ஜான்சி ராணி படை’ என்று பெயரிட்டு, ராணியின் வீரத்தைப் போற்றினார்.

இன்று, ராணி லட்சுமிபாய் மறைந்த இந்த நாளில், அவர் நாட்டுக்காக ஆற்றிய மகத்தான தியாகத்தையும், அவரது அசைக்க முடியாத தேசபக்தியையும் நாம் போற்றுவோம்.

தனுஜா