உலக பட்டினி நாள்: பசியற்ற உலகுக்கான நம் கூட்டுப் பொறுப்பு!

ஒவ்வொரு உயிரினத்திற்கும் நடமாட முக்கியமான காரணம் உணவு. ஆனால், பெரும்பாலான ஜீவராசிகளுக்கு – குறிப்பாக மக்களுக்கு சத்தான உணவு கிடைப்பதில்லை. ஒரு வேளை மட்டும் சாப்பிட்டுவிட்டு உழைக்கும் தொழிலாளியும், தண்ணீர் மட்டும் குடித்துவிட்டு உறங்கும் தாய்மார்களும், காலையில் காசு இல்லாமல் 2 இட்லி மட்டும் அல்லது டீ குடித்துவிட்டு கல்லூரிக்குச் செல்லும் மாணவர்களும் இங்கு ஏராளம். மக்கள் உணவின்றி தவிப்பதற்கு போர், உள்நாட்டு நெருக்கடி, பருவநிலை மாற்றம், இயற்கை பேரிடர், பெருந்தொற்று, உணவு பங்கீட்டில் குறைபாடு, சுரண்டல் போன்றவை முக்கிய காரணமாக இருக்கின்றன. இதை எல்லாம் எண்ணிப் பார்க்கும் நோக்கில்தான் ஒவ்வோர் ஆண்டும் மே 28ஆம் நாள், ‘உலக பட்டினி நாள்‘ ஆக அனுசரிக்கப்படுகிறது. இது வெறும் ஒரு நாள் கொண்டாட்டம் அல்ல; உலகெங்கிலும் கோடிக்கணக்கான மக்களை வாட்டி வதைக்கும் பசிப்பிணி குறித்த விழிப்புணர்வையும், அதற்கு எதிரான போராட்டத்திற்கான உறுதியையும் புதுப்பிக்கும் ஒரு முக்கியமான தருணம். உணவு என்பது அடிப்படை மனித உரிமை. ஆனால், இன்றும்கூட, உலகின் பல மூலைகளில் பசியும் பட்டினியும் மனித மாண்பை சிதைத்து, உயிர்களைப் பறித்து வருகின்றன.

பசியின் கோர முகம்

பசி என்ற ஒன்று இல்லை என்றால், இந்த உலகில் எந்த மாற்றமும் நிகழ்ந்திருக்காது. பசிதான் இவ்வுலகக் கோளத்தின் அச்சு. பசியின் துரத்தலில் உணவின் தேடலில்தானே உலக நாகரிகத்தின் பாதைக்கான முதல் காலடி எடுத்துவைக்கப்பட்டது. பசிதான் வேளைதோறும் மனிதனுக்கு வாழ்தலை நினைவூட்டி இயங்க வைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. எனவே, பசி போற்றப்பட வேண்டிய ஒன்றாக்கும், ஆனால் இந்த உலக பட்டினி நாள், பசியின் கோர முகத்தை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. உலக உணவுத் திட்டத்தின் (World Food Programme) அறிக்கைகளின்படி, உலகெங்கிலும் சுமார் 828 மில்லியன் மக்கள் ஒவ்வொரு இரவும் பசியுடன் உறங்கச் செல்கின்றனர். இது உலக மக்கள் தொகையில் பத்தில் ஒரு பங்கிற்கும் அதிகம். போதிய ஊட்டச்சத்து இல்லாததால், குழந்தைகள் வளர்ச்சி குன்றி, நோய்களுக்கு ஆளாகி, தங்கள் முழுத் திறனை அடைய முடியாமல் போகின்றனர். கர்ப்பிணிப் பெண்கள், முதியோர், மாற்றுத்திறனாளிகள் எனப் பலரும் பசியின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கின்றனர்.

பட்டினிக்குக் காரணங்கள் பல

மோதல்களும் போர்களும்: ஆயுத மோதல்கள், மக்களை இடம்பெயரச் செய்து, விவசாய நிலங்களை அழித்து, உணவு விநியோகச் சங்கிலியைத் துண்டித்து, பட்டினியை அதிகரிக்கின்றன.

