🇮🇳 விஸ்வகுருவும் நாடாளுமன்றத்தின் மாண்பும்: சமநிலையின் கேள்வி

இந்தியாவின் ஜனநாயகம் என்பது வெறும் சடங்கு அல்ல; அது கோடான கோடி மக்களின் நம்பிக்கையின் அடித்தளம். ஒரு தேசத்தின் தலைவிதியைத் தீர்மானிக்கும் எந்தவொரு முடிவும், நாட்டின் ஜனநாயக மாண்பையும், நாடாளுமன்றத்தின் விழுமியங்களையும் மீறிச் செல்லவே முடியாது என்பது அடிப்படை நியதி. நாடாளுமன்றம் என்பது சட்டங்களை இயற்றுவதற்கும், அரசின் கொள்கைகளைத் தீர்மானிப்பதற்கும் மட்டுமல்ல; நாட்டின் ஒவ்வொரு குடிமகனின் வரிப்பணத்தையும், ஒவ்வொரு திட்டத்தின் நோக்கத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்கி, வெளிப்படைத்தன்மையுடன் ஆராய வேண்டிய உச்சபட்ச அதிகாரம் கொண்ட இடம் அது. நாடாளுமன்ற அமர்வுகள் என்பது நாட்டின் எதிர்காலத் திட்டங்கள் மற்றும் அத்தியாவசியத் தேவைகள் குறித்துப் பேச வேண்டிய மிக அவசரமான காலகட்டங்கள் ஆகும்.

ஆனால், ஒருபுறம் தன்னை விஸ்வகுரு என்று வர்ணித்துக்கொண்டு உலக அரங்கில் இந்தியா உயர்ந்து நிற்கும்போது, மறுபுறம் நாடாளுமன்ற அமர்வுகள் நடக்கும் சமயத்தில் மட்டும் அதிக வெளிநாட்டுப் பயணங்களை மேற்கொள்வது குறித்த கேள்விகள் எழும்போது, அதன் சமநிலை குறித்து ஆழமாகப் பேச வேண்டியது அவசியமாகிறது. இணைக்கப்பட்ட அட்டவணையின்படி, பிரதமரின் வெளிநாட்டுப் பயணங்களில் 85% நாடாளுமன்ற அமர்வுகள் நடந்தபோதுதான் நிகழ்ந்துள்ளன.

சட்டமன்றத்தின் அமர்வுகள் நடக்கும்போது, நாட்டின் தலைவர் வெளிநாட்டில் இருப்பது, அரசின் கொள்கை முடிவுகள் குறித்து மக்கள் பிரதிநிதிகள் எழுப்பும் கேள்விகளுக்கு அரசு பதிலளிக்கும் கடமையிலிருந்து விலகிச் செல்வதாகத்தானே பொருள் கொள்ள முடியும்? அல்லது, வெளியுறவுப் பயணங்களை அமர்வு நடக்கும் நாட்களில் மட்டுமே வைத்திருப்பது, உள்நாட்டு விவாதங்களிலிருந்து மக்களின் கவனத்தைத் திசை திருப்புவதற்கான ஒரு தந்திரோபாய நகர்வு என்று சொல்லலாமா? ஒரு விஸ்வகுரு அல்லது உலகத் தலைவராக உருவாகும் எந்த ஒரு தேசமும், அதன் வெளியுறவுக் கொள்கையைத் தீர்மானிக்கும் அதே வேளையில், அதன் உள்நாட்டு ஜனநாயக நடைமுறைகளின் மாண்பையும் பாதுகாத்தே ஆக வேண்டும்.

வெளியுறவுப் பயணங்களின் கால அட்டவணை குறித்து முன்கூட்டியே திட்டமிட்டு, நாடாளுமன்ற அமர்வுகளுடன் மோதலைத் தவிர்ப்பது, ஜனநாயகத்தின் மீதான மரியாதையை உறுதிப்படுத்தும். மிகவும் அவசரமான அல்லது தவிர்க்க முடியாத உலக நிகழ்வுகளில் பங்கேற்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டாலும், திரும்பி வந்தவுடன் அந்தப் பயணத்தின் முக்கிய முடிவுகள் மற்றும் ஒப்பந்தங்கள் குறித்து நாடாளுமன்றத்தில் வெளிப்படையான விவாதம் நடத்துவது மிகவும் அவசியம். ஒவ்வொரு வெளியுறவுக் கொள்கையும் என்பது நாட்டின் தலைவரின் தனிப்பட்ட முடிவல்ல; அது நாட்டு மக்களின் கூட்டு நலன் சார்ந்த முடிவாகும். அந்த நலனை உறுதி செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு நாடாளுமன்றத்துக்கு உண்டு.

நாடாளுமன்றமும், ஜனநாயகமும் வலுவாக இருந்தால்தான், வெளியுறவுக் கொள்கையும் உறுதியுடன் நிற்கும். உலக அரங்கில் இந்தியாவுக்குக் கிடைக்கும் மதிப்பு என்பது, அதன் ஜனநாயக நிறுவனங்களை அது மதிக்கும் அளவைப் பொறுத்தே அமையும். நாடாளுமன்றம் பலவீனமாக இருந்தால், விஸ்வகுரு என்ற பட்டம் வெறும் வெற்றுச் சொல்லாகவே இருக்கும். நாம் உண்மையிலேயே உலகத்துக்கு வழிகாட்டும் தலைவராக மாற வேண்டுமானால், நமது சொந்த ஜனநாயக அமைப்புகளுக்கு நாம் கொடுக்கும் மரியாதையே முதல் பாடமாக இருக்க வேண்டும். உள்நாட்டு மாண்பு நிலைத்தால்தான், உலகளாவிய அதிகாரம் நிலைக்கும்.