காலநிலை மாற்றம்: பருவநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் வறட்சி, வெள்ளம், புயல் போன்ற தீவிர வானிலை நிகழ்வுகள் விவசாய உற்பத்தியைப் பாதிக்கின்றன, இதனால் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது.

பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள்: வறுமை, வேலையின்மை, குறைந்த வருமானம் ஆகியவை மக்களை உணவு வாங்க முடியாத நிலைக்குத் தள்ளுகின்றன.

உணவு வீணாகுதல்: உற்பத்தி செய்யப்படும் உணவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு வீணாகிறது. இது ஒருபுறம் பசி இருக்கும்போது, மறுபுறம் உணவு வீணாவது மிகப்பெரிய முரண்பாடு.

சுகாதாரமற்ற நீர் மற்றும் சுகாதாரம்: சுத்தமான நீர் மற்றும் சுகாதார வசதிகள் இல்லாதது, ஊட்டச்சத்து குறைபாடுகளையும் நோய்களையும் அதிகரிக்கிறது.

தீர்வுகளும் நம் பொறுப்பும்

பட்டினி என்பது தீர்க்க முடியாத ஒரு பிரச்சனை அல்ல. அதற்குத் தீர்வுகள் உள்ளன, மேலும் ஒவ்வொரு தனிமனிதனுக்கும், சமூகத்திற்கும், அரசாங்கத்திற்கும் இதில் ஒரு பங்கு உண்டு.

மோதல்களைத் தவிர்த்தல்: அமைதியை நிலைநாட்டுவது, பசியைப் போக்குவதற்கான முதல் படி.

காலநிலை மாற்றத்தைச் சமாளித்தல்: நிலையான விவசாய முறைகளை ஊக்குவிப்பது, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்திக்கு மாறுவது போன்ற நடவடிக்கைகள் அவசியம்.

பொருளாதார மேம்பாடு: அனைவருக்கும் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவது, நியாயமான ஊதியத்தை உறுதி செய்வது, சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களை வலுப்படுத்துவது ஆகியவை வறுமையைக் குறைத்து, உணவுக்கான அணுகலை மேம்படுத்தும்.

உணவு வீணாவதைக் குறைத்தல்: தனிநபர்கள், குடும்பங்கள், உணவகங்கள், சில்லறை விற்பனையாளர்கள் என அனைவரும் உணவு வீணாவதைக் குறைக்க உறுதிபூண வேண்டும்.

சுகாதார மேம்பாடு: சுத்தமான குடிநீர், கழிவுநீர் மேலாண்மை, அடிப்படை சுகாதார வசதிகளை அனைவருக்கும் கிடைக்கச் செய்வது, ஊட்டச்சத்து குறைபாடுகளைத் தடுக்கும்.

சமூகப் பங்கேற்பு: பசிக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள், சமூக அமைப்புகள், தனிநபர்கள் என அனைவரும் கைகோர்க்க வேண்டும். உள்ளூர் சமூகங்களை வலுப்படுத்துவது, உணவு வங்கிகளை ஆதரிப்பது, விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது போன்ற செயல்கள் மூலம் நாம் மாற்றத்தை உருவாக்க முடியும்.

மொத்தத்தில் உலக பட்டினி நாள் என்பது வெறும் ஒரு நினைவுபடுத்தும் நாள் அல்ல. இது செயல் திட்டத்திற்கான ஒரு அழைப்பு. பசியற்ற ஒரு உலகத்தை உருவாக்குவது என்பது ஒரு கூட்டுப் பொறுப்பு. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பங்களிப்பைச் செய்யும்போது, இந்த இலக்கை அடைய முடியும். நம் அடுத்த தலைமுறைக்கு பசியற்ற, ஆரோக்கியமான உலகத்தை விட்டுச் செல்வது நம் கடமை. இந்த உலக பட்டினி நாளில், பசியற்ற உலகத்திற்கான நம் உறுதிப்பாட்டை மீண்டும் ஒருமுறை புதுப்பிப்போம்.

நிலவளம் ரெங்கராஜன்